Philippine Native Trees Novels & Stories

I can already tell the type of soil, walang fault line din dahil wala iyon kahit kaunting bakas o senyales. I am just a little sad to know that some of the trees here will be cut off. So I guess, we need to include the landscaping with trees. Willow trees does not fit the area and somehow, not fitted at home dahil madalas na pinamamahayan ito ng mga multo. It's just a belief, but still people are following it. Kaya ang mga willow trees ay makikita lamang sa mga parke at wala sa kabahayan. Natapos din doon ang pagsusukat para sa colosseum at ibinigay naman nila sa amin ang kabuoang sukat.

“Yes, this is called frangipani. Frangipani is one of the most common plant here. These are endemic to Mexico, Central America, and the Caribbean, and as far south as Brazil and north as Florida. But I guess it cannot be found in your country.” “I…” paano ba niya sasabihin na marami nito sa Pilipinas? Ginagawa pa nga niya itong takyan noong bata pa siya. Excited pa naman si Chester na pakitaan siya ng bulaklak na sa Singapore lang nauuso. “I thought it’s beautiful?” “Yeah, but I have to tell you that this flower can be found in the Philippines,” sabay ngiti niya ng matamis dito.

NAPATINGALA SI TRINI SA DALAWANG PALAPAG na beach house na pag-aari ng pamilya Zodiac sa Contreras. It was a huge house surrounded by tall coconut and mango trees. Nasa mataas na bahagi iyon ng lupa at sa gilid ay may daan patungo sa malawak na white-sand beach. Limang minutong lakad mula roon ay ang bahay naman ni Phillian—iyon ang mas malapit sa dagat.

Dinispalko ba nito ang pera? Ang hacienda ay maraming pananim pero kung walang mag-iintindi ay mananatiling nakatiwangwang ang lupa. They have several fruit trees in the property katulad ng durian, mangosteen, lanzones at saging. Kabayo ang sinasakyan nila ng ama kapag maglilibot sila dahil napakalaki ng lupain at napakainit para lakarin na gamit lamang ay mga paa.

“O-opo.” “Salamat na lang, pero ayoko.” ********* KINABUKASAN, hindi ako nainip dahil sa telescope na galing kay Marco. Mula sa pagitan ng mga halaman sa balkonahe, pinanood ko ang mga abot ng matatanaw ko mula sa malayo. Sa Villasin, mas magandang mag parkour sa pagitan ng mga building at magpalipat-lipat sa mga itaas ng bahay at gusali lalo na kapag kalat na ang dilim. Pero dito, wala man lang akong kapitbahay na malapit. Puro punong-kahoy na prominente ng niyog, mangga, Narra at Acacia.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

"MAY ganitong lugar pa pala sa Pilipinas?” “Kung gusto mo nang umuwi at mag-bathtub, feel free to go home. At saan kaba nakatirang abnoy ka? Likas sa yaman ang Pilipinas.” “Seneryoso mo naman kaagad. Ouch!” Napamura si Raziel nang tumama sa mukha niya ang sanga ng punong kahoy.

Mahimbing pa rin ang tulog nito sa handy crib. Nagpatuloy siya sa pagmamaneho at nagpaalam sa pulubi. Ilang sandali lang din ay nakarating na siya sa bahay nila at pumasok na sa loob. It was a vintage theme house that was originally built in american era time in the Philippines. Kulay baby blue ang palibot ng oak tree frame ng buong bahay na nilagyan lang ng finishing touch ng metal at cement wood carvings. Malalaki ang mga bintana nito na may sliding type para mabuksan. Malawak din ang garden nito sa likod at sa front yard ng bahay. Maraming tanim doon at mga naka-trim na Bermuda grass. Siya lang ang nakatira doon pero pwede ito para sa isang malaking pamilya. May tatlong guest room ang bah

Ipinakita nito ang tagiliran na may sukbit na itak o sundang sa bisaya. Bolo knife, itak o sundang- is a large cutting tool of filipino similar to the machete. It is used particularly in the philippines. Lalo na sa bisayas, dahil ito ang malimit na dinadala ng mga mag sasaka tuwing pumupunta ng bukid. Maraming gamit ang itak, katunayan nga ito ang naging unang sandata ng mga pilipino laban sa mga dayuhan na gustong sumakop sa pilipinas. "Para kang si Lapu-lapu kung pagmamasdan," biro ni Hannah kay Duwayne na sinamahan ng mahinang hagikhik.

May bunga iyon at ang lusog tingnan. Parang may humaplos na mainit na palad sa kaniyang dibdib pagkakita sa halaman. Siya ang bumili niyon sa isang lugar kung saan siya unang ipinasyal ni Charles noon. Sobrang saya niya noon at parang totoong couple silang namasyal. Money tree ang tawag sa halaman na iyon. Hindi niya akalaing buhay pa rin ang naturang halaman at may bunga pa. Nang umalis kasi siya noon parang mamatay na ang puno.