Philippine Native Trees Novels & Stories

Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na. Nang marating niya ang paborito nilang pwesto wala ng katao-tao doon. Wala ng mga estudyante na nagtatambay sa hapon, siguro dahil takip silim na. Nakahinga siya ng maluwag ng matanaw ang view sa baba ng kanyang kinaroroonan, napakapayapa at tahimik. Mas maganda pa sana ang view kung hindi umuulan, tinungo niya ang isang kubo at sumilong doon.

Anong klase kaya ng bansa ang Pilipinas ngayon? ~•~•~ Third Person's POV Pagsapit ng alas sais ng gabi ay nagpahatid na ang dalawa pabalik sa Johanne's Gardining kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. "That tour was so fun. The garden was beautiful and has a refreshing ambiance. The Maharlika one was insightful. I can't believe I've finally got to try street foods in the Philippines in the best way possible. My favourite was quek-quek." Masayang-masaya na kwento ni Heeton.

"Bumalik tayo, ano nga yung simpleng pangalan ng punong iyan?" "Norfolk Pine, po." Nang marinig ng pulis ang tanong ni Angelo, ay agad-agad niyang hinanap ang pinakasimpleng pangalan ng Araucaria heterophylla. "Naku, may simple naman palang termino yung halamang ito. Yung mahirap pa talaga ang binigay mo saakin, sarap mo din tirisin. Pero di ko gagawin kasi may utang ka pang selpon sa akin."

Kaya hindi sila nahirapan na dumaan sa likod kasi wala naman itong bakud. The shortcut that Puferto was talking about is a foot of a tall mountain filled with tall trees. Even though the sun rises up with quite delightful heat, the path is shaded by those trees kaya hindi sila naiinitan. Sa mga matatayog nitong mga puno, may mga ibon na nagsisikantahan, simoy ng hangin na pilit pumapasok sa loob ng kagubatan, at pinagmulan ng mga halimuyak ng mga tuyung dahon na maladagat sa paligid.

Austin Pov The salty breeze greeted me the moment I stepped out of the SUV. The turquoise sea stretched endlessly before my eyes, while rows of towering coconut trees swayed with the wind. No matter how many countries I'd visited for business, Palawan had a charm that was impossible to ignore. Ito palagi ang number one choice ko kapag gusto ko mag-unwind kung pagod na sa trabaho.

Nagulat naman si Analyn sa pagkakahalintulad nila ni Mercy sa hilig nila. Nasa likod-bahay sila ng napansin ni Analyn ang mga maliliit na mga punong-kahoy doon na may mga kulay puti at pink na mga bulaklak. Napakarami ng mga iyon at nakahilera papunta sa isang burol. “Ano’ng puno po ang mga ‘yan?” tanong ni Analyn. “Ahh… iyan ang Philippine Cherry Blossoms. Kamukha iyan ng mga Cherry Blossoms sa Japan.”

Sasagot pa sana si Raven pero pumailanlang na muli ang malamyos na boses ni Maddison na nasa itaas pa rin ng stage. “Ang Sheik Karim ang kauna-unahang mosque sa Pilipinas, at isa sa pinakamatatanda sa buong southeast asia. Sa loob ng mosque ay mayroong apat na kahoy na haligi na itinuturing na sagrado ng mga lokal. Natuklasan ng national museum na mas matanda pa sa taong 1380 ang apat na kahoy na iyon kaya tinatayang nasa 400 daan taon na ang mga ito.”

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Puno at mga ligaw na mga halaman ang nasa paligid. “This tree is a portal, a door to the secret campus," sagot ni Miss Tara. “Cool! Parang enchanted tree," I stated in amazement. “Anong puno ‘to, miss?” dagdag kong tanong. “Puno ng acacia, galing pa sa Pilipinas ang mga buto nito.” “Wow!” “Hindi pangkaraniwang buto ‘yon, Liah,” saad nito. Ngumiti ako sabay haplos sa puno.

Mas nakararami ang mga puno ng niyog sa kanila at kung may gubat man ay nagalugad na ng lahat ng tao. Samantalang naglalakihan at nagtatayugang mga puno ang natatanaw niya. Ni hindi kayang yakapin ng apat na tao ang ilang punong nakikita niya. At natitiyak niyang ang karamihan sa mga iyon ay mas matatanda pa sa tao. She had seen one of the oldest trees in Quezon. It was too huge. Still, nakatitiyak siyang higit ang katandaan ng mga puno sa Alta Tierra.