Proud Mother Quotes Novels & Stories

"Hindi pa ako handa at hindi ko alam kung kailan ako magiging handa. Madami pa akong dapat gawin, mga pangarap ko na kailangan ko pang tuparin para sa mga magulang at mga anak ko. Maraming babae ang nababagay sayo Luke, hindi ang kagaya kong may mga anak na." "There's nothing wrong being a single mom, Av. Don't belittle yourself because of that. You should be proud of yourself. You've been through a lot but still you chose not to give up. Pinili mo pa ring buhayin ang kambal despite the heartaches you've been through."

Proud na pagtatapat ko sa kanya but I just saw his eyes brightened sa naging pahayag ko. "Wow Meg. Napakatatag mo for raising your child alone just like my mom, I salute all single mothers." Nakangiti niyang sabi na may kislap sa kanyang mga mata. Akala ko huhusgahan niya ako bagkus ay hinangaan pa niya ako lalo.

Sobrang na-appreciate n'ya lahat ng sinabi nito. "Maraming salamat, La. Sa lahat ng suporta kahit ganito ang naging buhay ko. Isang single mother." Saad niya habang walang humpay sa pagdalisdis ang luha sa mga mata. "Walang masama sa isang single mother, apo. Ang importante ay pinanindigan mo at hindi mo pinabayaan ang iyong anak. Andito lang kami ng lolo na laging gagabay at tutulong sa iyo sa abot ng aming makakaya.

Sinabi ko sa gitna ng paghikbi. "Shhh, I know you are strong. I just can't believe you've been through a lot. I'm so proud of you. I'm so proud of your mother," ramdam kong nilingon nya si nanay bago muling ibinalik sakin,"She really raised you well and I am mad because you're hurting and crying right now. Our princess deserves so much happiness in this world!" Mas lalo akong naiyak,"I love you tatay daddy! I love the both of you.. nanay mommy!" suminghot ako kaya sila medyo natawa at pinaharap ako.

"Huwag kang humingi ng tawad. Naiintindihan namin ng Mamita mo." Ngayon ko lang naramdaman ang gaan sa dibdib ko. Parang may tinanggal na mabigat na bagay na matagal ko nang pasan. Ramdam ko rin ang paghimas ni Mamita sa likod ko. "My apo," she said gently, "we're so proud of you. Raising your kids alone wasn't easy." Napapikit ako. For so many years, I carried this alone. I feel so guilty keeping this to my family.

my sweet mother. "I want a baby too. I can't tell to all of you because I was ashamed. Of being barren. Or being unable to give birth again. Having a child...is one of a woman's pride. And I can't anymore. I want to...have a baby again. I'm sorry, Dearil. I know how lonely you are. I can't give you a sibling anymore. I'm sorry. I'm so sorry."

Niyakap ako ni Mama nang makita nitong tumutulo ang luha mula saking mga mata. "Sssh, I know it's hard to be a mother. At walang ibang magsasabi sa'yo niyan kun'di ako lang din na nanay mo, even though we're not blood related but my heart is connected at your heart. You need to take a rest, mukhang hindi din biro ang araw mo ngayon." "Thank you, Ma." Mama is right. Walang magsasabi ng pagkakamali mo kun'di yung tao lang din na mahal ka at lagi mong nakakasama. This is a realization day for me.

' yun kaagad ang tanong na pumasok sa isip ko. Lumapit sa'kin ang mommy ni Blake at niyakap ako. "You should be proud of your mom because she's an amazing person just like you and she really love you." "Sana ay nabigyan ako ng pagkakataon na makilala siya." I let go of the emotions that I've been hiding habang matiyagang binabantayan at inaalo ako ng mommy ni Blake. Hindi ito umalis sa tabi ko hanggang sa hindi ito nakakasiguro na kalmado na ako.

"Hali nga kayong dalawa." Tumayo kami ni Matthew at niyakap namin si mama. Ngayon lang ulit namin naranasan ang ganito sa kabi-kabila ng mga nangyari. "Alam niyo, mga anak, magiging proud kami ng papa niyo sa mga sarili namin dahil napalaki namin kayo nang maayos. Hindi naman mawawala sa pamilya ang tampuhan e, pero hindi rin pwedeng mawala ang pagmamahalan natin sa bawat isa. Kahit na hindi man tayo sobrang yaman gaya ng iba, mayaman naman tayo sa respeto at pagmamahal. Doon pa lang, panalong panalo na kami ng tatay ninyo. Tandaan ninyo na mahal na mahal namin kayo ng papa niyo, ha?" sabi ni mama sa 'min ni Matthew.

Diritsong tumingin sa mga mata niya, seeing him this close-up, he really looks old now his wrinkles in his forehead and cheeks are now visible. "I just want to tell you, your mother is really proud of what you have become. She was been monitoring you for how years, hindi lang siya gumawa ng paraan para makausap o makita ka dahil natatakot siya na mas magalit ka lang sa kanya. Gusto niyang bumawi sa'yo but God didn't permitted her to do so." Nakita kong dahan-dahan na may tumulong luha sa mga mata niya, inalis ko ang luhang iyon gamit ang hinalalaki ko.