Philippine Termite Novels & Stories

sabi ko sa kaniya habang napapailing. “My God, this is what I hate about you being in the Philippines. Ang tigas ng ulo mo, Chusan! I told you not to drink any alcohol yet because you still have a lot of work to do!” sermon niya na lalong nagpasakit ng ulo ko.

giit ko habang tinitingnan silang dalawa. Nakukuha ko naman ang punto ni Tito. What will happen to my life and missions in this country if I move to the Philippines to hide? Because I'm going to hide, I feel like a chicken, and it appears that I'm wimpy. I didn't go through the trouble of training and putting in the effort to get here for nothing.

'' Napalingon ako sa kan'ya na karga ang alaga niyang pusa. ''Seawall ang tawag do'n, pang-harang sa dagat. Pinoprotektahan no'n ang bayang ito kung sakaling magkaron ng tsunami.'' sagot niya pagkatapos ay ibinaling na uli sa pusa ang atensyon. ''Ang sama nila, balak ka ba nilang patayin ha Reeta? Napakapayat mo na.'' Pumipikit-pikit pa 'yong pusa sa tuwing hinihimas ni Maron ang likod nito.

"Para saan 'to?" "It's a celebration hosted by the Asturia clan, a giant in the high society. If you're into politics and old money then you'll know them. Pag-aari nila ang ekta-ektaryang mga lupain sa iba't ibang parte ng Pilipinas. Medyo nag-lie low sila sa limelight these past few years but they decided to finally expand their empire into real estate industry. That's our last chance, Fem." Sinalubong ko ang titig ni Dave.

I only see your grandparents? "Bumonim-i pillipin-e gyesigeodeun-yo," aniko nilaro ko ang maliliit na bato. (Because my parents are in the Philippines.) "Pillipin-eneun eodi issnayo? Dangsin-eun yeogi issneunde, wae geogi gaseo geudeulgwa hamkke issji anhnayo?" sambit niya tabihan niya ako at humarap pa siya sa akin.

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

“Fernan… asawa ko… pamilya na tayo. Tapos na ang dilim… nandito na ang liwanag natin.” Ang mga taon ay lumipas nang tahimik at masaya. Ang Philip Empire ay lumago nang higit pa sa ilalim ng pamumuno nila mga bagong proyekto sa Manila, mga charity para sa mga biktima ng pang-aabuso, at isang pundasyon na pinangalanan sa magulang ni Lorie. Ang mga anak nila ay lumaki nang malusog at masaya si Fernan II ay matapang at matalino, si Elena Lorie ay malambot at may malaking puso.

Matapang at matatag nyang sabi kay terrance. "Excuse me, i know you. you are mr. terrance padilla from padilla inc., Actually, Ms. Siri Naila is Filipino but grew up in Singapore, so you might be mistaken." Singit ni Axel na matamang nakikinig din sa kanilang usapan.

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."