Novel & Cerita Poem By Jose Rizal

Mukhang safe naman iyon kaysa mamatay ako rito sa kinauupuan ko dahil naubusan na ng hangin. “Kung anu-ano kasi ang sinasabi mo r'yan para lang mapadali ang role mo,” asik ko agad sa kanya nang makabawi. “Thank you sa tubig mo pero no. Ikaw pa rin si Jose Rizal sa roleplay.” Napahalakhak ulit siya. “Oy, huwag mo na akong gawing Rizal, please. Ayoko nang maraming sasabihin. Mahina ako sa memorization.”

saway n'ya rito. "Ngayon lang to Rizalyn, alam ko na simula pagkabata ay bihira lang magkaroon ng laruan si Joshua kaya pagbigyan mo na. Hindi n'ya deserve ang maghirap alam mo ba yon? Bilyonaryo ang ama n'ya at kahit ang kalahati ng Pilipinas ay kayang bilhin ni El Frio," litantya nito. "Eh hindi naman kasi alam ni Howald na anak n'ya si Joshua," nahihiyang sagot n'ya rito.

Tumango ito. “Alam mo bang kahapon ay sinimulan na ang pag-uusig kay Jose Rizal sa Espanya?” Nanlaki ang mata nito. Nilapitan ako bigla. “Hinaan mo ang iyong boses. Baka marinig ka ng mga prayle.” “Kilala mo siya?” tumango ito. “Hindi iyon pinaalam dito sa Pilipinas. Iilan lang silang nakakaalam.”

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Malakas maka- Araling Panlipunan theme ang building na ito! Napatingin pa ako sa nakasulat roon. Goodbye to Leonor This literary piece gives an insight into the romantic relationship of Rizal and his beloved, Leonor Rivera. The two met when in the province of Dagupan when Rivera was only 13-years-old. Rivera’s parents were not in favor of their relationship and though distance separated them, the two kept in touch by sending letters and photographs to each other. Rizal later found out that her lady love would soon tie the knot with Henry Kipping, and the news definitely disheartened him. The lonely, heartbreaking feelings he felt, resulted in this melancholic poem.

I don't really explain myself to anyone especially to those people who looked down on me, I hate explaining anything kaya hindi ko alam paano ako nakapagpaliwanag na hindi nauutal. Maybe it was my inner self's help. Isa is bold and brave but Maria isn't. She's naive and weak. Ang mama ko lang ang tumatawag sa akin ng Maria. My mom is fun of Rizal's work, she named me after Maria Clara the female lead of the famous novel, Noli Me Tangere of Dr. Jose Rizal. Hindi ko alam kung anong nagustuhan niya kay Maria Clara at pinangalan niya sa akin ang unang pangalan nito.

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.

Sinabi ko na iyan sakaniya bago palang s'ya mag simulang humarot o makipag harutan. Pag-aaral ang nais kong inaatupag niya at hindi ang pag jo-jowa, na hindi ma-gets ni Bria dahil iba na nga daw pala ang kabataan ngayon. Totoo naman may point ang impokrita kong kapatid. Iba ang kabataan noon sa kabataan ngayon, at kung kaya lang bumangon ni Jose Rizal sa hukay? Katakot takot na sermon ang aabutin nila.

Hahaha. Kung ako si Rizal, minulto ko na mga guro ko eh. Lalo na yung head ng depEd para palitan na nila yung curriculum. Dami ko satsat di ba? Dahil ayoko sa subject na yun. Bongga yung chapters na pinag-aaralan. Naalala ko pa na minemorya ko yung Noli Me Tangere! Pero syempre hindi ko talaga yun namemorya. Naging familiar lang siya sa akin kaya nasagot ko lahat ng katanungan tungkol sa librong yun pero sumakit talaga ng bonga yung ulo ko dahil kay Crisostomo Ibarra at Maria Clara na anak pala ng isang prayle na si Padre Damaso yung huli kay Pia Alba! Oo nashock ako doon. Kalain mo naman, pare yun at nakabuntis! Tapos ang lakas pang kumalaban kay Rizal eh makasalanan din naman yung kamoteng

__________ Doon naman sa Rizal, Nueva Ecija kung saan naroroon si Ana ay walang kaalam-alam si Enrico na nang oras ding iyon ay mag-isang nakaupo si Ana sa garden bench na nasa harap lamang ng bahay nina Aseneth. Kandong nito ang isang basket ng assorted roses and flowers habang madamdaming inaawit ang awitin ding iyon ni Ogie Alcasid. Bumabalong ang masaganang luha sa mga mata nito na umaagos sa makinis nitong mga pisngi nang abutan roon ni Aseneth. Dala ni Aseneth ang miryendang ipinakuha kay Aling Marta at ito na mismo ang nagdulot kay Ana.