Novel & Cerita Quotes About Passion For Work

Baka ganoon siya dahil may pinagdaraanan. Wag mo na lang pansinin. Mahalin mo na lang trabaho mo. Yun ang importante eh. Pero kung di mo naman mahal ang trabaho umalis ka na. Kung trabaho naman ang ayaw sayo, umalis ka na rin. Since walang maganda sa tinatawag na ONE SIDED LOVE. Walang tumatagal riyan. Pero kapag mahal mo talaga ang trabaho. Di tatagal mamahalin ka rin niya but please don't take for granted. Love your job as if nagpapalaki ka ng anak mo. @Death Wish

Pero kung talagang ayaw niya sa isang tao, hindi niya ito pababayaan manatili sa paligid niya. Napansin ni Vaiana na natahimik si Crystal, kaya muli niya itong pinaalalahanan, “Ang dapat mong pagtuunan ng pansin ay trabaho mo. Gusto mong galingan sa ginagawa mo, hindi para sa approval niya, kundi para sa sarili mo.” Dinugtungan pa niya iyon ng seryoso, “Kapag hindi ka niya gusto, ibig sabihin ba no’n mawawalan ka na ng motivacion para gawin ang trabaho mo?”

sigaw sa akin ni Amiel, tinakpan ko pa ang tainga ko dahil sa sobrang lakas at ingay ng boses niya. Nakakarindi naman itong babaeng ito. Paano pilit kasi siya nang pilit na mag-bar kami, eh, ayaw ko nga at busy ako. Pero sabi niya kailangan daw muna ng excitement sa buhay at para daw mas ganahan pa raw lalo na magtrabaho, so paano matatapos kung hindi pa gawin ang trabaho ngayon? Kaya mas gusto kong gawin kaagad ang trabaho ko kaysa sa pag-bar-bar na gusto ni Amiel.

"That’s not true. You’ve been working for me for years, yet I barely know anything about you. Why don’t you start by telling me what you’re passionate about?" Napaisip ako. Passion? Sa totoo lang, sa dami ng trabaho at mga responsibilidad, hindi ko na halos naisip kung ano ba talaga ang passion ko. Pero napagdesisyunan kong maging totoo. "Honestly, I think I’ve been too focused on work lately that I haven’t really thought about that." Tumango siya, parang iniintindi ang sinabi ko. "I understand that. But there has to be something, Evelyn. Something you love to do, something that makes you feel alive."

"Pero gusto mo talagang maging professional performer?" "Oo." Yumuko ito habang pinaglalaruan ang strap ng backpack. "Pero kapag mahirap ka kasi hindi pwedeng unahin ang sarili. Kahit gaano mo pa kagusto ang isang bagay, minsan kailangan mong bitawan. May mga bagay na nais nating i-pursue at mahal natin. Ngunit darating iyong araw na bibitawan din natin ang passion na iyon dahil kailangan na nating magtrabaho para sa pamilya." "Sad reality of life. Pero pwede mo pa namang gawin iyon ngayon, 'di ba?"

Masakit man na iwanan ang pinaka-i-ingat-ingatan niyang trabaho ngunit wala siyang choice. Habang binabagtas niya ang opisina ng kan'yang visor ay naramdaman niyang unti-unting tumulo ang kan'yang luha. Mabigat sa pakiramdam lalo na't ang hawak-hawak mong papel ay ang magpapahinto at tigil ng iyong kaligayahan at passion. Isa sa nagpapasaya sa kan'ya ay ang trabaho niya , kapag may problema siya kay Lincoln ay binubuhos niya ang sarili sa trabaho. Iyon ang naging karamay niya sa tuwing nasasaktan siya ng lalaki emotionally.

Okay nang ma-stress kaysa ma-inspired sa pangit na boss. Dapat ang sainabi niya love your work, not my boss. Magpapayo na lang mali-mali pa.

Natigil lang saglit at ngayon ay ang laptop naman ang kaniyang binuksan. I wonder if he still works even when he's home. Naalala ko ang sinabi ni Air, that Axl values his work so much as well as his time. I can see now that he's the foundation of the company, his passion to make it grow that big is like a wild fire that can't be put to stop with plain water. Kaya naiintindihan kong hindi siya makapapayag kung masisira ang lahat ng pinaghirapan niya.

sagot ko sa kanila. “Naku sayang ang kutis mo Lorelei, kapag napaso lang,” wika pa ni Regina. “Ano ka ba ayos lang Regina, kasama talaga ‘to sa inaasahan ko kapag pumasok ng trabaho. Kasi ito ang pinili kong trabaho,” “Sabagay kung saan ang passion mo, hindi mahirap. Masaya ka pa nga niyan sa ginagawa mo kahit anong bigat ay kaya mong lampasan,”

“Gusto kong maging successful na dahil sa sarili ko hindi dahil sa pinaghirapan ng ibang tao. Hindi ko nakikita ang sarili ko na maging CEO at hindi ako interesado sa pagpapatakbo ng isang kompanya.” “Ano pala ang gusto mong trabaho?” Biglang napaisip si Daylon. Hindi niya pa naiisip kung ano ang gusto niyang trabaho, ang alam niya lang, ay ayaw niyang maging tagapagmana ng kaniyang ama. Ayaw niyang umasa sa yaman ng kaniyang magulang. “Sige huwag mo na lang sabihin dahil mukhang hindi ka pa nakakapag-isip, pero nakikita ko ang sarili ko na magpatakbo ng isang business.”