Quotes About Darkness In Life Mga Nobela at Kwento

When they knew it, they labeled it as a big scandal to our family. That struck me the most. That no matter how hard I tried to escape into darkness, it will always find its way of embracing me. It is telling me that darkness is my life. That I am no longer have the chance to witness the light again. The light that once saves me now turned into a ray of beautiful sunshine—a ray of sunshine that made to shine for others and not for me. Those eyes that once sparked for me now spark for others. Those eyes that made me found peace and comfort were now the peace and comfort of others.

At kahit maliliit lamang sila kumpara sa malawak na kadilimang bumabalot sa gabi, ang mumunting ningning ng bawat isa ay siyang dumaig sa naghaharing kadiliman sa kalawakan. Siguro kaya ko rin 'yan. Siguro kaya ko ring lumiwanag at manaig laban sa dilim. Just like how the stars shine so brightly until they die, maybe I too can shine with them. Hindi, hindi siguro lang, dahil sigurado na ako. I too can overcome this darkness in my life and shine with every piece of me. Sigurado na ako na katulad ng dati ay alam kong malalampasan ko rin ang pagsubok na ito. Masakit pero kakayanin ko. Kakayanin ko para sa anak ko...sa anak namin ni Manuel.

Inis na binalingan niya ang mga Dark Shadows. "Mga walang kwenta. Stupido! Kahit kailan ay wala kayong ambag sa mundong ito. Bakit hindi nalang kayo magbigti at ng tuluyan na kayong mawala sa harap ko. Mga panira kayo ng araw palagi. " galit na sabi niya rito. "Hindi magiging madali para sa iyo ang mapatay siya, mahal ko. Mas malakas siya sa inaakala mo kaya mag-iingat ka."

madamdamin niyang saad. "Mahal ko rin po kayo ni daddy." natatawang nagpunas ako ng luha ng ngumiti siya sakin ng matamis. It was the moon that pushes us to see the light in the darkness. The moon always let us realize that even how dark it was, we should always need to seek the light because the moon itself is the light. Sometimes our problem is what makes us strong. We should never forget that in the midst of difficulties, there is always hope awaits us.

Napangiti ako. Maaring sa kanyang mundo ay hindi p'wede ang ganito. Sa kanyang mundo ay tanaw lang ang maari kong gawin. Sa kanyang mundo ay hindi ko sya maaring hawakan. Ni tingnan ng diretso sa kanyang mga mata ay bawal. Pero rito sa aking lugar ay p'wede. Dito sa aking mundo ay puwede n'ya akong yakapin at hagkan. P'wede kaming magtawanan at maging masaya. Pwede kaming dalawa. I know. He is living with darkness, sorrow and pain.

the total darkness eat up her world again. ... Vote. Comment. Follow.

"Bago ka magsisi sa huli. Hindi mo puwedeng basta kalimutan ang buhay mo noon." "Remember her before it's too late," patuloy ni Grey, hindi nagpapatalo. "Before you regret it in the end. You can’t just forget your past life." Hinabol ni Dark ang kanyang hininga, pero hindi niya matanggal ang bigat sa dibdib. Sa bawat salita ni Grey, nararamdaman niyang may malalim na kawalan sa kanyang pagkatao. Para bang kahit anong gawin niya, hindi niya maitatanggi na may isang bahagi ng buhay niya na hindi niya naaalala—isang mahalagang bahagi.

Bigla ko siyang na-miss kahit magkasama naman kami nitong umaga. The sun is now sitting down. It's starting to get dark just like my life. Parang hindi ko na magawang maging masaya. I feel like darkness is looming around me, slowly sucking the life out of me. Nang dumating kami sa bahay, wala man lang akong naramdamang ginhawa. I stared at our house like it was my doomed place. It's as if once I enter that house, I'm no longer in control of my life…again.

Isang malalim na sugat ang maiiwan at magmamarka sa kanyang dibdib. Handa niya bang tanggapin ang buong katotohan sa pamilyang pinanggalingan niya? Handa ba niya itong mapatawad o di kaya'y di na kilalanin pa, lalu't sila ang dahilan kung bakit siya nagdusa! At hahayaan niya na lang bang mahulog ang sarili niya sa taong di niya inaasahang mamahalin niya ng lubusan ngunit malaking perswisyo sa buhay niya? * In every darkness where I thought I lost, There you are patience waiting for. You're the only one who brought light to my darkest world.

Sinalubong ko ang madilim na bahagi ng field kahit ramdam ko pa rin ang mga nag babadyang mga luha sa aking mata. How ironic. Dapat sana'y sa maliwag ako mag punta at hindi sa dilim dahil mas ligtas iyon pero ewan ko ba. I feel like I'm safer here. I feel like the darkness can save me... at least from the judgment of people's eyes when they see how puffy my eyes are, right now. I don't exactly get it, but the darkness kind of comforts me. Like it can shield me from anything. From anyone.