Quotes About Music And Life Novels & Stories

Walang sinuman ang gustong makarinig na walang kwenta ang kanilang major. Binitawan ni Ryleigh ang kamao na kanina pa nakalutang sa gilid niya at natawa. "May nagsabi nga na walang sinuman ang makakamaster ng lahat ng meron sa music. Hindi mo nga maintindihan nang buo ang kanta na naiwan sa atin ng mga great musicians, at kaya mo pang maliitin ang mga gawa nila.

Sapat na para manahimik ang lahat sa room. Tumigil ako. Hawak ko pa rin ang palette sa kamay ko, pero parang nawala ang bigat nito. Huminga nang malalim si Thorne. "Look," aniya, mas mababa ang tono niya pero mas buo, "hindi ako naghahanap ng career shortcut. Kung may ilalaban ang banda, dapat sa music. Sa music lang. Hindi sa fake chemistry. Hindi sa paired visuals."

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

At naringin na nga niya ang pagtugtogn ng isang isang instrumental music. Bumukas ang labi nito saka nagsimulang kumanta. Hindi man kagandahan ang boses nito pero tumatagos sa puso niya ang panghaharana nito sa kanya online. Nakatitig lang siya sa mukha nito. I just wanna live in this moment forever. 'Cause I'm afraid that living couldn't get any better.Started giving up on the word "forever"

Ang mga bituin sa langit ay kumikislap, at ang mga tao'y humahagikhik, Hindi alintana ang susunod na buhay, tanging ngayon lamang ang mahalaga. Isantabi ang mga gusot ng kapalaran, Gumuhit ng landas, samahan akong maglakad sandali. Ang ganda ng musika sa kanyang pandinig, pero napahinto siya nang hindi niya namamalayan.

"Totoo ang mga sinabi ko. . .Gusto kita. Sinubukan kong pigilan at sinubukan kitang iwasan. . ." "Kung itutulak mo ako, itulak mo na ako ngayon pa lang. . .Dahil kapag bumaba pa rito ang labi ko, kahit itulak mo pa ako ay hinding-hindi na ako papatinag sa ‘yo." "Get it and kill yourself in front of me." "Pick your head up Princess, your crown is falling." "The best music in the word is our own heart beat. . .Because God composed it."

"Should I turn on the radio?" tanong niya na para bang kanina pa siya nabibingi sa katahimikan naming dalawa. "Sure," sagot ko bago muling ibinaling ang mga mata sa may bintana. "If we all could leave something lasting behind to be remembered by, just a song for me and then at least I would have tried..." Napalingon ako kay Ismael. Why does it sound so familiar? "I agree, it's not so much what we have as how we use what we have in our lifetime... Thirty years is worth a hundred and two. It's really what we can do in our lifetime..."

Ang hiyawan din ay mas lumakas pa, patuloy ang indayog ng mga katawan at pag-sabay sa musika. Huminto ako sa pagsayaw at tumingin sa paligid. Inikot ko ang aking mga mata sa kabuuan ng bar. I love how the music makes everyone forget. I love how I’m surrounded by a dancing crowd. I feel like this is me living the life. I feel alive.

“At ang bagong album niya ay hindi tungkol sa love story o romance. Pasasalamat niya iyon sa akin dahil tinulungan ko siyang linawin ang isang isyu noon. Ang laman ng album ay tungkol sa pagharap sa hirap ng buhay at paniniwalang kaya nating kumawala sa tanikala ng tadhana. It’s about hope.” Huminga siya nang malalim bago tuluyang ilahad ang punto niya. “Mahilig siyang humanap ng inspirasyon sa totoong buhay. Ang sinasabi niyang muse ay hindi pag-ibig. Life itself ang pinanggagalingan ng mga kanta niya.”

“Siya ang rason kung bakit muntik ko nang kamuhian ang musika ilang taon na ang nakararaan.” Natahimik ang mga kaibigan niya. Wala na siyang idinagdag pa pero alam niyang naunawaan na ng mga ito kung ano ang ibig niyang sabihin. Hindi niya pa nga maiwasang mapatiim-bagang nang maalala ang yugtong iyon ng buhay niya. Those days were supposed to be the happiest days of his life… but it turned out to be the opposite.