Welcome To Kindergarten Novels & Stories

Tumango siya sa tanong nito. Hinanap niya ang message buttom at agad nagtype ng message roon. ROYAL PRE-SCHOOL: Hello, Ma'am yes we are accepting 3 to 5 years old, would you like to proceed? Agad siyang nag reply at ibinigay ang information ng kambal agad rin siyang nagbayad online. ROYAL PRE-SCHOOL: They have class next day Ma'am, and yes we have Taekwondo,judo and karate class.

Eh kanina lang ay mukha siyang nasa Kinder Garten na nangangapa! Vote. Comment. Follow.

Chloe’s POV Ang Bright Beginnings Kindergarten ay hindi lang basta pre-school — it’s a chaotic masterpiece. Isipin mo ang silid na puno ng amoy ng krayola, tugtog ng mga nursery rhymes na minsan ay wala sa tono, at mga batang tila walang katapusan ang lakas. Honestly, sanay na sanay na ako rito. Sa bawat pagtawag ng “Teacher Chloe!” sa pandinig ko, ramdam ko ang buhay sa loob ng silid-aralan.

“Ah!” “Winnie, Winnie!” “Hindi puwede, hindi puwedeng iwan mo si Mommy. Hindi, hindi… huhu…” Bigla na lang may histerikong boses na dumating mula sa kabilang banda. Napatingin silang dalawa sa gilid nila. Nanggaling ang boses sa kabilang kalsada. May kinder na ang pangalan ay Caring Kindergarten. Isang dilaw na school bus ang huminto sa harap ng kindergarten at ang boses ay nanggaling sa loob ng school bus.

"Erom," malambing na paggising ko sa 'king anak. Isang ungot ang kanyang pinakawalan saka mabagal na nagmulat ang kanyang munting mata. I automatically greeted him with a smile. "Bangon na, anak. Magre-ready na tayo for school," saad ko habang hinahaplos ang kanyang buhok. Limang taon na si Erom kaya naman kasalukuyan na siyang pumapasok sa Kindergarten.

Mabilis nitong ipinagtanggol ang sarili. “Nagki-kindergarten na ako. Sabi ng principal namin hindi raw nakakapasok sa kindergarten ang bad people.” Pero nang marinig ni Trisha ang word na kindergarten, lalo itong napakunot-noo. “No like kindergarten. No go.” Hanggang ngayon, matindi pa rin ang resistance ni Trisha sa pagpasok sa school. At sobrang spoiled ito ni Gerald. Kapag umiyak lang nang kaunti ang bata, agad sumusuko ang lahat ng prinsipyo nito.

Ang kanyang mga aralin sa kindergarten ay dapat na natapos ng apat na tatlumpung. ‘Plano naming sunduin ka muna namin bago pumunta sa kindergarten ni Aino.’ Biglang nagsalita ang lalaking nasa tabi niya. Nagulat si Sabrina at nilingon siya. Huminahon siya at walang pakialam sa mukha. Kumagat si Sabrina sa labi at nagpasyang huwag nang magtanong pa. ‘Kumusta ang iyong unang araw ng trabaho?’ tanong ni Sebastian.

Namataan niya si Cathy sa kama habang nagsusuklay. Nilapitan niya ito at umupo sa tabi nito. “Tomorrow's a big day for our triplets,” aniya. Bukas ay ang first day of school ng mga anak nila bilang kindergarten. Ngumiti si Cathy. “Kaya nga, eh. Na-e-excite ako para sa kanila. Sana ay ma-enjoy nila ang pag-aaral.”

Hindi kita pipilitin na pumasok sa kinder. Naalala pa niya na tumanggi si Elijah noong unang beses niya itong pinapunta sa kindergarten. Siguro simula noon, napagtanto niya na iba siya sa ibang mga bata. "Thank you, Mommy. I get it. Don't worry. Wala naman akong ginawang masama." Nakasuot ng mapang-asar na mukha, tila naghihintay si Elijah ng papuri sa kanya, ngunit ibang boses ang narinig.

Noong una pa lamang ay mayroong naisip na si Rose na solusyon, “May tinawagan na akong isang kindergarten para sa inyong dalawa. Maaari na kayong pumunta sa eskwela bukas!” Nang marinig nila ang mga salitang iyon, nagsitalon ang dalawang bata sa saya. Wala silang iba pang mas gusto kaysa ang makakilala ng mga bagong tao at gumawa ng mga bagong kaibigan. Sa sumunod na araw, ginising ni Rose ang kaniyang mga anak bago ang paglitaw ng araw at minaneho sila papunta sa harap ng kanilang kindergarten.