Romans & histoires Poetry Tungkol Sa Pamilya

Paulit-ulit na sabi ko na lamang sa kanya. Ang akala ko ay hindi na ako makakaalala pa ng tungkol doon ngayong nandito na ako, ngunit hindi ko mapigilan. Dahil bawat gabing naiisip ko ang probinsya, ang bahay na aking iniwan doon ay naaalala ko sila. Bumabalik ako sa noon na nagbibigay sakit sa aking puso. Sa mga alaalang kasama ko ang aking mga magulang. Mga panahong buo pa ang pamilya ko. Mga araw at gabi na lagi ko silang nakakasama. Lahat iyon.

Through the glass, the garden glows in the last of the amber light, and my family fills the yard with their noise, ordinary, improbable, and entirely ours. THE END

Simple lang ang gusto niya. Isang bagay lang ang hiniling niya: isang masayang pamilya. Isang tahanang may halakhak, may tahimik na hapunan, may mga halik sa noo, at yakap kapag pagod ka na sa mundo. Akala niya, nahanap na niya ‘yon nang dumating si Gael sa buhay niya. Ang lalaking tinupad ang lahat ng dasal niya—noong una.

Family didn’t work like that. I missed my Family so much....

Pero simula noon, hanggang ngayong araw na nanatili ako wala pa rin akong balita sa kanya. Paulit-ulit lang din ang naririnig kong sinasabi ni manang sa akin. "Wala nga siya rito, hindi pa siya umuwi." Hindi ako nawalan ng pag-asa. Malabong hindi iyon umuwi sa kanyang magulang, dahil alam kong sobra ang pagmamahal na mayroon siya sa kanyang pamilya. Kung mayroon man isang bagay na hinahangaan ko sa kanya, iyon ang pagka family-oriented niya. Kahit man sabihin na hindi maayos sa umpisa ang kanyang pamilya, she finds a way para maayos iyon.

Kitang kita ko kung paano pinatay ang buong pamilya ko dun ko nalaman na napakaduwag ko palang tao i was hiding in our cabinet that time at kitang kitavko kung pano pina ulanan ng bala ang pamilya ko. Pero -- this is the last time that i will cry because of my family... Ngayong kilala ko na kung sino sino ang pumatay sainyo ilalagay ko sa sa kamay ang batas. Sa mundong ito hindi ang mundo ang madaya kundi ang mga tao.

"I only did those things because Patrick and I grew up together. Our families were once equal in status, and the elders even joked about having us marry each other. "But after my family went bankrupt, he avoided me like the plague, which deeply hurt me. I've been holding onto that resentment, wanting to prove myself and regain my dignity. "I always knew he was a vain person, so after I made it big, I felt a sense of satisfaction when I saw him clinging to me, getting jealous that you were my husband, and constantly trying to take your things. It gave me the exhilaration of revenge. "I just never realized it would cause such serious consequences for you!"

Yung gabing 'yon ang isa sa pinaka memorable na gabi ng buhay ko dito sa lupa. Idagdag mo pa ang masayang araw na nakilala ko ang pamilya mo. Nagkataon pa talaga na birthday mo. Patawarin mo ako kasi bago ka pa man makababa nung araw na 'yon ay naikwento ko na sa kanila ang mangyayari. Na hindi na rin ako magtatagal. Alam kong sobrang nahirapan sila na mag-panggap na masaya knowing na masasaktan ka din after. Pero isang mataas na pagdakila ang ibinibigay ko sa magulang mo dahil sa pag-payag nila.

Yung iba sa kanila ay naghahanap lang ng tsismis na maikakalat nila tungkol sa pamilya namin. Naaamoy ko kung sino sa kanila ang totoo at hindi. Wala akong dapat ipag-alala. Kaya kong protektahan ang pamilya ko mula sa mga taong mapanakit at mapanamantala. Mukhang maayos naman ang restaurant kaya nag-decide na akong umuwi. ~ 🖊 author_mj