Quotes About Darkness In Life นิยาย & เรื่องราว

"Our world is full of selfish and greedy people. They all have something to fight for, something to witness, and something to say. Indeed, we are conquered by the darkness, and the light we thought we possessed was blinding us to what is real. Open your eyes. Don't let ignorance be followed by regrets." – Miss A, Erity

Kahit isang konting silaw lang ng liwanag ay hindi ko nakita. Maybe, I was destined to live in darkness. Baka kasi masyadong na-enjoy ko iyong pagiging masaya ko kaya kailangan manatili na ako sa madilim na parte ng buhay. I always knew this would happen anytime soonest. But shit…bakit naman masyadong mabilis iyong pagbawi sa akin? Bakit…bakit naman masyadong mabilis magpalit ng panahon ang mundo?

Nagpipigil na matawa ito sa sinabi niya, umikot lang din ang mata niya sa lalaki. "Hindi mo ako masisisi, lalaki ako na may nakitang nakahaing masarap na pagkain sa lamesa na dahilan ng pagkabuhay ng dugo ko sa katawan." Diyos ko po, may nalalaman pa siyang ganoon. "So kasalan ko dahil masarap ako kahit tingnan mo pa lang?"

Unti unti na ding tumutulo ang luha ko na kanina ko pa pinipigilan. Shit. I really can’t handle this type of darkness. Pakiramdam ko ay biglang may hihila sa’kin sa kung saan mang gilid at papatayin ako. Maybe I watched too much horror when I was a kid, pero hindi ko talaga kaya. You can call me a pussy or whatever, but the darkness is the worst enemy that you could possibly put me up against. “Shit. Where the fuck are you guys?” I muttered under my breath, wondering if my gang was not looking for me at all. They should have started worrying about me by this time already. Kanina pa ako umalis, hindi pa ba nila ko hahanapin?

walang buhay na sagot ko habang nakatingin sa labas ng bintana. "Psychologically speaking, it is way better if you have someone with you while you are in your darker times dahil pwede mo silang paglabasan ng mga nararamdaman o saloobin mo. Trust me, it will somewhat ease the hard feeling you are carrying inside your chest. It will make you feel better. It works with everybody else."

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

anas nitong pinilit ibuka ang bibig. Habang tumatagal mas lalo ko pang nakilala ang amo ko. Oo, perpekto ito sa panlabas na anyo, perpekto ang estado ng buhay ngunit sa likod niyon ay may mga bagay na hindi kayang tumbasan ng anumang luho. "I-I have fear... fear of the dark... Kahit anong pilit kong iwasan ang dilim sadyang hinahabol ako."

"Are you ready in this kind of life, young lady." Hindi agad ako nakapagsalita sa katagang sinabi niya. Handa na ba talaga ako? Kaya ko bang harapan ang ganitong buhay? Napag-isip-isip ko na, kahit ganito, para kay Dark, kaya ko harapin ang lahat. Kahit na dumaan pa ako sa butas ng karayom o kaya sa butas ng mga tubo kakayanin ko basta kasama si Dark.

CHAPTER 109 – “Don’t Save Me If You’re Not Mine” “He keeps choosing them in the light… and me in the dark.” Hindi ko alam kung alin ang mas masakit. ‘Yung makita siyang buhay… o ‘yung makita siyang tumitingin sa’kin na parang wala na akong ibig sabihin.

Walang emosyon ang makikita sa kanyang mukha, pero sa loob niya, bumubula ang galit at lungkot. "Peace? Carissa, satingin mo ba, hindi ko rin gustong magkaroon ng katahimikan sa buhay natin?" tanong ni Dark, may halong panunumbat ang boses. "But peace never comes to people like us. Ang gulo ang mismong lumalapit sa akin, Carissa, hindi ako ang lumalapit dito."