Philippine Map Quiz Novels & Stories

He didn’t answer. “Philippines is small, there’s a chance that you might see him.” “I know.” He said lowly. Nilinis niya ang mga kalat nila ni Kuya, pinunasan niya ang mesa bago ito muling humarap sa kanya. “ What are you gonna do then?”

Isang isla kung saan ang mga hayop roon ay malayang namumuhay sa malawak na lupain. I also know that the Calauit Safari Park is one of the most popular tourist attractions here in the Philippines. And the most I love is that the visitors are allowed to feed them and apparently they have a passion for bananas. Sobrang nakakatuwa at nakakagiliw silang tignan at panoorin.

It's so casual, like a simple date. We headed to the place where our first dinner happened. The Bellini's, maybe I'll look at this day na parang nililikha lang uli naming ang nakaraan. Everything went smoothly, it was like a dream. After eating dinner, tinanong ako ni Alen kung gusto 'ko raw ba makita ang dagat. To be honest, I want to pero hindi ganoong maganda ang mga dagat dito. Maybe I would love to view the sea in the areas of Pangasinan and Cavite. Someday I will.

Nakangiti pa ring tanong niya, habang si Xander naman ay naguguluhan na. "What?" "Is the capital of the Philippines? Basic men... Zambales, where you can see a beautiful lady like me." Pinitik ni Xavier ang noo niya dahil sa mga kalokohan niya na ikinairap niya naman. "Pikon mo naman, para joke lang eh. Alam ko naman na Manila ang capital ng Pilipinas 'no, pero mas gusto ko kasi ang Zambales... kasi taga rito ako." Paglalahad niya pa. "Pero maiba nga tayo, bakit ba nandito si bayaw?"

Dapat ay ganoon din ako sa kanya. May mga ibinilin siya sa mga tao sa villa at natuloy nga ang sinabi niyang pag-uwi. We were back into chatmates and videocall buddies. The Philippines is 6 hours ahead of Arcipelago Almerino, but he always checks on me. Sabay kami minsan sa pagkain, habang magkausap kami sa phone. Siya kumakain ng tanghalian, ako kumakain ng agahan.

sagot ni Jenna sa kausap sa telepono. "Mommy, are we going to the Philippines na?" Isang bibong bata ang basta na lang sumulpot sa likod niya at yumakap sa isang binti niya. He's just five years old, but he already exuded an unparalleled aristocratic temperament. Ngumiti siya habang niyuko ang anak, "Do you want to go to the Philippines with Mommy?" "Yes! Yes! I want to go to the Philippines, Mommy. I want to see Lolo Diego. I will be able to see my lolo at last, right?" Bumitiw ito sa binti niya saka masayang tumalon-talon.

I grabbed one of the files on his table at nakita ko naman na mga design yun ng sasakyan. "That's too boring. We can go to French Polynesia or in Maldives....Bahamas is also a great option." Inisa-isa pa nito ang mga lugar na nagkataon naman na gusto ko. Siguro ay paborito din niya ang mga iyon. Ngumisi naman din ako. Maganda ang mga sinabi niya, pero masyadong malayo ang mga yun. "Let's limit the choices inside the Philippines, Chase. I think spending a week in your factory is a nice option." Sagot ko at iginalaw ko ang dalawang kilay ko. It would be a great idea, kung doon ako.

Hindi naman niya maiwasang hindi tumingin sa bawat nadaraanan namin. "Mommy all buildings here is so high just like in London!" mangha niyang sabi. "Yes baby, halos pareho lang naman pero mas marami kang makikitang building sa other country unlike here. Dito pa lang sa Manila ang maraming building because this is the capital of the Philippines, that's why." pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "Pero may building rin po sa ibang place dito sa Philippines?" "Off course baby."

May mababait namang mga French at ibang lahing naging kaklase ko pero madalas ay mga kauri rin nila ang ka-close. Tahimik lang akong kumain at ganun din si George. Nang maubos na nito ang kinakain, nangulit na naman ito ng kakatanong. "I apologize, but I want to know what is your home country?" Muling umpisa nito ng usapan. "Philippines, George." Yeah!" tuwang sambit nito. "A Filipina indeed. I recently visited Boracay for a short vacation and hope to return soon. Have you gone there?"

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."