Quotes About Generosity And Giving นิยาย & เรื่องราว

"I'm gorgeously and dead serious! Hindi ba halata? He's worth one bag. Balita ko generous naman siya, ma-attitude nga lang talaga," "Naabot ka na ba ng generosity ng isang 'yon at mukhang nagpapaka-stress ka ng husto para sa kaniya?" "Hay naku! Pumayag ka na nga lang—sige na kasi! Parang hindi ka na bestfriend e," Loka-loka talaga. Ginamit pang dahilan ang pagkakaibigan namin para konsensiyahin ako. Ako naman si uto-uto napa-oo nang wala sa oras.

Kailangan ko ng mga mapagkakatiwalaan na mga tao at tamang-tama na handa si Samuel sa bagong buhay na tatahakin niya. Pinahanda ko rin ang isa sa mga condo ko para pansamantalang tirahan ng mga taong minsan ay naging mabuti sa akin. I love doing things na hindi ginagawa ng mga karaniwang tao. Charity is always beyond obligation lalo na kung ang tutulungan ko rin naman ay ang taong minsan ay naging sandalan ko. I am a type of person na hindi nakakalimot. And I want to leave a legacy wherein people will remember me not because I abandoned my wife but because I am the most generous in the family.

And it especially becomes the rich not to squander the bounties of Providence. They often feel that they are rich. They have enough. They have no fear of want, and they do not feel the necessity of studying the economy. Yet let them remember that what they have is the gift of God - just as certainly as the loaves and fishes created by the Saviour were his gifts. It is not given them to waste, nor to spend in a riot, nor to be the means of injuring their health or of shortening life. It is given to sustain life, to excite gratitude, to fit for the active service of God. Everything should be applied to its appropriate end, and nothing should be squandered or lost.

Lalo na, nang itinuloy nito ang sinabi niya, na ngayon gets ko na. "Na sa dami ng tao, He gave us few people to treasure. These people help us to keep striving, people who give us the will to see tomorrow. You know what?" Lingon niya sa akin habang nakangiti, pero ramdam ko ang sakit at saya sa bawat salita niya. "Sometimes, it feels like we only live to solve problems, but guess what, every time we struggle, we still have people to love, and that's a privilege."

Puro pera, pera na sumasalamin sa pagkatao niya. "Humingi ba ko ng pera?" mula sa pera tinginan ko siya sa mata. "Gusto ko lang naman 'to ibalik sa'yo kasi nahulog mo.," mula sa isang kamay ko ay inabot ko ang kulay gintong kwintas na nahulog niya kanina. "Tska para sabihin ko sa'yo, hindi lahat ng mahirap kailangan mong tingnan mula ulo hanggang paa na sa klase palang ng pagtingin mo nanghuhusga ka na." napabuntong hininga nalang ako. "At hindi lahat ng mahirap, mukhang pera. Hindi lahat ng mahirap masama." Tiningnan ko siya sa mata, tingin na hindi tulad ng kaniya. "Hindi lahat ng tao kapag tumulong gusto may materyal na kapalit, mas marami pa ring tao na kahit isang 'thank you' o 'salamat

Napakunot naman ang noo nito saka napasimangot na parang hindi nagugustuhan ang narinig. "Hep hep! Yan ang huwag na huwag mong gagawin okay? Anong akala mo sayo charity? Hindi kita jinowa para gawing piggy bank ano. Tsaaka never in my life na umasa sa iba dahil sanay naman akong magtrabaho. Malakas na malakas pa ako kaya hindi pwedeng basta na lamang ako tumanggap ng libre." Palatak nito.

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.

"That's what I'm telling you, respect is earned. At tama ka, ako ang may-ari ng lupa at gusaling ito na ipinapagamit ko ng libre." "Bakit hindi mo na lang i-donate?" "Why would I do that? Edi nakalimutan nilang ako ang tunay na may-ari nito." "Cayden, ang pagtulong ay hindi naghihintay ng kapalit o pagkilala." "Well, wala ka sa reyalidad kung iyan ang paniniwala mo." "You don't get anything in this world out of nothing," patuloy nito. Nakupo. Mukhang malabo siyang pautangin nito ng walang kolateral. Ano naman ang ibibigay niyang kapalit? Wala siyang kahit ano.

Nakakabighani ang kanyang kagandahan. [No need, it’s just a small amount of money,] the Esteemed Admirer typed. Then, after a moment’s thought, he continued to share from the heart: [I just want to tell people that if you are rich, you shouldn’t look down on others. Lahat tayo ay ipinanganak na tao, kaya dapat nating igalang ang isa't isa at huwag i-bully ang mahihirap.]

At kung isang babae lang ako na ambisyosa at mapanghangad malamang sa malamang kulang pa ito at nagpabili pa ako sa kanya ng kung ano-ano pa. Nang hawakan niya ako sa bunbunan at pinat ang ulo ko kaya napayuko ako at kalaunan ngumiti na siya ulit sa akin. "I have charities for the poor, mga matatanda ag mga bata," saad niya na ikinagulat ko at unti-unti muli ko siyang tiningala nang makuha pa niya ang paghanga ko. "Kaya wag mo nang isipin ang ibang tao dahil sila, hindi ka nila iisipn so mund your own bussness, and I know you are selfless but also remind yourself that you deserve a better and a comfortable life too."