Philippine Termite Novels & Stories

Kaso lang, ang kanina ko pa napapansin ay kung bakit halos maitim ang theme ng disenyo ng bahay na ito. ‘Siguro mahilig silang pamilya sa maitim.’ “This is the kitchen, this one here is the fridge. You can just tap this if you are to get something inside. Then, this is the ove-“ “ Chto znachit, ty nashla mne sidelku?! I ona na samom dele iz Azii?! Konkretno Filippiny?! Chto, chert voz’mi,ty dumayesh’ obo mne?!” (What do you mean you got me a caregiver?! And she’s actually from Asia?! Specifically Philippines?! What the hell do you think of me?!)

“Hindi ko kaya na hayaan ang anak ko kay Alguien at sa asawa niyang bago.” “We cannot prolong our stay here in the Philippines. I need to bring you to your father to secure you! Alguien is an asshole but I am sure your son will be safe with him!” “Hindi mo kasi ako naiintindihan… palibhasa wala ka sa kalagayan ko kaya ganiyan ka! Palibhasa hindi ikaw ang namatayan ng kaibigan at ninakawan ng anak!”

Philippines, is it? Tumingin si Rhett sa kanya kaya nama’y ngumiti lang siya rito at humugot ng malalim na hininga. “Tintanong kasi nila kung saan ipadidiwang ang kaarawan nila. Sinabi kong sa Pinas.” He nodded his head and kissed the top of Rora’s head. “Yes, baby. We’re going to the Philippines to celebrate your birthday.” “Comment appelle-t-on la langue parlée aux Philippines, papa?” muling tanong ng bata. [translation: What do you call the language spoken in the Philippines, Daddy?]

-3:00pm- -Philippines, Sembrano’s palace- Timothy’s POV “Ano ‘yang ginawa mo? Hindi ba ang sabi ko ay ‘gumawa ng kakaiba’ hindi naman ‘yan kakaiba! Baril din ‘yan plagiarism ‘yan!” napahawak ako sa sentido ko nang makita ko ang ginawa ng isa sa mga estudyante ko. Hindi rin makaintindi ano? Nanggagaya pa.

Sumilay din ang tipid na ngiti mula sa sulok ng magkabilang sulok ng mga lab ni Cougar. "For the better Phillipines..." ulit niya sa sinabi ng matandang lalaki habang tumatango.

“Sorry Sir…” “Allergic ka ba sa name ko?” “Sorry Sir, hindi po ako sanay.” “English please!” “Sorry Sir, I am…” Bigla siyang huminto at nautal, halatang napaisip ang babae. “NOT USED TO IT.” sabi ni Philip. “I want you to put more effort in English speaking lalo na kapag may dumating akong mga bisita. Some of them are Foreign Investors. Some of them are coming from different company kaya dapat competitive ka din, understand?”

Sa huli pinili niyang humingi pa rin ng tulong mula rito Mas mahalaga ang kalagayan ni Pher. “Miamor, is there a problem?” Muling tanong ng kaibigan niyang Doctor na nag gising sa kanyang diwa. Half american and half Filipina rin ito kaya mabilis niyang nakapag palagayan ng loob. “Oh, no..it’s just a….” Naka-hang muna ang pagsasalita niya sa ere, tila nag-iisip pa siya ng dapat sabihin. “Okay, I have a friend in the philippines. Hindi siya makaalis sa kanilang bahay dahil may sugat ang likuran niya. Mayroon ka bang pwedeng i-refer na Doctor? Yung pwedeng pagkatiwalaan?”

Matagal na niyang hinanap si Cherry, ngunit bigla itong naglahong parang bula. Tinitigan niya ang dokumentong hawak niya—ang huling detalye ng pagbaba ni Cherry. "Philippines." Tanging iyon lang ang impormasyon niya. Pero sapat na ito para magsimula siyang maghanap.

Aba't! "Malamang. Isang buwan lang naman ang tanda ng baby mo sa baby ko. Papasukin mo na nga ako naiinitan na ako sa labas ng bahay mo. Hindi ka ata Filipino because Filipinos are hospitable." "Sorry, dzai, nabibilang ako sa 1% na hindi hospitable sa isang kagaya mong walanghiya." Masama ko siyang tinitigan at ganun rin siya sa akin.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.