Quotes About Insensitive Person นิยาย & เรื่องราว

I can't stand any insúlts to her even if it came out from the mouth of my friends who just cares for me. “That's enough. Hindi tayo pumunta rito para mag-away. Marco, don't speak like that. Para mo na rin ininsúlto si Grey and you're no different from heaven if you continues acting like that. Don't cross the line. And Grey, don't take his words seriously, you know that he means no harm.” Suway na sa 'min ni Anthon na sa 'ming magkakaibigan ay siyang pinaka-matured mag-isip

"O baka naman hanggang ngayon, e hindi mo pa rin matanggap na dahil sa sakit mo noon... pinabayaan mo na nga 'yong asawa mong tumanda nang losyang, hindi ka pa naging mabuting ama man lang doon sa anak n'yong hindi pa naisisilang?!" Agad rin naman akong natauhan doon sa sinabi ko... that I didn't notice I talk so insensitive. Kasalanan niya rin naman kasi kung bakit nakapagsalita ako nang hindi na nakapag-filter masyado. Pinakulo niya 'yong dugo ko, e.

"Ang dali lang talaga sa’yo na magpaalam ‘no? Insensitive ka pa rin hanggang ngayon, the nerd!” Hawak ko na sana ang doorknob, pero parang dumikit lang ang kamay ko roon at hindi ko na magawa na pihitin pa. Hindi ko rin magawang lingunin si Justin. Hindi ko kasi gets ang pinupunto niya. Paano ako naging insensitive? Ang sakit-sakit na nga nitong puso ko ngayon dahil ramdam kong ayaw na niya akong makita at galit pa siya sa akin.

tanong nito makalipas ang ilang sandali at tiningnan siya sa mga mata. Inirapan niya ito. “You’re so insensitive,” maikling wika niya. Napakunot ang noo nito. “Insensitive? Why? I mean . . . I don’t really get your point. Kailan pa ako naging ganoon sa iyo?”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

"What taking you so long? You cried again or thinking a lot about Art?" Namamangha niya itong tinitigan, hindi halos malaman kung paano siya sasagutin. "Pagtatalunan na naman ba natin ito?" "Yes, kung hindi mo i-aayos ang sarili mo... Rain, are you really that in love with him?" The bitterness was in his tone, it's overflowing. At alam na ni Rain kung saan na naman ito patungo, sasaktan lang siya nitong muli sa mga advise nitong napaka-insensitive. "No! Don't answer it, alam ko na rin naman and I don't find that shit great—"

“Hey, about last night…” “Yes, po.” Bahagya itong napayuko, at sa mahinang tinig ay… “Pasensya na po kayo sa mga nasabi ko. Masyado akong naging insensitive. Hindi ko man lang inisip ang magiging damdamin ninyo sa mga salitang binibitiwan ko. I am sorry, Mrs. Loudd...”

Mabigat pa rin ang loob niya dahil sa mga sinasabi ni Julianna sa kanya pero pilit na lamang niya iyong iniignora dahil alam niya naman ang totoo sa sarili niya. Marami lang talagang taong mahilig manghusga at magsabi ng kung ano-ano ng hindi naman alam ang totoo. Marami lang talagang tao ang madaling magbitaw ng masasakit na salita na hindi iniisip ang kapakanan ng kapwa kung nakakasakit o hindi. Maraming insensitive sa mundo na ang iniisip ay pansariling kapakanan lang.

“Kung magsasalita man kayo ng Ingles, maari po bang simple words lang? Hindi ko kasi labis maintindihan ang mga salitang ginamit mo kanina tulad ng 'comprehend', 'irreverence', 'lousy' and 'witless'. Mabilisan ko siyang dinuro. “Excuse me, Ms. Ricafrente. Don't you ever do that. I've stated a while ago that you're not allowed to ask questions and you're not allowed to complain. You're so witless. It's so bashful if someone professional like me heard you complaining and disobeying the rules and regulations. You're so... slow. I don't believe that you're such like that.” Napahilot na lamang ako sa aking noo dahil sa aking nalaman.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.