Poem By Jose Rizal นิยาย & เรื่องราว

Heto nga at wala pa man kuntodo iwas na sa kanya. Ika nga ng kanyang mga kaibigan si Rafael raw ang version ni Jose Rizal sa makabagong panahon. Makaluma na ay napaka-konserbatibo pa. Kaya't imposible ang iniisip niya na unang magluhog ng pag-ibig sa binata, baka ma turn-off lang daw ito sa kanya.

" ''ako po si Cashandra at taga Lapuz Rizal po ako '' ''aba ineng medyo malayo sa amin yang lugar na iyan .Pahirapan pa ang mag arkila ng sakay papunta doon '' may kunting pag alala siya sa kanyang sarili .Nagtataka siya kung bakit paano siya napadpad sa kanila . ''huwag mo muna isipin lahat iha baka nabagok ka kung saan sa pagkakalunod mo .Magpagaling ka muna dahil mukhang mahirap ang pinagdaanan mo .Marami kang sugat at malalim ang isa dito sa iyong talampakan '' tinignan niya ang kaliwang paa niya at medyo kumirot .Nakita niyang may benda at dahon dahon .Natuwa siya dahil mukhang sa herbal siya pinagaling .

Nagmamahal, Maria Amor Luviano-Alfarero Gumuho ang aking mundo nang matapos kong basahin ang kaniyang sulat. Hindi ko akalaing ibebenta nila ang aming munting lupain sa Bulacan para sumunod sa akin. Sinisisi ko ang aking sarili sa nangyayari ngayon. Kung nakinig laman ako sa kanila hindi sana ito nangyari.

I slowly bent my head until our lips met and the moment that happened all of the people around us started clapping. 🎶Through the lows and the highs, I will stay by your side There's no need for goodbyes, now I'm seeing the light When the sky turns to grey and there's nothing to say At the end of the day, I choose you🎶 I am Art Theodore Dela Cuesta, this story began when I was a Congressman, our story is still being written, but I am not afraid dahil sa mundong ito patuloy ko syang pipiliin at mamahalin.

*** shout out po kay Leslie Dayao, reading from Laur Nueva Ecija Wena Abarquez

Intrimitida talaga 'to si George kahit kelan, diring diri kasi siya kapag naglalambing si Ley. We're here at the City Lights View, My favorite place here in Antipolo, Rizal. Madalas akong pumunta dito mag-isa kapag nag-aaway kami ni Mama, o kaya minsan kapag iniisip ko si Papa. Pakiramdam ko kasi dito, maaliwalas. Idagdag mo pa ang ganda na makikita mo.

Screen. "He have a JR initials---" "JOSE RIZAL!" Agad kong sabi pagkarinig na pagkarinig 'non, "Hoho! Tama ako, diba? Jose Rizal ang sagot---" "Wrong." EEEEHHHHHH!? Hindi si Jose Rizal ang culprit!? Eh, sino!? "Jervanni Rucrese?" Sabi ko na nagpa-kunot sa noo ni Vava. Nag-peace sign lang ako sa kanya. Hehe.

“I know baby, sorry hmm…” “What’s with the place? Is this your hideout?” natawa siya? “It's not totally hideout, coz maids know this place.” Aniya. Tumango tango naman ako, oo nga naman. Hindi naman na magiging hideout kung may nakakaalam na iba. “Kung canon, this is the place where Rizalde is talking about then.” “It is, ang totoo niyan ngayon na lang ulit ako nakapunta rito.”

Nais ko ring malaman mo na ikaw lang ang iibigin ko aking irog, ikaw ang aking hinahanap sa araw araw- Nilukot ko ang papel. Para naman akong nasa kapanahonan ni Rizal. Nagpangalumbaba ako, wala akong maisip na sasabihin sa kanya! Bakit ba kasi hindi gumagama ang utak ko ngayon?! Bakit ang corny ng mga sinusulat ko? Pinatunog ko ang ballpen ko, nag-iisip ng magandang sasabihin sa kanya. Advance lang ang valentines sa akin, kahit july pa lang papakiligin ko na siya!

Namumula ang mukhang tumitig sa akin. "I will put this in a frame, Lev. This is lit. Babangon si Rizal sa libingan n'ya once na marinig 'to." "Oo. Then ipapalit ko sa hukay ang mga kaibigan ko. Kung tumawag ka lang para asarin ako, puwes save it for later." I'm sporting the death glare of the century.