Philippine Native Trees Novels & Stories

Hinawakan muna niya ang buhok ko para hindi maging sagabal sa mukha ko bago sumagot. "It's a rosewood tree locally known as toog, one of the tallest trees in the country. Tataas pa ang mga iyan sa paglipas ng taon." Parang bata na nakatingala lang ako sa mga nadadaanan na puno na hitik sa mga ilaw na naglalambitin sa mga katawan nito. Awang ang mga labi at puno ng kasiyahan ang mukha ko. Napaka-magical lang talaga tingnan. It's like a place straight out from a fairytale. Ganito siguro ang pakiramdam ng mga bidang princesses sa loob ng pelikula.

May mga namumulaklak din na mga pananim at ang iba ay binili n'ya pa sa Greece, Maldives at Morocco. Mga puno na namumulaklak at pwedeng tumubo sa tropical area katulad sa Pilipinas. May iba din na galing pa sa Brazil na pinagtyagaan n'yang iuwi sa Pilipinas. Mabuti na lang at may mga connection s'ya kaya kahit bawal ang magdala ng mga ganitong uri ng tanim mula sa ibang bansa ay matagumpay n'ya pa rin na naipuslit ito para maitanim sa kan'yang secret haven.

There's no place like home ika nga. Maraming tanim dito kagaya ng Sugarcane, Pineapple, Papaya, Cacao, Banana, Mango at marami pang iba. May iba't-ibang hayop rin gaya ng kabayo, baka, kambing, manukan, kalabaw at kambing. Ang kukunti lamang dito ay mga tanim na gulay which is yun ang gusto kong idagdag dahil na rin nasanay ako sa pamamalakad sa aming fruits and vegetables farm production sa Washington.

May mga bahay parin kaming nadadaanan pero mag kakalayo na ang mga ito. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ganitong kadaming puno. May mga puno ng Narra, Niyog, meron din puno ng Mangga tapos Saging. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil buhay na buhay ang kapaligiran. Hindi ko naiwasan na mapapikit para langhapin ang malamig na hangin. Tirik na ang araw pero napakapresko ng hangin.

Madilim at nasa parte na sila kung saan walang ibang makikita kun’di puro mga puno ng kahoy. Adrian noted that they were a huge Acacia tree on the left side of the road, and on the right side there was a mango tree with lots of fruit on it. Lahat ay tinandaan ni Adrian. Kahit na madilim ang paligid ay pinilit niya ang sarili na makita ang kahit na kaunti na detalye sa daan na p’wede niyang magamit. Tatakas sila. Ipinangako niya iyon sa sarili. He may look like a young and scared kid, but his mind is different from being a kid.

I didn’t know there was such a beautiful place here in the Philippines. The white and fine sand that gnawed at my feet, the golden atmosphere due to the setting sun, the gentle afternoon breeze making my long, chocolate-colored curly hair to dance, the gentle waves crashing on the shore, the birds flying in the sky, and the vast crystal blue sea in front of me. Everything is absolutely perfect in this place. The coconut trees just a few meters from the sea are perfectly aligned, I guess Vicenzio did this on purpose because there are a few wooden beach chairs, tables and a parasol. Sa paligid din ay may nakita akong iilang mga puno ng talisay.

niya sabay lahad sa akin ng kanyang kamay. Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. "Let's take a seat?" ani daddy. Hinawakan ni Clyde ang baywang ko dahilan kung bakit bumitiw ako sa kamay ni André. Iginiya ako ni Clyde sa upuang para sa amin at nagsimula na si daddy sa pakikipagusap sa mga Torrealba. "We can provide your agency the most advanced firearms..." ani daddy. "We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin,

Mangasulngasul na tubig dagat, luntiang bulubundukin at ang preskong panghapong hangin dito sa Norte. Bumukas ang higanteng gate nang makita ang SUV na sinasakyan namin. Nakita kong nakahilera ang limang kasambahay at nasa mahigit benteng security guards. Ang fountain na nasa gitna ng mansyon ay agaw pansin, napapalibutan ito ng pula at puting rosas. May mga naglalakihang apat na fire fly tree . Puro napupuno ang paligid ng mga halaman at sa kanang ibabang bahagi naman makikita ang asul na karagatan.

Chris Isang malawak na lupain ang sumalubong sa akin nang ako'y makababa sa paliparan ng Busuanga, Coron Palawan. Napapalibutan ito ng bulubundukin at nagbeberdihang mga punong kahoy, ang iba namang mga bundok rito ay kapansin-pansin ang kulay na animo'y Chocolate Hills, lalo na kapag nasa himpapawid ka.

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. Sa hanggang ngayon, ito ang naging pagkakikitaan ng tribo sa mga araw na hindi pa tag-ani ng pinya.