Obsessive Love Disorder 소설 & 이야기

He doesn't deserve what I did to him at kailangan ko siyang makausap ng masinsinan. Ngayon na nalaman ko rin kay Messiah na may sakit si Aiden ay naiintindihan ko na ang mga ikinikilos niya these past few days. He have an Obsessive Disorder at mas makakabuti kung tutulungan ko siyang gumaling kahit na sa susunod kong gagawin ay kailangan ko na siyang palayain. Hindi magwowork ang relasyon namin kung hanggang ngayon ay may pagtingin pa rin ako kay Messiah. I knew that I love Aiden pero mas matimbang pa rin sa puso ko si Messiah.

Pero ngayon? Napapikit lang ako. Not because I was surrendering. Kundi dahil alam kong siya rin ay akin. At pareho kaming trapped doon. The terrifying thing about obsession— hindi mo namamalayang mutual na pala. Naramdaman kong humina nang tuluyan ang defenses ko. Not physically. Emotionally. And maybe iyon talaga ang ending namin. Hindi death. Hindi betrayal. Kundi complete emotional collapse into each other.

Yah noong una gustong gusto ko ang ayos na to at nang palitan ni Jenny nag reklamo ako dahil heto ang gusto ko pero sabi niya siya naman daw ang titira kaya siya dapat daw ang mamahala doon na ikina tango ko naman din. May point din kasi siya dahil hindi naman ako palagi doon, siguro kapag gusto ko lang siyang kasiping. Na obssess ako kasi sa kanyang katawan dati na binabalik balikan ko. Akala nga ng marami siya na raw ba, yun din ang akala ko noon pero nagbago ang lahat ng nakikipag balikan sa akin si Ivy.

Kita ko ang sakit na nararamdaman niya sa kanyang mga mata. Akala ko pa naman hindi siya nakakaramdam ng sakit. Sana naman maisipan na niyang sumuko. Kapag ipinagpatuloy pa niya ang ginagawa niya ay sigurado akong may sakit nga talaga siya sa pag-iisip dahil sa pagpipipilit niya sa sarili niya sa taong hindi naman siya mahal, at kailan man ay hindi siya mamahalin. “Too much obsession is not good for your brain. Baka gusto mong magsuot ng gown sa loob ng mental hospital?” nakataas ang isang kilay na tanong ko sa kanya.

Hindi biro magkaroon ng OCD or obsessive-compulsive-disorder lalo na't nasa extreme severity level na ito pero nagagawa pa rin niyang mag-control. Instead of doing something bad to Gwyneth, dinadaan na lang niya ito sa drawing or titigan ang mga drawings niya para makontrol ang sarili. Ayaw niyang saktan ang babae, gusto niya itong ingatan sa totoo lang, pero kapag umatake ang obsession niya, hirap na hirap siyang magpigil. Luckily hindi pa umatake ito na kasama niya ang babae at mukhang malabong atakihin siya kapag nasa harap niya ito.

Pag-uwi ko, tahimik ang buong lungsod. Ang ilaw ng mga gusali nagkikislapan, parang mga alaala na ayaw maglaho. Tumingala ako, pinikit ang mata, at sa unang pagkakataon, inamin ko sa sarili ko: I love him. But maybe love isn’t always enough. At doon ko naramdaman kung bakit tinawag ng mundo itong “the breaking point.” Hindi dahil sa galit, kundi dahil sa pagod ng dalawang pusong parehong gustong lumaban pero hindi alam kung paano.

Ang pagtatangka niya na pagaanin kahit kaunti ang nakaka-depress na mood ng kaibigan ay nawala. Humarap siya sa kaibigan at hinila para yakapin. "Hindi kasalanan ang magmahal. Nagmahal ka lang. Hindi mo naman alam na manyak at mamamatay tao siya. Biktima ka rin kaya hindi mo kasalanan."

Kung kaya ko lang siyang ibalibag ay gagawin ko eh, pero sa sobrang laki niyang tao baka mauna pa akong matumba kesa sa kanya. Sa sobrang tagal ko ng kilala si Zeikko hindi ko pa ito nakitang mag seryoso sa buhay, siya 'yung tipo ng tao na pati problema ay poproblemahin siya dahil sa sobrang hirap niyang kausap... lahat kasi may rason at sumbat siya, tipong pagdating sa kalandian mas aktibo ang utak niya. Kumpara talaga kay Kiel walang-wala siya.

usal ko habang palapit sa pintuan at pinagbuksan ito. At nanlaki ang mga mata ko nang makitang naka-tapis lamang ito habang nagpupunas ng kanyang buhok. “Hey, I’m asking you what’s your preferred drink? Don’t be so obsessed with my body, Damara.” Dahil doon ay napa-iling ako at tinitigan siya nang masama. “Hoy, ang kapal naman ng apog mo! I’m not obsessed ‘no… It’s just…”

Isang marangal na trabaho. Hindi ako pumapasok sa isang relasyon. Wala akong oras para diyan. Dahil ba porke solo ko sarili ko hindi ko na kailangan nang limitasyon sa lahat? I limit my self. Kahit na minsan sa sarili ko nadudumihan ako sa mga hawak ng kani kaninong lalaki. Pilit kong tinatak na parte iyon ng trabaho ko.