Procrastinator Meaning In Tagalog Novels & Stories

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

Selfish na kung selfish pero mas gugustuhin kong ako lang ang magtaguyod at makilalang magulang ng kambal. to be continued

MARGARITA "Kagabi ay hindi maipinta ang mukha mo dahil sa pag-aalala sa kayamanan mo sa bansa. Ngayon naman ay mukhang wala kang balak tatayo upang magpahinga. Namiss mo talaga ang barko ano?" wika ng isang engineer sa binata upang pukawin ito. Nakatutok naman kasi ito sa ginagawa kaya't hindi na namalayan ang oras.

Pero di ako makapagsalita. "Don't force yourself. It takes time. Mag-aantay kami." 2 years ako na nakoma? Hindi biro ang 2 years. Kaya pala sobrang hina ko. Dahil siguro sa pag aadapt ng katawan ko sa kapaligiran ay nakatulog akong muli.

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

At sinalinan siyang muli ng bartender na siya niya muling tinungga ng buo at walang pag-aanlinlangan. “Another.” Tungga. “Another.” Tungga. “A—” Hindi natuloy ni Stefan ang kanyang sasabihin nang biglang may humawak sa kanyang balikat. “Woah! Woah! Chill, bro. Don’t be in a hurry. Hindi ka tatakasan ng alak,” wika ng isang lalaki na biglang sumulpot sa kanyang tabi.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Diyan kalang papunta na ako dyan. "Ahh bakit may problema ba?" Meron kaya diyan kalang. "Oh sige" Malapit nako . "Bro bakit napasugod ka.? Kaya mo ba itong linawan gawing tunay na picture. Alam kong hindi ako mapapahiya sa kaibigan kong ito kaya sakanya ako lumapit. "Oo naman anu pat nag aral ako bakit anung kailangan mo dito?"

Nakakainis! Halos buong umaga ay iyun ang tumatakbo sa utak ko. Kakaunti na nga lang ginagawa ko hindi ko pa natatapos samantalang dati ganitong oras tapos na ako sa isang gawain pero ngayon hindi ko pa nakakalahati! Damn it! Saan ba kasi nagpunta ang bwisit na folder na yun! ‘Oo Keisha masasagot ka ng sarili mo’

Naniniwala siyang unti-unti nang umepekto ang gamutan nito. Ngunit nang tikman ni Tito Fran ang tsaa, sinabi nitong minadali ang pagtitimpla kaya hindi pa lubusang lumabas ang lasa ng dahon. Nang muling sumimsim si Mr. Marquez, sumang-ayon din ito. “So don’t rush things,” kalmadong sabi ni Tito Fran. “Some things need time before they become what they're meant to be.” Napabuntong-hininga si Mr. Marquez. “Ang mga kabataan kasi ngayon… gusto laging mabilis ang resulta. Bihira na ang marunong maghintay.”