Quotes About Generosity And Giving 소설 & 이야기

"They told me that they will always donate to those who are in need .That they will try their very best to perform a charitable cause to mend with their faults.I started to think about myself — and all the plans that i never really played back and think again" Nilingon ko si Tzvi na tahimik lang na nakikinig sa akin kaya naman napangiti ako kahit na nga ba namumuo na ang luha sa mga mata ko. "I started to think — what if i will do the same .I will quit the job i have never thought of giving up .I will do charitable cause with them instead of planning the next mission and then have a decent job and then decent salary and money.I would like to have a problem about it too just like normal peopl

“Thank you. It’s such a pleasure to be here. Alam niyo, giving back is part of who I am. My family taught me that.” Napangiti ako nang mapait. Of course she’d say that. Lumapit ang huwad na Aelice sa stage, confident, parang nasa sariling mundo. “And I’d like to dedicate tonight’s donation to those who inspire me–especially the people who tried to be me but failed miserably.” “Ohhh…” May mga napatingin sa akin. Ngumiti siya nang mapanlait. “Some people just don’t know their place.”

Tumango siya at marahan akong isinayaw. "I actually have a gift for you, pero natatakot akong ibigay kasi ang cheap niya lang." I stated that caught his attention. "What it is?" "Nahihiya ako kaya hindi ko na nilagay doon," senyas ko pa sa gift table. Huminga siya ng malalim at tumitig sa mukha ko. "Gifts are special, cheap or not. It will always have a value because it was given by someone." Heto na naman kami sa malalalim niyang palaisipan at words of wisdom.

"Okay naman love, gets ko. Nainis ka sa harot na yun, at infairness sayo napangiti mo ako sa aksyon mo. Pero alam mo namang hindi ako mag-aaksaya ng pera ng dahil lang sa mga ganyang bagay. Mas mainam pang i donate ko yung perang iyan sa charity. Okay na ako sa tianggian parehas lang naman ng design. Kaya love, wag ng matigas ang ulo mo. Yung pera natin dapat gamitin natin ng wasto. At huwag magpa-bigla-bigla ng desisyon."

"Ang hilig mong isipin na pabigat ka sa ibang tao. Kanina sa ospital, tatlong beses mong sinabi na nakakahiya. Noong binayaran ko ang gamot, sinabi mong nakakahiya. Noong inalalayan ko ang mama mo, sinabi mo ulit na nakakahiya. Ngayon, ganoon na naman ang sinasabi mo. Hindi mo ba kayang tanggapin na may mga taong tumutulong ng walang hinihinging kapalit?" Natigilan ako. Hindi ko agad alam kung ano ang isasagot. Sa totoo lang, hindi ko pa nga naisip iyon. "Siguro... nasanay lang akong kami ni Mama ang gumagawa ng paraan para sa sarili namin. Kaya kapag may ibang tumutulong sa amin, pakiramdam ko may utang na loob agad akong kailangang bayaran." "Bakit ba gusto mong bayaran agad ang lahat? Hin

Lumapit din siya kay Kenzo at tinanong: “Kapag lumaki po ako at nagkaroon din ako ng maraming pera… gagamitin ko rin po ba para tumulong?” Hinawakan ni Kenzo ang kamay niya at tumingin nang diretso sa mata ng bata. “Iyan ang pinakamagandang tanong na narinig ko, anak. Hindi mo kailangang maghintay na magkaroon ka ng marami bago ka tumulong. Pero kung pagpapalain ka ng tadhana, tandaan mo: ang yaman ay hindi para maging hari. Ito ay para maging mabuting kaibigan, kapatid, at ama. Ang tunay na kapangyarihan ay nasa kabutihan mo.”