Possession Tagalog Novels & Stories

"Anong rank mo?" "Rank 2." Sagot ko naman. "Rank 2? Ang baba naman ng rank mo." Ambobo naman akala siguro nya yong pinakamataas na rank eh, yong mga 1000 ganon. Hirap din kayang maging top player ano! "Oyy gagu, rank 2 siya it means pangalawa siya sa pinakamagaling dito sa pilipinas!" Paliwanag ni Jaz kaya napanganga naman si Franco.

Kaagad na iwinaksi ng dalaga ang kamay na nakahawak sa kanya at ginawaran ng malakas na sampal ang binata. "You are the best definition of the word desperate. So stop acting desperate towards me." batid ang galit at poot sa mga katagang pinapakawalan ng dalaga. "Pinapanindigan ko lang ang pinangako ko sayo noon." malaki ang hakbang ang ginawa nito palabas sa dressing room niya.

'Nasusuka ako bakit ang possessive mo sa akin kung hindi mo man lang ako mahal?' tanong niya. Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko at sinabing, "Ang pag ibig ay isang mahirap na salita. Nasa puso ang pagpapasiya kung sino ang mamahalin. Hahayaan ko ang puso ko na magpasya kung sino ang mamahalin sa pagitan ng aking childhood friend at sa iyo. ako para magdesisyon kung sino ang mamahalin ko." who I own." Bumulong siya sa kanyang tainga at sinabing, 'Akin ka, Rasheedah Paguia akin ka at palagi kang magiging akin.' Nararamdaman ni Rasheedah na lumalakas ang kanyang titi sa kanyang pantalon, at nang ibalik niya ang kanyang mukha sa kanyang harapan, nakita niya ang matinding pagnanasa, na par

P*tangina ang dami kong gustong itanong eh. "Hindi ba talaga ka pani-paniwala?" "Oo, di talaga. Kung hindi mo pa sinabi sakin aakalain ko talagang possessive sya sayo, kitang-kita ko sa mga mata nya na mahal ka nya." Humalakhak naman ako ng tawa dahil sa sinabi nya. Pfft, sinabi nya ba ang salitang mahal? "Mahal? Pfft hahah ulol may mahal na kaya yung iba."

mahina at kalmado kong sabi pero nakakatakot sa sobrang lamig ng aking tono. “This is my place! I own this place like I own that boy beside you!" histerical na sabi nito. “No! This place is mine at ang Lugar mo ay doon sa kabila! We own this, I own this! And this Boy at my side? I own him first at Ikaw ang nang agaw." “Simula nang mapatay ng Daddy ko ang mga magulang mo ay kami na ang nagmamay-ari rito."

para akong hinele sa sinabi niya pero hindi ako nagpatinag. “You’re just making an excuse for yourself, Callum. You’re being so possessive and obsessive of me, pero hindi mo maiwasang magloko. You’re being so possessive and onssessive to me now, kahit wala ka namang karapatan sa akin.” I said harshly. Not minding the pain crossed in his eyes.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

“Hindi kita hinahamon, sinasabi ko lang ang pwedeng magyari at huwag mo akong sisisihin.” “Isa pa, akala mo ba hindi kita napapansin? Nakikita kitang umiiwas sa tuwing makakasalubong mo ako.” “Ano bang pinagsasabi mo? Walang gano’n. Bakit naman kita iiwasan?” “Hindi ko alam. Hindi kaya dahil ayaw mo na sa akin kaya ka ganyan?” “Masyado ka lang kasing possessive.” “Ako talaga ang possessive? Hindi mo ba naisip na kaya ako nagkakaganito kasi nga pakiramdam ko, ginamit mo lang ako.”

"Liana, please. Masyado nang maraming gulo ang iniisip ko. Huwag mo nang dagdagan sa pamamagitan ng pakikipag-usap sa ibang lalaki. You are mine. Everything about you is mine." ​Natahimik ako. Doon ko naramdaman ang tunay na emosyon niya. Hindi lang ito basta selos; ito ay takot. Takot na baka sa isang iglap, mawala kami sa kaniya. Ang pagiging possessive niya ay hindi dahil sa masama siyang tao, kundi dahil kami lang ang tanging bagay na nagpapanatili sa kaniyang katinuan ngayon.

Siguro dahil sa… pagod na rin akong takasan ang katahimikan niya. “Bakit ka nandito?” tanong ko. Hindi siya agad sumagot. “Because you were here yesterday,” sabi niya sa wakas. Natigilan ako. “Anong ibig mong sabihin?” Dahan-dahan siyang tumingin sa akin. At doon ko nakita. Ang hindi ko pa nakikita noon. Possession. “Alam mo ba kung gaano kadaling mawala ang isang tao sa mundong tulad nito?” malamig niyang tanong.