Philippine Native Trees Novels & Stories

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Namamanghang nakatingin sa labas si Nathan, ang anak ni Athena. “Philippines is beautiful too Mom, so, there’s no a snow here?” “Nothing baby, it’s hot here so we don’t need a thick clothes.” Napatango-tango na lang ang bata saka inilibot ang paningin sa paligid niya, ramdam niya na rin ang mga butil butil na pawis sa noo niya dahil sa init.

Habang nagbabyahe sila ay madadaanan nila ang nahilirang palm trees, huling-huli ng puting pader ang kumikinang na Manila Bay. Nakahilira rin sa bakuran ang mga SUV. May fountian na tahimik na dumadaloy, at dalawang marmol na mga lion ang bumubuga ng tubig. Nakapalibot ang mga armadong bantay sa paligid, at meron din dalawa sa gilid ng dambuhalang kahoy na pintuan.

Puro puno pa lang ang lugar na ‘to, pero ang isinagot na niya sa akin ay isa sa kaniyang properties? “Wala ka bang balak ipaputol ang mga puno?” Matatayog na kasi ang mga punong ‘to. Ni hindi ko nga rin alam kung ano bang klaseng puno ang ilan dito, dahil hindi ako pamilyar. Kung hindi mahogany, umbrella tree naman. Minsan nga ay may nakikita pa akong narra tree, at pine tree. “Wala.” Kumunot ang aking noo, at napatingin sa kaniyang gawi. Sa lawak ng lupaing ‘to, wala siyang balak patayuan ng kung anong business niya?

"P-Paano nangyari..." Naalala kong ang lugar na iyon ang siya ring lugar kung saan namin dinala si Philip dati at doon pinaslang sa loob ng kubo. Sa labas lamang nito ay ang mga nagkukumpulang tanim ng rosas. Walang ibang nakakalam sa lugar na iyon bukod sa amin. Si Chairman, Kuya Ry at pati na rin ang isa pang taong pinagkakatiwalaan ko.

Mahahanap ko din siya sigurado ako doon. AVA OLIVA LEVESQUE a.k.a CIARA Naka upo lang ako sa malaking bato habang pinapanood ko ang mga puno ng native tree na Madre de Cacao. Isa Yang native tree kaya naman dapat din alagaan. “Hmm, nakakamiss maging bata..” bulong ko hanggang maka tingin ako sa dandelion na dumikit sa suot kong jeans.

Si Tito Ramon kasi ay andoon na sa rest house nila sa Siargao kasama si Niklaus at Eloisa. Mula dito sa loob ng van ay kitang-kita ko ang mga nadadaanan naming coconut trees. Coconut is the ubiquitous sight in this island. I pulled out my DSLR and took some photographs from the palm tree-lined street against pastel blue sky. I'm really so amazed by the lush green coconut trees lined up on the road, sobrang ganda pagmasdan. Very refreshing!

Ay oo nga pala, maraming pananim ang Villaranza sa Villanueva. Cocoa, Pinya, Mangga, at Palayan lang nila ang alam kong major plantation nila dito. Yung pinyahan ay nasa dulo pa ng lugar ng Villanueva habang ‘yong palayan ay nasa kasulok-sulukan ng lugar dito sa bayan namin na pagmamay-ari pa rin nila. Ang lagi ko lang nakikita ay ang plantation nila na Cocoa na malapit lang sa villa nila.

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.