Pinoy Jokes 2024 Novels & Stories

“Hmmm . . .Sabagay, tama ka naman.” Umusog si Pam sa bandang headboard ng kanyang kama. “So ano na nga ang nangyari? Business conference iyon dinaluhan mo, ‘di ba? Pa’no nila nalaman na isa kang Pinoy? Nagdala ka ba ng Philippine flag sa venue? Nagbaon ka ba ng adobo sa meeting? O pumuslit ka ng ulam at isinilid mo sa plastic mula ro’n?”

“Hindi kana pwedeng umayaw. Bukas na ang kasal natin.” Teka! Ano? Anong bukas? Next week pa ang kasal namin. “Pinag sasasabi mo?” “I change my mind. Ayoko nang next week pa kaya pina aga ko na. Bukas na agad ang kasal natin, hindi kita hahayaang makawala pa at baka maagaw kapa ng iba.” Umiling ako at tumawa. “Nice joke. I don't believe you.”

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Crazy tropa ni sandy. Enangbayan: Saan ka na, Via? Sychingshanghai: You still alive, V? Sachakill: Kamusta ang kulungan?🤣 Joke lang, wabyu V, uwi ka na baby, hindi na galit si mammeh Sychingshanghai: You're so gagu talaga. Ang dami pang messages pero hindi na ako nag-abalang mag backread.

Bumabaha kasi ng alak at mukang mamahalin pa kaya naman gusto kong tikman lahat. Isa Dalawa Tatlo Hindi ko na mabilang kung ilang shot ang ginawa ko habang tumatawa kausap ang mga hindi ko rin kilala na babae at nakikipag cheers. Puro kwentong lasing lang naman ang mga topic naming na may halong green jokes kaya nagkakatawanan. Nawala na yung mga kaninang elegant at class na datingan ng mga bisita at naging wild.

Pinagtaasan ako ng kilay ito. “Weh? 202X na wala ka pang phone? Imposible naman.” Hindi ito naniniwala. “Kung gusto mo, bigay mo sa akin ung number tawagan ko!” Pabulong nitong habol, pero pabiro lang. “Joke. Hindi ka tumatawa.” Napangiti ako sa sinabi nito, nagbibiro pala siya sa gano'ng lagay. “Pasensya na, hindi ko kasi maintindihan ung jokes mo.”

What a dumbass group of psychos, right? The first one is named Ibon. Gwapo, matangkad, matapang ang aura pero ang pangit ng humor. Sobrang dry. Yung mga jokes niya parang ewan, nineteen kupong kupong pa ata. Like what the? Sino pa ba ang natutuwa ngayon sa pick-up lines? That's so boomer. So corny. Like so baduy!

Bumirit pa ito kaya napatakip ako sa bibig ko upang pigilan ang sarili ko na matawa Damn! How long has it been since the last time I wanted to laughed because of something really funny? Because of a normal reason? "Huhuhu Anjaya mo jeri!" (Huhuhu ang daya mo Zeri!) Bigla itong umiyak habang mabagal na lumalakad "Jeyt nyashin nyayon pyero shinalimyushan myo?!" (Date natin ngayon pero kinalimutan mo?!) Sigaw niya tsaka huminto sa paglalakad

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.