Kindergarten Quotes Novels & Stories

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

“O siya, anak, good luck. Maging mabait ka sa teacher mo ha?” “Opo, Mama! I love you!” sabay beso ni Natnat sa pisngi niya. Pinanood ni Bella habang hawak ni Erica si Natnat papasok sa kinder room. Mula sa pintuan, naglakad siya pabalik sa sariling classroom, ngayon ay puno na ng maliit na upuan, posters ng alphabet, mga disenyo na pang fairy tales kasama na rin si Sofia the first na may crown at mga iba pang prinsipe at prinsesa at ang whiteboard na may nakasulat na, “Welcome to Kinder Joy Class!”—isang pangalan na siya rin ang pumili, dahil para sa kanya, bawat bata ay karapat-dapat maranasan ang kasiyahan sa unang hakbang ng kanilang pag-aaral.

"Ang pinakamagandang paaralan? Gusto niyo bang pumasok ang anak ko sa parehong kindergarten na pinapasukan ng anak niyo?" Saglit na nanigas ang ekspresyon ni Gavin, kumunot ang kanyang noo at sumagot. "Kung gusto mong manatili sa maralim at masikip na lugar na iyon, sige, bahala ka."

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Bumaling siya sa matalik na kaibigan nang may maalala siya, “Siya nga pala, muntik kong makalimutan. Masyadong mabilis ang pagbalik namin, magiging abala din ako sa mga susunod na araw kaya wala akong oras para humanap pa. May alam ka bang kindergarten na maari nilang pasukan? Kailangan din naming makahanap ng katulong na makakasama sa bahay.” Tahimik na nakinig lang ang kambal habang pinapakinggan ang kanilang mommy. Sa kanilang IQ, hindi naman nila kailangang pumunta sa kindergarten. Ngunit dahil talagang busy si mommy, kaya't kailangan lang nilang makipagtulungan. Pagkatapos makinig ni Jenny, nag-isip siya ng sandali, "Hmm, school ba? May alam ako na maganda nilang pasukan,”

Hindi nagsalita ang dalawang maliit na bata nang marinig nila ang sinabi ng kanilang mommy. Sa kanilang IQ, hindi nila kailangan ang kindergarten. Gayunpaman, talagang abala si mommy Khate, kaya kailangan lang nilang makipagtulungan. Pagkatapos makinig kay Kyrrine, nag-isip siya sandali, "Tungkol sa kindergarten, may magandang lugar akong alam, maganda doon at talagang exclusive!" Tumingin si Khate sa kanyang matalik na kaibigan, "Ikwento mo sa akin ang details friend."

Chloe’s POV Ang Bright Beginnings Kindergarten ay hindi lang basta pre-school — it’s a chaotic masterpiece. Isipin mo ang silid na puno ng amoy ng krayola, tugtog ng mga nursery rhymes na minsan ay wala sa tono, at mga batang tila walang katapusan ang lakas. Honestly, sanay na sanay na ako rito. Sa bawat pagtawag ng “Teacher Chloe!” sa pandinig ko, ramdam ko ang buhay sa loob ng silid-aralan.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

he pouted and leaned front on the table with his forearms resting on it. "Awww, don't be sad Baby CJ, it's a term of endearment. It's kind of a call sign that makes you two special to me. Don't be ashamed that I called you two babies, you should be mad if I didn't, and you two are still little kids, don't stress it out. It's fine. I know my limits, I know that when that Yukio girl from your swimming lessons class showed up I will close my mouth," I exaplained and winked at them giving a smile. "And one more thing, there's no one in this world who can dictate what is what according to their age. There's an old quote that says age doesn't matter. Not only that I believed with it, but I agree w