Philippine Termite Novels & Stories

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

“It was Qwek-qwek, and not Pek-pek, because that was the Filipino term for the woman’s femininity, My Signore.” ‘Oh! I also missed touching Allyssa’s femininity while eating her sweet clit that was so f*cking wet for me. F*ck! The thought of it made me horny and desired to return for her, but I needed to calm down, especially that I’m not done yet in punishing the mastermind behind the tragic ambush to Mommy.’

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

natawa kong sabi. She laughed. “Okay, first lesson. Very common question dito sa Philippines—if someone asks you, ‘Kumain ka na?’” I blinked. “What is that?” “It means ‘Have you eaten?’” “Ohhhh!” tumango ako. “So what I say?” “You can reply, ‘Oo, tapos na.’ That means yes, I’m done eating. Or ‘Hindi pa,’ which means not yet.” Inulit ko agad. “Oo… tapos na.”

Uto-uto rin talaga ang isang ito, madaling mapaniwala. "Oh my goodness! Don't! Huwag mong sabihin kay tito, please... Sorry na. Akala ko kasi maaga akong makakauwi, pero hindi pala. Sorry na, ayaw ko pang bumalik sa Manila. I finally found my happiness here, in your arms," ma-drama niyang sabi at hinimas-himas pa ang braso ko. My gosh! "Sa susunod. Kapag inulit mo 'yan ate, ha. Goodness! Sinasabi ko sa'yo." I crossed my arms and glared at her like I am her evil stepmother. Just kidding!

Sabay-sabay kaming bumaba at mukhang nakasunod naman sina Nathan sa amin, bumungad saamin ang mga tauhan ni Velasquez na sobrang sama ng tingin sa amin. "Oh, ano naguwapuhan kayo ano?" Sabi ni Nathan at nilagay pa ang dalawa niyang daliri sa ilalim ng baba niya. Kumindat-kindat naman si Joshua kaya nilapitan ko siya at pinitik ang tainga. "Aray! Ano ba Philippines!" What the heck?! Philippines? "Tigil-tigilan mo ako sa pagtawag ng kahit ano sa pangalan ko papalipitin ko leeg mo! Sabi ng i-kuya mo 'ko, eh, bata!"

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

They hid among the plants there. “Hey, kitty… kitty…” tawag ko sa kanila pero it's not effective at hindi naman sila lumapit. I looked around, but I still couldn't see the two of them. “Ming…ming…” I called them as I remember that is one way of calling cats here in the Philippines. “Ming… ming… ming…”

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.