Priceless In Tagalog Novels & Stories

"Ayaw po ba sa akin ng tunay kong ina kaya iniwan niya ako?" Naawang niyakap ng donya ang bata at pinunasan ang luhang dumaloy sa pisngi nito. " Hindi totoo iyan, apo. Mahal ka ng iyong tunay na ina tulad sa pagmamahal niya sa kapatid mo. May mga bagay lang talaga minsan na kailangan i-sakripisyo para sa kabutihan ng lahat." Kahit hindi gaanong naintindihan ni Daniela ang ibang sinabi ng abuela ay napanatag ang kaniyang kalooban kahit papaano.

sabat niya "Sus! Kaya pala grabe ang selos mo no'ng nagconfess si Premiere na gusto niya ako." pang aasar ko. "Kailangan pa bang balikan 'yon? Premiere has a crush on you pero hindi ka niya mahal," umirap pa ito ng sabihin 'yon sa akin kaya mas lalo akong napatawa.

naipamukha sa'kin ng mga sinabi n'yang 'yun na para bang isa akong mababang uri ng babae. "I'm sorry, kahit anong masasakit na salita pa ang marinig ko sa inyo tatanggapin ko iyon pero isang bagay lang ang hindi ko matatanggap sa inyo iyon ay ang pera niyo, hindi ko kailangan ng pera niyo para lang layuan si prof. Walang katumbas na pera ang pagmamahal Mrs. Lim." diretsong sabi ko. "Oh really, naniniwala ka sa ganoong kasabihan haha. Kalukuhan walang kwenta ang ganoon dahil hindi ka pa rin mabubuhay ng walang pera."

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

Bukod sa ayokong makulong si Mama ay ayoko din namang lumala ang sakit niya. Inilapag nila ang apat na suitcase sa sahig. "Ten million ang halaga ng lahat ng iyan. At heto pa, binibigyan ko din kayo ng bahay at lupa na matitirhan"sabi ni Vleen at may iniabot na susi at envelope kay Mama. "Ten Million Pesos?! Tapos may Kasama pang bahay at lupa?! Nagsasayang ka ata ng pera Vleen!"

Tanong ni Hime. "Game!". Sabay-sabay na wika naming lahat. Pinaikot na ni Raquel ang bote at mabilis naman itong tumigil Kay Prince. "Wow ha? Impossibleng may masayang nangyari sa buhay mo e parang pinaglihi ka nga sa sama nang loob e,alam niyo? Papaikotin ko nalang ulit".bulyaw ni Raquel.

Hindi ko naman hiniling ito ngunit kusa itong ibinigay ng parents ko kahit na manlulumo sa sobrang mahal ng halaga ng kwentas na 'to. Alam ko talaga na mahal na mahal nila ako. Gayon din at mahal na mahal ko rin sila higit pa sa aking buhay. "No sweetie walang halaga kung magkano ang halaga ng kwentas na iyan. Ang mahalaga sa amin ng Mommy mo ay ang makita kang masaya at maliagaya," wika pa ni Dad sabay hinawakan ako sa aking balikat.

Iniabot nito ang isang biscuit sa akin. Kumuha naman ako ng pera sa bulsa ko. Mayroon pa akong six pesos kaya iniabot ko iyon sa matanda ngunit hindi niya iyon tinanggap. "Huwag na bigay ko na iyon sa anak mo. Limang piso lang naman ang puhunan dyan at dalawang piso lang ang patong ko dyan. Kumpara dito sa tubig na kinse pesos ang puhunan. Malaki-laking makakaltas sa akin at wala na rin akong maibibili ng pagkain kapag nangyari yun.

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Duda nitong tanong "Well ako lang naman ang nakabili ng last cake kaya naubos na pag pasok mo." "You know what your something." At ngumiti na rin sa wakas ang M ko. Kumaway pa ng sumakay ito ng kotse nila. Ang sarap talaga sa pakiramdam kahit ulit ulitin pa ang buhay ko kahit mahirap at masakit basta makasama ko lang sya uli. Nag flying kiss ako sa kanya at bumulong sa hangin ng I love you.