Proud Quotes For Myself นิยาย & เรื่องราว

Pagkatapos ay nagsalita ito. “Maraming tao ang hindi nakikita ang sariling lakas. Mas pinapalaki nila ang ganda ng iba,” mahinahon niyang sabi. “Hindi ka walang kwenta. Sa mga kaedad mo, isa ka sa pinakamahusay.” Napatingin si Ysa sa kanya. “Ang mga bagay na meron ako ngayon,” dagdag niya, “maaari mo ring makuha balang araw, basta magsikap ka. And I don’t doubt that you will.”

"That's good to hear, ni minsan ay hindi ko pa narinig sa isang tao yan." "Ang alin?" Nagtatakang tanong ko sakanya. "Na proud sila sakin." "Well, simula ngayon palagi mo na yan maririnig galing sakin. But you know what, even if someone didn't say that they're proud of you then say it on your own, you can just say to yourself that I am so proud of you self, stay strong and I love you."

“Besides, why would they be proud? I work hard because I don't want us to be poor. Ikaw lang dapat ang maging proud sa akin.” …

“Simple lang. Ang sikreto ko ay unti-unti kong minahal ang sarili ko. Kinapitan ko ang tapang, hindi para ipaglaban ang sarili sa ibang tao, kung hindi para tahakin ang isang panibagong buhay ng buo ang loob. Hindi ko na inisip ang sasabihin ng iba, kung ano ang tingin nila sa akin. At hindi ko hinayaan ang ibang tao na diktahan kung sino ako o kung ano dapat ang maging ako.” “Tinanggap ko ang mga rejections, pero hindi ko hinayaang makaapekto sa akin ang mga iyon. Ako ay ako. Ako ang nakakaalam kung sino talaga ako. Ako ang may hawak ng sarili kong kaalaman at kakayahan. Madalas kong balikan sa isip ko ang mga hindi magandang pangyayari sa aking nakaraan. At isinumpa ko sa sarili ko na hind

Sa mga nagdaang taon hindi ko man lang namamalayan na nakaraos ako sa pang-araw-araw, for sure sobrang proud ang mga magulang ko habang nakikita nila ang mga ginagawa ko ngayon. "Ma..pa..sobrang proud po ba kayo sa akin? Ginawa ko na po, mahirap sa una pero sa katagalan nasanay na rin po at alam ko kakayanin ko pa ito lalo. Tell God to always guide and protect me." kausap ko sa sarili ko habang nilagay ko ang ulo ko sa sofa habang nakaupo ako sa sahig at nakatingin sa kisame. Tulala.

"Bilang empleyado, kung ayaw mong mapagsabihan ka ng amo mo, umalis ka. Go build an empire wherein you are the boss, para hindi ikaw ang mapapagalitan at ikaw ang may karapatang magalit." Gaya ng kanina ay hindi na naman ito nakapagsalita agad. Pero mayamaya lang ay nag iba na naman ang ekspresyon nito. Nagtaas pa ito ng noo na animo'y proud na proud sa sarili. "Wala kang kapupuntahan kung mawawala ako. Sino nang magma manage sa iyo, ha? You can't find anyone out there that is as good as me!" pagmamalaki nito.

"Totoo naman, naisip ko rin 'yan. Hindi tayo privilege na mga nilalang atsaka ayan hirap sa mga mayayaman na matapobre, eh, gusto lang palaging yumaman nang yumaman!" Tama nga, sayang nga naman ang lahat pero sa oras na ito tataasan ko muna ang pride ko. Hindi ako hihingi ng tulong kay daniel para sa bagay na kagaya nito. Hindi sa wala akong pake sa mga kapitbahay ko pero kasi alam kong ang gagawin ko ay tama, hindi ko ibababa ang sarili ko sa isang mapagmataas na kagaya ng daddy niya!

“Well, I have been always disappointed in myself too.” “I spent years trying to do my very best. I got tired mom. It’s time to concentrate on myself. I gave up a lot of things just to make you proud. I was unhappy just because you said I was not enough. How am I supposed to make you proud when I hate the things you wanted me to do?! I just can’t simply force myself to do everything you said that I must do!” “You made everything between me and my brothers a competition.” “Kasalanan mo Nico kung bakit hindi kami proud sa 'yo.”

Hindi ko alam kung anong mas masakit—yung katotohanang tama siya o yung realization na buong buhay ko yata ay iyon mismo ang ginagawa ko. Trying to prove myself. Trying to be enough. Trying to make people acknowledge my worth. "You have nothing to prove to them," he continued quietly. "But you do have something to prove to yourself." Parang may kung anong kumurot sa dibdib ko. Because no one had ever said those words to me before. People always told me to work harder. To be better. To earn respect. But no one ever told me that maybe... I was fighting the wrong battle all this time.

mahabang pagkikwento niya sa akin Halata sa boses ni Amber na sobrang proud siya sa mga narating siya sa buhay. Lalo tuloy akong nakaramdam ng matinding paghanga sa kanya. Bilib na bilib talaga ako sa kanya...wala talagang imposible sa taong nagsusumikap at may dedikasyon para makamit ang kung anong gusto sa buhay! " I am so proud of you Amber! Hindi ko akalain na ang galing mo naman palang mag-manage ng business eh! Ang layo na pala ng narating mo!" sinsero kong bigkas. Kaagad naman siyang napangiti.