Pointing Fingers นิยาย & เรื่องราว

Kumukurba ng ngisi ang labi ko at dahan-dahang nag-middle finger sa kaniya. "Fuck you!" I yelled as I walked fast. Tss. Wala pa ring modo! Akala mo kung sino! Aroganteng gago naman!

“Now, sit in front of me and play with your p*ssy.” Marahan ang bawat hakbang ko. Pag-upo ko sa lamesa sa harapan niya ay agad kong binuka ang aking hita at gamit ang aking middle finger, nilaro ko ang sensitibong parte ng aking pagkababae. “Damn, basang-basa na ang p*ssy mo, babe.”

Naramdaman ko sa puson ko ang kaniyang pagkalalaki. “Just finger?” Hinalik-halikan niya ang mukha ko hangang tenga. “Baby, tell me that not just finger.” “I mean your fingers, Zyron.” He chuckled and that was music sounds to my hears. “That's it, baby. Now, watch me while finger-fucking you.”

Parang ako pa dapat yung kabahan eh. “Ahmm..” Tumingin siya sa kanyang mga kamay at binuka ito sa aking harap, “Kapag nagdemonstrate ka ng chords, ito ang one, two, three at four. Tapos itong thumb ay sa likod ng frets.” Paliwanag niya habang isa-isang tinuturo ang daliri niya mula sa point finger, middle finger, ring finger, index finger at thumb. Sumulyap siya sa akin at tumango lang ako nang magtama ang tingin namin.

another reporter asked. Itinaas ko ang wedding finger at middle finger ko nang sabay. "This two finger is the hardest to separate among the other fingers. That's how I define my relationship with them. We're inseparable cousins." I demonstrated kung gaano kahirap paghiwalayin ang dalawa. "See?" May mga gumaya sa akin at halos lahat ay tumango at may ilang tumawa.

Mas lalo kong napansin yung contrast niya—how he could joke around endlessly one second then become unbelievably gentle the next. "Hold still," he said softly. "Parang major surgery naman 'to." "For me, this is serious," he replied dramatically. "Your fingers are important." "Bakit? Pianist ba ako?" "No," he said while opening the ointment. "But you point at me aggressively when you're angry. We need to preserve that." Napatawa ako despite myself. "Dahan-dahan naman," reklamo ko nang dampian niya ng ointment yung daliri ko.

Pakiramdam ko namamanhid ang buong katawan ko sa mga pinagsasabi nila tungkol sa akin. Hindi pa nakuntento si Madam at inangat pa niya ang mukha ko gamit ang mga kamay niya. Marahas nitong hibawakan ang panga ko na halos bumaon na ang mga kuko niya. Nanginginig man ang baba ko nagmamakaawa akong tumingin sa mga mata ni Madam pero matalim ang tinging ibinalik niya sa akin. She pointed her finger in my forehead na kulang na lang ibaon niya ito doon.

“Well, I am wearing mine! Here!” “Nicco!” napalakas ang boses ko ng tumama ang kamao niya sa ilong ng lalaki, sa lakas ay napaatras ang lalaki sabay sapo sa ilong nitong natamaan. Tinaas nito ang ring finger na may suot na wedding ring habang nakababa ang apat na daliri. “Did you see or you want me to throw another punch on your fucking face, so you can see it more clearly?”

“Just keep doing it, sweetheart.” “Mom, something’s going out of my hand!” “I’m going to throw the Ping-Pong ball in your direction. Tell me if you can already feel your chi in your fingertips.” “Mom, it’s coming out!” I shouted when I finally felt some inexplicable forces coming out of my fingertips. “Say, løvítură.” W-What? ‘Løvítură,’ mommy repeated inside my head. “Løvítură!” I shouted, opened my eyes, and pointed my stick towards the Ping-Pong ball mommy just threw towards me.

sarkastiko kong turan. "Yeah. We're this... close." sabi niya naman. Iminuwestra pa niya sa kamay ang dalawang daliri niyang pinagdikit— ang index at middle fingers niya. "And why do you expect that I'll believe you?" hamon ko. "Pwede ko siyang tawagan ngayon kung gusto mo."