Philippine Native Trees Novels & Stories

Agad itong sumalubong pagkababa niya at hinagkan siya sa noo tulad ng nakagawian nito noong bata pa siya. Her eyes quickly ran through the house. It was an old-fashioned house. Bungalow type and made of high-end timbers from the Philippines' finest species. Payak ang estruktura at maaliwalas pagmasdan. Surrounding its outmoded ambiance is a perimeter of trimmed gumamela bushes. May dalawang matatayog na puno ng kaimito na kasalukuyang hitik sa bunga. Isang kubo na pahingahan at munting hardin na may sari-saring mga bulaklak.

NAPANGITI SI THEA nang makababa ng eroplano. Napapikit siya at lumanghap ng hangin. Polluted, pero nakakamiss ang ganitong amoy ng Pilipinas. Only in the Philippines. Napatingin siya sa mga kasabayan sa arrival area. May kaniya-kan'yang sundo ang mga ito. Napangiti siya ng mapakla. Siya, hangin lang yata ang yumakap sa kan'ya para salubungin at i-welcome back siya.

“Still it’s not the house sir, you will go straight again den lep, Sir. You will see a six mango tree sir, then next is five banana cue, and four coconut tree-” “You memorize them all?” “No, sir! It’s my talent-” “To memorize?” “No, Sir, to snatch a fruit salad, sir! Sa pabalik-balik na pagnanakaw ng prutas mamememorize mo talaga yun!” “What did you say?” “Jose, Sir? Oh! Yes! The Baranggay Captain! After the four coconut tree sir, seven Nangka, three duhat and five bayabas sir, and three big houses, sir.”

Hindi mainit sa katawan kaya gano'n. One more step and we're there. Hindi na paakyat kundi patag na ang aming tinatapakan. It's like the huge brunch of tree is cut and it served as the place. Walang mga sangay ng puno sa gitna, lahat ng iyon ay nasa gilid na pabilog at pinapalibutan ang kabuuan. Ang iba naman at mga dahon ay bumabalot sa taas kaya ito ang nagsisilbing bubong. This is where they're living. At the top of a gigantic sacred tree.

Maganda rin ang ina niya, pero sa halip na sundan ang yapak ng kanilang lola sa pag-aartista ay mas pinili ni Zeny ang normal na buhay at iyon ay ang pag-aasikaso nga sa coffee farm ng mga ito. Dito sa Pilipinas ikinasal ang mga magulang niya. Alam niya kung bakit, mas pinili rito ng Papa nila dahil walang deborsyo. Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip.

ani Danielle kaya nauna na kaming pumasok at iniwan na siya roon. We have a lot of flowers here. Base sa nabasa ako sa documents na ibinigay sa akin ni Daddy, except sa flowers, mayroon din kaming crops like cotton, coffee, tea, cocoa, sugar cane, opium, sisal, oil seeds, oil palms, fruits, rubber trees and forest trees. Nasa iba't ibang area sila base sa kind of crops. Syempre, magkakasama lang ang crops at nakahiwalay iyon sa mga flowers.

Ngiti lang ang tanging pagbati ko sa kanila. We have farms of different fruits and vegetables and we are supplying goods in the whole Visayas. Our plantation supplies are limited to foreign customers. Bago ka tuluyang makapasok sa mga puno ay may maliit na rancho si Papa kung saan ang mga kabayo niya. Apat ang kanya, habang si Cloud lamang ang sa akin. Nagbabalak na rin si Papa na mag-alaga ng mga ito para rin pagkakitaan. Libangan din kasi nito ang horseback riding. Si Mang Densyo noon ang nag-aasikaso sa mga ito.

Napansin ko rin na tanging bahay lang ni Archer ang nandito. Mukhang nasa bundok ako. Ang sakit na ng paa ko sa kakalakad, nilalamig na rin ang mga binti ko. Mahirap bumaba, tanging bato at punong kahoy lang ang nandito. Ang bango ng mga puno sa totoo lang. Pine Trees, Oo! Pine Trees ang mga puno na ‘to! Ibig sabihin? Nasa bagyo ako? “Ouch!” inda ko.

“ART. 1, about national territory lang iyon. ‘The national territory comprises the Philippine archipelago, with all the islands and waters embraced therein, and all other territories over which the Philippines has sovereignty or jurisdiction, consisting of its terrestrial, fluvial and aerial domains, including its territorial sea, the seabed, the subsoil, the insular shelves, and other submarine areas. The waters around, between, and connecting the islands of the archipelago, regardless of their breadth and dimensions, form part of the internal waters of the Philippines.’ Ah ganun ah? Mas lumakas ang topak ko na inisin siya. Pasimple ko siyang nginingitian nang matamis at kita ko sa mukha ni

“Yes, this is called frangipani. Frangipani is one of the most common plant here. These are endemic to Mexico, Central America, and the Caribbean, and as far south as Brazil and north as Florida. But I guess it cannot be found in your country.” “I…” paano ba niya sasabihin na marami nito sa Pilipinas? Ginagawa pa nga niya itong takyan noong bata pa siya. Excited pa naman si Chester na pakitaan siya ng bulaklak na sa Singapore lang nauuso. “I thought it’s beautiful?” “Yeah, but I have to tell you that this flower can be found in the Philippines,” sabay ngiti niya ng matamis dito.