Philippine Native Trees Novels & Stories

May dalawang fountain na sobrang ganda kung titignan kasi sabay itong nagbubuga ng tubig. Tapos, may hardin din na punong-puno ng iba’t ibang klase ng bulaklak. May malalaking puno ng cherry blossom na itinanim pala rito kahit nasa Pilipinas. Napatingin ako kay Mama Keilani. “Mama, bahay po ba talaga natin ito?” tanong ko sa kaniya habang hindi makapaniwala. Napatawa siya. “Oo, anak, atin ito.”

"Three days ang pinakamatagal." Tumango ako roon. Ano bang inuutos ni Tito sa kaniya tungkol sa plantation nila? Nasa Cebu ang planta nila ng mga furnitures. Meron din naman dito sa Manila pero nasa Cebu ang pinakamalaking planta nila.

Ganoon din ang ginawa nito saka muling binilisan ang pagmamaneho. Ang sangang-daan na nilikuan ni Phillian ay pinalilibutan ng malawak na palayan, at sa crossing ay may nakita siyang gas station. Sa gilid ng kalsada ay nakikita niya ang nakahilerang mga puno ng Acacia. She recognized those trees; may ganoong mga puno sa bukirin ng lolo niya.

"Kung sakaling 'di ko afford bumili ng bahay, magtatanim nalang ako nito tapos gagawin kong tirahan." Mas lalo akong natawa dahil sa seryosong mukha niya, hindi talaga mabiro. Sandali lang yung naging tawa ko dahil baka bumulagta nalang ako dito at hindi na makakauwi pa. Pumikit siya at dinama ang preskong ihip ng hangin. "It's called angel oak tree, for thousands of years, trees around the world have been visited, worshipped, and celebrated. In my case, I only came her to mourn. Hoping to feel the presence of my Mom."

Bagamat may sariling bakod din iyon at ang kaugnay na maliit na lambak ay isang Botanical Garden na may kanlungan ng mga paru-paro. “Wow!" Natatawang hiyaw niya nang salubungin sila ng buhos ng Tree Yellow (Gandaca harina mindanaensis). Karaniwang makikita sa buong bansa ang mga lahi ng paru-parong iyon maliban lang sa Basilan, Calamian, Palawan, Sulu archipelago. Bumalik sila sa taas at tama rin dahil naroon na si Alexial. Abala ito sa harap ng laptop habang nasa sala.

The environments here are pure green, dark green grass, big oak trees, and the wild woods for background. "Oak tree? Ganito pala ang itsura niya? May ganito pala na puno sa Pilipinas?" Wala sa sarili na tanong ko habang tinitingala ang mataas na puno. Ang laki at parang nakakahinayang gawin na pang-gatong. "Oo naman. Si tita ang nagpatanim ng mga ito para gawing firewood sa tuwing taglamig dito."

Chapter 36 KAHIT pa paano’y nagawang maging abala ni Marina sa tour habang wala pa si Filan, nag-tour sila sa fruit farm sa island lang makikita, nakihalubilo na lamang si Marina sa grupo para naman hindi niya ma-feel na solo siya. Napapalibutan sila ng tropical and wild fruits, may ilang prutas katulad ng mangga na madali na lang makukuha dahil sa mga marcotting and grafted sa ibang plants plants at para nang bonsai ang mga ito. May pa free taste pa ang ibang prutas doon, manghang-mangha sila Marina nang matikman ang lasa nito na mas matamis kesa sa nabibila nila sa market. Abala si Marina na hindi na niya napapansin na may kanina pa sa kanya nakatingin at tumabi pa sa kanya.

Medyo naiinip si James. “Ahm, ah.” Si Zeno ay umubo ng ilang beses at sinabing, "Ang puno ay tinatawag na Path Tree, at ang mga bunga nito ay tinatawag na Path Fruits. Ang puno ay isang ordinaryong puno ng prutas na lumaki sa tirahan ng powerhouse na ito. Gayunpaman, ito ay nag-mutate dahil sa masaganang kapangyarihan ng kanyang amo.

Kinikilabutan ako sa mga iniisip ko. Hinawakan ni Papa ang dalawang kamay ko. Pagkatapos ay tiningnan niya ako sa mga mata. "Look at that mango tree outside," aniya. Mula sa bintana ay natatanaw ko ang isang mayabong na puno ng mangga. "Do you think its trunks are ready for a super typhoon?" He asked while looking at a mango tree. "I don't know." Tugon ko. Tumingin siya sa'kin.

Ang pinakabihira sa halamang gamot na ito ay ang Phoenixica lang na naging kahoy ang may halaga sa medisina. Kaya, bihira ang mga halaman na ito, at karamihan sa kanila ay hindi kayang mabuhay sa simula ng lignification. Kahit na mabuhay sila sa edad na iyon, sobrang kaunti lang ang makukumpleto ang buong lignification process. Kaya, sobrang mas bihira ang halaman na ito kumpara sa thousand-year-old ginseng, thousand-year-old reishi, at kahit ang ten-thousand-year-old Tridacna.