Ponyo And Sosuke Novels & Stories

Bigla na lang may tumama na sinag ng ilaw sa mukha namin ni Sue. “Ano ‘yon?” tanong n’ya. “Sa taas galing,” sagot ko. Binagalan ko ang pagmamaneho at tumingala. May napansin akong kung ano sa isang puno, pagkaraan lang saka ko na-realize kung sino ang nasa puno. “Sila Von ba ‘yon?” Dumungaw din si Sue sa bintana n’ya. “Hi girls.” Kumakaway sa amin si Von na nasa isang malaking sanga kasama niya si Keo.

Isang lumilipad na espada ang lumabas at dinala siya kay Juan. “Kapwa cultivator, ako si Sonny Yusi. Ito ay isang hindi pagkakaunawaan. Hindi ko sinasadyang sundan ka, pero kailangan ko. Ang dalagang iyon mula sa Samahang Agos ang naghahanap sa akin, at dahil hindi ko sila kayang talunin sa laban, magtatago na lang ako. Hinahanap pa rin nila ako, pero kung susundan kita, hindi ako mahahanap ng Lito Kiko na iyon.”

Namula naman ang pisngi ni Sato at dumikit sa aking binti. Sinusubukan niyang magtago matapos mahiya sa papering natanggap. “He saw it on TV,” sagot ni Lezzie para sa kaniyang kapatid. “Gusto po kasi ni Sato na manood ng Japanese cartoons, it’s called anime right Sato?” Tumango si Sato sa tanong ni ng kakambal ngunit hindi na siya muling nagsalita pa. “No need to be shy little guy, come here, you can hold my hand,” saad ni Juancho at inilahad ang kaniyang kamay kay Sato.

Umihip ang isang mainit na simoy ng hangin at lumipad ang mga talulot ng cherry blossoms. Nakasuot ng pink na bestida si Pammy at mukha siyang napakaganda na parang isang tunay na prinsesa. Umupo si Zuko, pinisil ang mataba niyang mukha, at nagtanong sa kanya nang nakangiti, “Sa birthday mo sa susunod na taon, dadalhin kita sa Southeast Aciatic para manghuli ng alitaptap, okay?” Hindi alam ni Pammy kung saan ang Southeast Aciatic, pero pumalakpak siya at masayang sumayaw nang narinig niya ang salitang alitaptap.

Totoong hindi pa nga masyadong magaling si Sanjo at hindi pa gaanong nakakarecover kung kaya’t may wheelchair sa gilid niya dahil hindi niya pa kayang tumayo mag-isa. Ngunit hindi iyon naging hadlang kay Sanjo upang maghanda para sa kasal namin kung kaya’t sobrang masaya ako. Kahit na may dinaramdam pa siya ay ako pa rin ang inaalala niya. Isang umaga ay kumatok sa bahay namin si Paco at may dala-dalang basket ng prutas. “Tita Manika, pinapabigay po ni Yaya Milling,” saad niya na ngumiti sa akin at inabot ang mga ponkan sa akin.

Utos ko kay Sushi. Pagkasabi ko nun ay biglang nag-iba ang direksyon ni Sushi na sa palagay ko ay patungo na ito kay Elijah. Nadaanan ko naman si Stefano na ngayon ay nakasandal sa isang puno at kumakain ito ng prutas. Maraming mantsa ang suot na armor nito na kulay Silver. Alam ko na dugo ang mga iyon na galing sa mga demons. Nag-iba na ang kulay nito dahil sa natuyo na.

"Kasing tamis pa ng mangga ng Guimaras." "Tinitignan ko ang puno, hindi si Sushi," kaila pa niya. "Lokohin mo na ang mga kambing Pier pero 'di mo ako maloloko. Alam ko na may crush ka kay Sushi. Bakit 'di mo ligawan? Bagay naman kayo."

Isang ngisi ang ipinakita ni Yamamoto kay Iñigo nang sinipat ng hapon ang lalaki mula ulo hanggang dulo ng sapatos nito. "Konichiwa," saad ng hapon kay Iñigo sabay lahad ng kamay sa harapan ng lalaki. "I smell a billion dollars deal." Aniya sabay tawa.

Nakasuot siya ng isang kulay abo na kimono. "Pasensya na kung naabala kita." Saad ko sa kanya habang bitbit ko si Sushi. "Walang ano man iyon. Hindi din naman papayag si ginoong Anisto na maglakbay ka nang mag-isa." Sagot niya sa akin at bumaba naman ang kanyang tingin sa karga-karga kong si Sushi. "Isasama mo?" Tumango naman ako. "Ayaw magpaiwan." Sagot ko sa kanya at ibinaling ko naman ang mata ko sa puting kabayo na may mga kakaunting marka na kulay itim.

Sa sandaling sumakay ng bus ang lalaking Hapones na ito, likas na alam ni Dragon na maghahanap siya ng gulo sa kanila ngayon! Hindi masyadong kahanga-hanga ang itsura ng lalaki. Ngunit mararamdaman ni Dragon na ang lakas ng pakikipaglaban ng taong ito ay hindi dapat maliitin! Ang lalaking Hapon na ito ay si Yamamoto Kazuo, ang nagwasak ng puno sa isang suntok kahapon! Nang sumakay si Yamamoto Kazuo sa bus, hindi siya naglabas ng anumang layuning pumatay. Sa halip, magalang siyang yumuko sa driver.