Novel & Cerita Pure Hearted Quotes

"Pero ipinapangako kong araw-araw kitang pipiliin." "Sa bawat umaga." "Sa bawat problema." "Sa bawat tagumpay." "At kahit sa pinakamadilim na gabi..." "Hinding-hindi na kita bibitawan." Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ni Sophia. "I love you." "Hindi lang bilang babaeng pinakamamahal ko." "Kundi bilang tahanan ng puso ko." Tahimik ang buong simbahan.

Basta masaya ako sa kung ano ang mayroon kami, at sa kung ano man ang nangyayare sa amin. "I also believe that we need to take it slow, hindi natin kailangan mag-madali. I want to show my sincerity to you, to prove that I am not the other, and my intention is pure, because you deserve all the good things." He looked at me and smile. Those smile that melts my heart, parang hinaplos ang puso ko sa pamamaraan ng ngiti n'ya sa akin, kahit kailan ay hindi ko pa s'ya nakikita na ngumiti ng ganito sa ibang tao.

Pagpapamukha ko sa kaniya. I can't hold my tears from falling. I gently wiped my tears. "Hindi natin deserve ang mapaglaruan Sandra. Hindi natin deserve ang pagmamahal na puro lang pagpapanggap." he said emotionally. "Because we all deserve a pure love and pure intention. Hindi ako ang taong para sayo Sandra." he explained sadly. The pain deepen inside me perfectly. Those words made me dying inside. I sighted straight into his eyes that made him speechless.

"Dahil kahit ang katawan ko na tanging naibibigay ko sa 'yo, nadungisan na ng iba! Ano pang ilalaan ko para sa 'yo kapalit ng pagmamahal na ibinibigay mo sa akin?" "Your heart! Your heart, Jothea! That's the only thing I want in this world. Just love me and I will be complete. Your heart is what I want, and you can give it to me easily by opening it for me. All you have to do is speak out your heart—nothing else, nothing more. It is more than enough." He caressed my face. "What does your heart really want? I want to know." Nanatili akong nakatitig sa kaniya, at isang alaala ang bumalik sa akin.

Natawa naman ako sa sinabi niya. I adore the way she speaks about the impossibility of anything. ‘Yong tipong mga kainosentihan niya ang nagpapasaya sa araw mo. Kulang ang araw kapag hindi mo narinig ang mga kuryosidad na lumalabas sa bibig niya. Perhaps that is God's greatest gift to her. To be a woman who is pure and innocent. To be adored by the ruthless, cold hearted gangsters.

"You can't say that, minsan ang puso ay madaya, Zards. Dios lang ang nakakaalam ng bawat puso ng tao, dahil may mga tao na gumagawa ng mabuti pero pakitang tao lang, hindi bukal sa kanilang loob, kundi, para ipagparangalan ang kanilang i mahe, para sila'y purihin ng mga tao, dahil kung tutuusin, ang Dios ang dapat nating purihin, dahil ang Dios ang siyang may gawa ng lahat ng mga mabuting bagay dito sa mundo," mahabang wika ni Rebecca.

"Tulad ng sabi ko, easy target ka. A woman desperate to find work for her sick sister. You see, I've been looking for the perfect Charity until I saw you and your sister one day in the park. And I thought, ah, I finally met the one person with endless love and pure heart." "Sa tingin mo ba sa paggawa ng lahat ng ito, maliligtas ka—kayong lahat? Na kahit papaano, patatawarin kayo ng Diyos sa lahat ng mga kasalanan niyo? Kung ganon ay nahihibang kayong lahat dahil sa mata ng Diyos, kayo ay mga walang pusong mamamatay-tao na pumatay ng mga inosente." Sabi niya gamit ang maaanghang na salita.

“Hindi ako makapaniwala na ikaw ang taong mangiinsulto sa sakit na nararanasan ng iba!” “Kapag ang puso ng isang tao ay maganda, makikita niya ang ganda sa lahat. Kung ang puso ng tao ay pangit, ang lahat ay magmumukhang pangit sa kanyang mata.” Tawa ni Jane Dunn, medyo hindi mapigilan. Hindi niya alam kung bakit pakiramdam niya wala siyang magawa. “Ngunit ikaw, ililigtas ko pa din ang buhay mo kahit na nagdadalawang isip ako.”

"Pasensya ka na ate hindi na namin nabalot, wala na kasi kaming pambili." Ang puso ko...parang may humaplos sa puso ko dahil sa sinabi niya. Naluluha akong humawak sa dibdib ko habang nakatingin sa kanila. These kids have the purest heart. Hindi ko naman inaasahan na bibigyan nila ako ng regalo pero sobrang saya ng puso ko. Their gift may not be expensive but it is special. Espesyal dahil pinaghirapan nila.

Hinawakan ko ang kamay niyang nakahawak din sa isang kamay ko, pinagpatong na parang sandwich. "Kaya nagpapasalamat din po ako... hindi natuloy ang balak nila, at itong mga natamo ko pasasaan ba at gagaling din parang noon lang pag sinasaktan ako ng mga magulang ko at nagtatamo ng pinsala na kalaunan lilipas din naman po." Lalo siyang napaawa sa akin. "You're so pure, Peachee... you're the purest person I've ever met," tanging nasabi niya na lang tila siya ang nahiya sa akin sa mga nasabi at nagawa niya.