Philippine Termite Mga Nobela at Kwento

Napaisip tuloy ako. May term doon, eh, in Filipino, whereas the man courts the woman he wants to marry and get her parent’s approval before anything else. “You mean, mamanhikan,” sabi niya, correcting me with her eyes na malamlam like she is telling me na ‘do-you-really-need-to-do-that?’ face.

biro nito at nagpaalam na. Tamemeng sinundan niya nang tingin ang lalaking lumabas sa pintuan. He's unbelievable. He didn't even give her time to think it over. Mukhang mapapasubo siya sa agent na iyon. Binuksan niya ang envelope at sinilip ang laman. Mapa iyon ng lugar na pupuntahan niya. Nephilim City, formerly Andromida estate is an island that lies near the border of Philippine National territory and part of La Salvacion Province. It is a fast-growing city officially owned and developed by the Andromida family.

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.

"Here are the details about their companies, along with some sample works. One is from Korea and the other is from Philippines." Halos matigilan naman ako at naramdaman ko ang pagkalabog ng puso ko nang marinig ang huling sinabi niya. Pakiramdam ko ay para akong naubusan ng hininga at natuyuan ng laway sa lalamunan. Philippines. Possible kaya na company ni Leandro ang isang ito? "A-Are you sure they're already here?" tanong ko. "Yes, Miss. They're just waiting for our calls."

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Kung literal na nakakamatay lamang ang matalim na tingin ay tiyak na kanina pa gutay-gutay ang buo kong katawan dahil sa kanyang titig. "What a warm welcome. Napaka-suwerte ko na ikaw ang napangasawa ko, Phil. Magaling magbigay ng entertainment ang tita mo," kausap ko kay Phil pagkatapos ay palihim ko siyang inirapan. Hindi naman kasi niya binanggit sa akin na may tigre pala siyang tita na nakatira sa bahay nila.

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

Hindi niya mapapaliwanag ng maayos kapag nagsalita siya ng tagalog kaya nag-english siya nakinig lang ako sa asawa ko. "Our house in the Philippines has been neglected, and it looks like your old house before, so when we come back I will have it renovate but on one condition," banggit niya sa akin nang lumayo siya ng bahagya sa tabi ko. "What do you mean it's like our old house?" tanong ko na lang sa asawa ko....old house? "Just like your house in Noveleta, the appearance of our house now looks like it's not fixed at all and it's not clean like that, I want us to evict them from our house, and our son live there," sagot niya sa akin.

Umakto naman akong nagulat at tumingin kay Terrance na mukhang hindi mapakali. "Oh, hindi ba nasabi sayo ni Terrance? I am on a vacation kasi so I'll be staying here in the Philippines for a couple of weeks and Mama Teresita offered me to stay here. After all, tahanan ko na rin naman daw ito." I gave her the sweetest smile that I could offer at mukhang mas lalo pang nagngitngit ang kalooban niya sa sinabi ko because unlike me, Mama Teresita doesn't like her.

Tahimik silang naghiwalay ni Terrence, at wala nang kumontra pa. Ngumiti si Terrence, tila may halong pait sa kanyang tinig habang nagsalita. “Well, you know my ambition was never here. I’m just getting by. Pero ‘yung time ko with you sa Manila... that was the most comfortable time of my life.”