Prisoner In Tagalog Novels & Stories

Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa kinaroroonan ni Evina. Si Evina naman ay nahilo na parang isang salarin na nahuli ng pulis sa akto. Upang mailigtas ang sarili, nagpasya siyang maging mabait nalang. "Humihingi ako ng paumanhin para sa pinsala, sir. Ito po ang aking card. Mangyaring ipaalam niyo lamang sa akin kung magkano ang halaga nito, para mabayaran ko po kayo."

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Nilagyan nila ng kadena ang aking paa at nakaposas rin ang aking mga kamay. Dadalhin na ako sa Baryo del Inferno Jail. Imagine being in that Jail. You just like living in Hell. Inside the World's toughest Prisons. You don't want to end up in any of these, the dangerous and deadliest Prisons. Nakakatakot at mga delikadong kriminal. "Nandito na tayo!" aniya sa akin ng Pulis. Tinanggal ang takip sa aking mga mata. At tinanggal ang kadena sa aking mga paa.

Sa tapat nila ay mayroon ding dalawang upuang bakante. Iginala niya ang mga mata sa pasilidad. Hindi man iyon ang unang beses niyang makaapak sa kulungan, dahil required na iyon noong nag-aaral pa siya, hindi pa rin niya maiwasang mag-usisa. Ang New Bilibid Prison sa Muntinlupa ay ang pinakamalaking kulungan sa buong bansa. Minimintina ito ng Bureau of Corrections na under naman ng Department of Justice. Sa makatuwid, nasa ilalim ng ahensyang kinabibilangan niya ito.

Hindi ako makapaniwala. Sino ‘tong hayop na ‘to? “Pakawalan mo ko,” pabulong ko. “Hindi ako magsusumbong. Swear. Isumpa mo pa ko sa impyerno, wala kang maririnig mula sa’kin. Please…” Tinitigan niya lang ako. Walang emosyon. Parang bato. “I already live in a prison. One more prisoner won’t make a difference.”

Binuksan ni Jail Officer Marie Estores ang pintuan ng selda na lumikha ng ingay na hanggang ngayon ay masakit pa rin sa tainga. Naalarma ang mga prisong kasama niya at nag-aalalang tumingin sa kanya. May tatlo siyang kakusa roon. Si Chona, apatnapu't tatlong taong gulang. Biyuda at may dalawang anak. Ang kaso nito ay may kaugnayan sa ipinagbabawal na gamot. Perly, thirty-eight years old. Convicted for robbery and qualified theft. Si Jane, halos kaedad lang niya at kasabayang napasok roon. Miyembro ito ng budol-budol gang.

anang binata bago naglakad palayo. Sa labas ay sinalubong siya ni Primo. “Done?” anito. “Done,” aniya. “Now, go back in your cell and serve your sentence, Mr. D’Angelo.”

‎ ‎“Anong ibig mong sabihin?” ‎ ‎“May pumasok sa detention facility.” ‎ ‎At sa sandaling iyon— ‎isa lang ang naisip ko. ‎ ‎“Leandro…” ‎ ‎Nagkagulo ang buong pasilidad. ‎Alarm. ‎Sigawan. ‎Takbuhan. ‎ ‎At sa loob ng selda— ‎nakatayo si Leandro. ‎ ‎Harap-harapan sa lalaking may hawak ng baril. ‎

Saldovia. Napalunok sya nang makita ang kung ano anong tools na dala neto at nang mga tauhan neto, Mukhang mga torture weapons eto. ' Fuck is this my end? Please Lord if you pity me, Let us be save ' piping dasal ni Irish at paunti unting umiiyak

Kaya naman pala nagkakagulo ang mga preso. "Oh, welcome to the outside world, dirk. Anak ng tokwa. Nakakaiyak ang eksenang 'to. Nakailang himas ka nga pala sa malamig na rehas, dirk?" Umamba pa itong yayakap sa kanya nang pabiro niya itong iigkasan ng kamao. Kamao na may mga bakas pa ng kanyang pagkabayolinte. Bumps and bruises were visible. "Huwag kang magsimula, Unorazio!" Mababang anas niya. Napatiim-bagang nang lingunin ang isang nakayupyop na preso sa seldang iyon.