Quotes About Forgetting Novels & Stories

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

Hindi ko napigilan ang pagtitig sa kaniya saka ako nagsalitang muli. "But how will I forget about him? Our memories?" Muling nag-unahan sa pagtulo ang mga luha ko na agad ko namang pinunasan gamit ang panyong ibinigay niya. "You don't have to forget about him and your memories with him, Keep it and learn from it. Keep all the memories and create a new memories with someone better." Tinitigan ko siya at kita ko ang pagka seryoso sa mukha niya.

naiinis na saad ko sa kaniya. Hindi ko alam pero mas nako-curious ako sa sinabi niya. Bakit kailangang kong kalimutan kung ano ang ginawa ko na pilit ko ngang inaalala? Isa pa pwede naman niyang sabhin na sa akin kung may ginawa pa akong ibang kahihiyan para isang bagsakan na lang ng hiya hindi iyong pag-iisipin pa niya ako. "Like what I have said, don't force yourself to remember it. Maybe it's not necessary; that's why you forgot it. Just don't drink again, Kiddo."

Kaya kahit na anong drama ikwento ko ay komportable pa rin ako tulad na lang ngayon. “So, kakalimutan ko na lang ‘yung ginawa niyang pagtalikod sa ‘min noon?” I asked. “Pikit,” aniya kaya agad akong pumikit para malagyan niya ako ng eyeshadow. “Alam mo kasi, hindi naman lahat ng pagpapatawad ay kailangang magkalimutan. Forgive but never forget. Lalo na kapag nakaukit na ‘yon sa puso mo. Kasi kung maghihiganti ka… para saan pa? Para mapatunayang galit ka nga sa kanya? Paano ‘yung mga kapatid mo? Kung hindi mo na kailangan ang papa mo kasi ikakasal ka na─ ay este, may pamilya ka na at kaya mo na sarili mo, e sila? Kailangan nila ang Daddy mo. Tama naman si Nay Telma sa sinabi niyang isa lang a

Ang sabi nila may mga bagay na mas maigi pang manatiling nakatago nalang kung wala naman iyong magandang maidudulot. Ika nga, the things you don't know won't hurt you. But not for my case, not for me. It may work for others but not on me. The more I don't remember things the more my curiosity is eating me and I am scared that in the end I will really lose my sanity.

"We don't have to do it. We just need to make a new memory. Please, try to think it's me not Lawrence. At hindi ako si Lawrence para gawin ko ulit ang mga bagay na iyon sa iyo. Just stop comparing it to the past. Paano tayo makakausad kung palagi mong inaalala ang nakaraan?" His last words hit her hard. Paano nga naman talaga sila makakausad. Tumigil siya sa paglalakad at hinarap ito. "Fine. I'm sorry. I just..." hindi na niya naituloy ang ibang sasabihin nang simulang manginig ang bibig at kamay niya. "I just can't simply forget it," she managed to say.

Pinaglaruan sila ng mundo upang tutulin ang pagmamahalan nila. "Sino ba kasi ang lalaking iyon? If I were him, I wouldn't be gonna hurt someone like you," sabi ng lalaki sa kaniya. Shit! Kung puwede niya lang sabihin sa lalaki ngayon na ang lalaking nanakit sa kaniya ay siya ay ginawa na niya. Ayaw niyang may mangyari sa lalaki kapag gumulo ang isipan nitong nakalimot. If the man had amnesia then she should be careful and never cause things that will trouble his forgetting mind.

Kahit na nakita siya ulit, hindi siya titingin sa kanya. Nakakatuwa, kahit na lumipas ang mga taon, may mga bagay na dapat nang makalimutan, pero ang imahen niya ay patuloy na lumalapit sa kanyang isipan. Naisip ito, nagalit siya. “Huwag mong banggitin ang babaeng iyon,” sabi ni Liam na may galit. Kung hindi dahil sa pagpapakilig kay Jacob, malamang ay nakalimutan na niya ang pagkakaroon ng “ex-wife.”

tawag ni Angus sa akin at tinapik ang balikat ko. Napahinga ako ng malalim. Narealize ko na nagtaas ako ng boses. Kahit sa pandinig ko may halong panunumbat ang tono ko. Pilit kong kinalma ang sarili ko. “I hate this feeling of forgetting. Na para bang may jigsaw sa utak ko na kulang ng puzzle piece kaya hindi ko mabuo. Na para bang may alaala akong dapat natatandaan ko pero kahit anong gawin ko hindi ko maalala. I am trying to cope up with this empty feeling. Pero hanggang kailan niyo itatago sa akin ang totoo?” Bumaling ako kay lolo Bartolome. “Ano ang ginawa mo lolo? Did you do something with my mind? Did you alter my memory in a way that made me forget my parents?”

Gusto ko lang malaman kung saan tungkol 'yon. "It's about my business, Pauline. I forgot last night that I had a meeting. I'm so stupid. Hindi na dapat ako uminom o ano pa. Fuck that shit. Kasalanan ko talaga 'to!" "Wala naman na tayong magagawa pa. Nakalimutan mo na nga. Nagising ka na ng late ngayong araw na 'to. Wala ka nang maabutan pa sa meeting mong 'yon sa kanila. Tapos na, nangyari na. Kahit sisihin mo pa ang sarili mo ay wala na tayong magagawa pa. Tanggapin mo na lang 'yon. Hindi naman na maibabalik pa 'yong oras kahit umikot ka pa ng paulit-ulit hanggang sa mahilo ka. Mabuti sana kung alam ko na may meeting ka pala ngayong araw na 'to ay pinaalalahanan kita o kaya ay gumising ako