Novel & Cerita Printable Ribbon Award For Kindergarten

Nag ribbon ay yari sa ginto at ang palibot noon ng gilid ng papel ay mayroong mga nagkikintabang diyamante! Tumaas ang kilay ni Divina nang makita niya kung ano ang nasa kamay ni Arya. ‘Namamalik-mata ba ako? Isang papel na may mga dyamante at gintong ribbon ang hawak niya at tatlong piraso pa? Para saan iyon? Saan niya iyon nakuha?’ Agad niyang inalog ang kaniyang ulo. ‘Hindi. Sigurado akong russian stones lang ang mga batong ‘yon at gold-plated lamang ang ribbon! Tama! Wala siyang maraming pera! Naghihikahos lamang siya kaya wala siyang maiibili ng mga iniisip ko kanina!’

I smiled awkwardly. I'm not a fan of celebration. "You will enjoy here." She said while giving me a paper plate. "What are you all celebrating?" There are lightings. "You really are beautiful, Sabrina. You look like an innocent girl adoring the scenery in front of you." I furrowed my forehead. Do I really look like a innocent kid? "Yung celebration today is for those students na may awards this grading and I'm proud that I am one of those students who have a award." She looks so happy.

Ma’am Beatrice drank some water from her mineral bottle before she continued speaking. “Don’t worry about Xielo because she didn’t know where the ribbons are located. The first pair who will come back here handing me the three ribbons altogether will win this game. The prize will be thirty thousand pesos for the pair. You can warm up for now, then you can go to the forest whenever you want.” “Wow, thirty thousand pesos! Galingan natin, Chef ha?” As usual, si Sharmaine na naman. Hindi mo alam kung lagi ba siyang kulang sa pansin o sadyang overreacting lang talaga siya.

Ang mga bata, na puno ng excitement, ay patuloy na lumahok sa mga games at nagpakita ng kanilang galing. Matapos ang mga activities, nagdesisyon ang dalawa na magdaos ng isang special awards ceremony para sa mga batang lumahok. Isa-isa nilang tinawag ang mga bata, at ang bawat award ay sinamahan ng palakpakan at ngiti mula sa lahat. “Sa bawat bata na ito, may kwento ng tagumpay at pag-asa. Patuloy kayong mangarap,” sabi ni Abigail habang ibinibigay ang awards.

Ito ang lugar kung saan nangako siyang iingatan niya ang batang babaeng walang ibang pangarap kundi ang maging masaya kasama ang mga magulang niya—at marahil, balang araw, kasama siya. Pero ngayon— Ang simbahan ay madilim, tahimik, tila nagluluksa kasama niya. At sa kamay niya… ay isang pulang ribbon, kupas na sa tagal, pero buhay na buhay ang alaala. Iyon ang ribbon na ibinigay sa kanya ni Lorie noong bata pa sila. “Fernan, para sayo ito, ha? Para hindi mo ko makalimutan…”

Hindi pa nagsisimula ang selebrasyon ng anibersaryo, at ang mga bata na nakasuot na ng makeup at kasama ang kanilang mga magulang ay nagmamasid sa loob ng kindergarten. Ang tema ng selebrasyon ng anibersaryo ay fairy tale, at ang kindergarten ay pinalamutian din ng mga kulay ng fairy tale. Sa unang tingin, akala ni Rhian ay nakapasok siya sa isang fairy tale world. Pagpasok pa lamang nila, nakita nila ang isang mundong puno ng yelo at niyebe, may mga kalabasa na lampion na nakabitin sa paligid, ilang kalabasa na karwahe na nakaparada sa kalsada, at isang crystal na sapatos sa tabi ng isa sa mga ito.

may awtoridad na sigaw ni Kuya Jared mula sa kaniyang pwesto dahilan para unti-unting tumahimik ang lahat. "To formally start, let me apprise everyone of the rules of this tournament," the headmaster continued. He signaled the students who are holding the ribbons. They walked toward us and gave out the different colors of ribbons to each group member. It's a satin ribbon which has approximately one foot long for every piece. A red ribbon was given to Abby's group, a green ribbon to Paul's group, and a blue ribbon to our group. The rest are violet, orange, and yellow for Mila, Xian, and Kuya Jared's group that will compete in the next round.

"Oo nga, advance present ko yan." "Weird mo ma, three months from now pa naman birthday ko." Kinuha ko ang box at sinimulan iyong buksan. "Wala bang video riyan ma? Kunwari unboxing my gift." Tumawa si Mama pero ramdam kong may lungkot iyon. Bumungad sa akin ang isang fabric ribbon na may kahabaan at kalaparan. Kulay itim ito at may disenyo na eclipse.

sabi ko habang inilalapag ang bata sa sala na abot-tanaw pa rin namin. "Thanks, Ate. Medyo nangangawit na rin ako," pag-amin ni Diana. "Sana pala nakabili tayo nung ready-made na ribbons. Hindi ko naisip na mahirap pala mag-tie ng fifty pieces na magkakapareho ang sukat." "Okay lang 'yan. At least, personalized. Mas maa-appreciate ng guest 'yun," sabi ko habang sinusukat ang unang piraso ng blue ribbon.

merit awardee. Kada quarter kasi ay may recognition day sa skwelahan namin para parangalan ang mga may line of 8 as merit awardees, mga line of 9 as honor awardees, at yung mga pinakamalinis na classroom, pinakagloom na lalaki at babae, pinakabehave na klase at pinakamapagbigay na klase. Mayroong sinasabing award na "most solidarity class" o pinakamapagbigay na klase dahil mayroon sa aming skwelahan na tinatawag na solidarity fund. Ito yung magbibigay ka ng pera voluntarily para ang malilikom ditong pera ay pinambibili ng bigas at pagkain at binibigay sa mga less fortunate o sa mga pamilya ng nagsisikad-sikad din --- ito yung bicycle na tatlo ang gulong na parang tricycle. So yun nga parang