Proud Quotes For Myself Novels & Stories

"Hindi mo alam kung gaano kahalaga ‘yang sinabi mo." "Alam ko." "I’ve spent years trying to be strong. To never show weakness. Pero ikaw lang ang taong pinayagan kong makita ‘yung totoo kong sarili." "And I’m proud of that." "Bakit mo ako pinipili araw-araw?" tanong niya, parang hindi pa rin makapaniwala. "Because you're not perfect. Pero you try. And I see the effort. I see the growth. I see the heart."

“Hindi ba’t kasama ko, maabot mo na rin ang peak na 'yan?” “Magkaiba po ‘yon. Kapag naging tayo, lahat ng achievements ko, iisipin ng tao na galing lang sa inyo. Hindi dahil sa galing ko. At 'yon ang pinaka-ayaw kong maramdaman—na parang wala akong sariling kakayahan. Parang insulto na rin sa akin ‘yon.”

“Odessa, ihahatid ka ni kuya mamayang madaling-araw sa bayan. Hindi pwede na ikaw lang ang umalis at baka kung ano ang magyari sa'yo.” “Unsa man ka oy, kaya nako akong self daii. Gwapa lang ko pero 'di ko tanga para magpatsugi dayon.” Ano ka ba, kaya ko ang sarili ko day. Maganda lang ako pero 'di ako tanga para magpapatay agad.

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

Humugot naman ako nang malalim na hininga pagkatapos ay tumingala sa kaniya bago magsalita. "Kung malaki ang tiwala mo sa ibang tao, dapat mas malaki ang tiwala mo sa sarili mo, Jos. Kapag pinanghihinaan ka ng loob lagi mo lang isipin na, kung kaya ko, then kaya mo rin," sunod-sunod na paalala ko sa kaniya. "Thank you, Eli. Thanks for the courage," muling pasasalamat niya sa akin.

"Kasi alam ko naman kung gaano ka ka-dedicated sa trabaho mo. Ramdam ko kung gaano ka kasaya, at kung gaano mo kamahal 'yang ginagawa mo. And I will always be proud of you." "Thanks. And I'm proud of you too," he smiled. A genuine one. "Sa akin? Ano namang nakakaproud sa akin? Pakiramdam ko nga, walang direksyon ang buhay ko," biro ko. "Don't think like that. For me, you're the bravest girl I've ever met. Nakaya mong harapin ang malupit na mundo, kahit ginagago ka na nito. Hindi ka sumuko at proud ako sa'yo doon. You know what I mean."

“Hindi ko naman habol ‘yon. Ang gusto ko lang, kapag tiningnan ko ‘yung sarili ko sa salamin, masasabi kong proud ako sa kung ano na ako ngayon.” At sa loob-loob ko, napangiti ako nang bahagya. Kasi alam kong kahit gaano ako ka-busy, may dahilan kung bakit ako nagpupursige. Hindi lang si Azael. Ako rin.

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

"Aren't you proud of me? I can protect the person who is important to me now." ----- Third Person's POV "Aren't you proud of me? I can protect the person who is important to me now." Pagkatapos niyang sabihin iyon ay tuluyan na siyang nawalan ng malay. Napailing siya bago tinitigan ang mukha ng dalaga. "I am, Sia. I am so proud of you. I am always proud of you," bulong nito sa sarili at napatayo ng makarinig ng katok mula sa pintuan.

Napatango-tango na lamang siya na parang bata. "Kasi ako, kung ako lang naman ang tatanungin? Hindi ako magsasawang sabihan ka na proud ako sa 'yo kahit na magtagumpay ka man o hindi," Hinagod nito ng masuyo ang kanyang mga pisngi. "I'm always going to be proud of you no matter what."