Prisoner In Tagalog Novels & Stories

"Kailangan nating malaman ang totoo. Sama-sama tayo." Bumaba kami sa basement—sa secret interrogation room na matagal ko nang hindi nakikita. Doon, nakakabit sa upuan ang isang lalaki—dugo sa mukha, pero nakangiti pa rin. "Principessa," sabi niya nang makita ako. "Salamat sa pagdating. Ang dugo mo... ang dugo ng kambal... hindi niyo pa alam ang tunay na halaga nito."

Hindi nga lang halata dahil naka-neutral pa rin ang ekspresyon ng kaniyang mukha kahit na sarcastic na siya minsan. "There's a news. May nakatakas na priso galing sa Leyte at namataan daw na nasa Santa Monica kahapon. They're thinking that the convict will head straight to San Gabriel kaya gusto ni Mama na may kasama ka sa bahay." Paliwanag niya. Nagsalubong naman ang kilay ko. Hindi ko alam na may ganoong balita na kumakalat. Wala akong nabalitaang ganyan.

nakangisi kong sabi sa kanya. Tignan mo nga naman, ang taong malakas manira. Triggered. “Wala naman kasi akong ginagawa sa’yo, bakit mo kami sinisiraan ng ganito” umiiyak niya ng sabi. Iskandalosa + Paawa = B E A Kanina, pavictim. Ngayon naman paawa, nice! Sana nag-artista nalang siya, bagay doble kara sa kanya.

Nakita niya ang paninigas nito sa kinatatayuan at hindi makasagot. "Ngayon, iisa lang ang masasabi ko; hindi tayo magkapatid," ngumiti siya. "at nahanap ko na rin ang taong nagnakaw sa'yo nung sanggol ka pa. They're both in jails sa kasong human trafficking at kidnapping. Hindi nila inamin kung sino ang nag-utos na nakawin ka pero iisa lang masasabi ko, mabubulok sila hanggang sa mamatay." "Azael..."

Hinila niya ang braso ko saka binuksan yung kabinet nito "Jan, magtago ka jan, bilis" Sinamaan ko siya ng tingin "Seriously huh?! Seriously?! Dito talaga?" Lumaki ang butas ng ilong niya at nangungugat na ang noo "Just--- Urggh! Just hide, 100! Gusto mo bang ma-execute?!" Patuloy parin ang lakas ng katok ng guard sa labas. Nadinig ko ding dumating ang mga prisoners "Please, saka ka na mag inarte pag nakalabas na tayo dito"pangungumbinsi niya sakin kaya wala na akong nagawa pa kundi ang magtago sa ilalim nito at unti unti niya naman itong sinara

Third Person's POV Kasalukuyang nasa abandonadong bodega si Stella Sanchez kasama ang mga batang napuslit sa paliparan na ipapadala sa Northern Samar. Nakatali sa isang upuan si Stella na punong-puno ng pasa at galos sa kanyang katawan at mukha. Binabantayan siya ng mga tauhan ni Lucas Artina, isang mafia lord ng Camorra Mafia group na kasing tanda ni Eduardo.

Iba din pala pag sanay ka na nanjan lagi yung taong mahal mo ano? "Haysss. Bahala na nga. Di lang talaga ako sanay. Nasanay na akong lagi siyang kasama. Tapos ngayong malayo kaming dalawa, wala pa kaming komunikasyon dahil nga bawal siyang gumamit ng cellphone habang nagpapagamot." Sabi ko.

Pero ganoon pa rin isang word para ibukas, isang word para isara para sa kanyang privacy. Ang nakuhanan niya’y ang pasilyo para ipakita kung gaano kahaba iyon. Mga silid na puwede nilang silipin. Maging ang mga eternal rest ay nagawa niya ring kuhanan. Isinara niya na ‘yon kaagad. “Grim, ipinatatawag ka sa laboratoryo! Saka ikaw Stefan!” sigaw ng isang babaeng nakadamit nurse, pero mukhang close dahil sa paraan nang pagtawag nito sa dalawa.

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

Pinilit kong huwag umiyak, ayokong isipin ng mga kidnapper ko na pinanghihinaan ako ng loob, sobrang mapagbiro talaga ng tadhana, tinakasan ko si Jayden dahil kinidnap lang ako nito samantalang makikidnap pala uli ako ng mga taong akala kong magliligtas sa akin. I closed my eyes to say a silent prayer, kaya naman hindi ko namalayan na dumating pala kami sa destinasyon na patutunguhan ng mga ito, namalayan ko na lang ang banayad na pag-uga ng bangka kaya ko nalaman na dumaong na pala kami, hindi ko napansin kung nasaan kami dahil sa dami ng tumatakbo sa isip ko ng mga oras na iyon, kaya naman laking gulat ko ng marinig kong may magsalita. "Ipasok ninyo na yan." utos nito sa tatlo na agad nama