Quotes About Passion For Work Novels & Stories

“At kung gusto mong sumagot ng mga tawag mula sa opisina, magandang ideya na iwanan mo na muna ang trabaho.” Pilit na ngumiti si Antonette, “Opo, pero ayoko pong mangyari ito. Nais ko pong makabalik sa trabaho. Ayoko pong mawalan ng pagkakataon na patunayan ang sarili ko.” “Huwag mong isipin na kailangan mong patunayan ang iyong sarili sa sinuman. Minsan, ang tunay na lakas ay nakasalalay sa ating kakayahang magpahinga at alagaan ang sarili,” tugon ng nurse, na para bang nagbibigay liwanag kay Antonette sa gitna ng kanyang mga alalahanin. Ang kanyang mga salita ay tila isang hangin na nagdadala ng panibagong pag-asa sa puso ni Antonette.

“Alam mo naman ‘yong boss ko, tila ba pinaglihi sa sama ng loob. Lagi na lang galit. Ma-late lang kami sa pag-submit ng manuscript, eh tatadtarin na kami ng sermon.” “Sinabi ko naman kasi sa’yong itigil mo na ‘yang pagsusulat. Hindi mo ‘yan kailangang gawin para kumita ng pera.” “Papa, hindi ko naman ginagawa ang pagsusulat para lang kumita ng pera. Yes, this is my job, pero passion ko rin ‘to.” “Passion mo, pero nai-stress ka.”

Isa pa, hindi ko mararating kung nasaan ako ngayon at hindi ko mararamdaman ang ganitong satisfaction na resulta ng passion ko kung hanggang ngayon ay nasa tabi ko pa rin siya. Kaya kung may ipagpapasalamat man ako na nagustuhan kong ginawa niya? Iyon ay ang pagloloko niya. Dahil nang dahil doon, nagising ako at nagkaroon ako ng lakas ng loob na iwan at layuan siya. And because of that, narating ko ang kung nasaan man ako ngayon. “Alam mo, Ate, minsan? Iniisip ko na lang na hindi na dahil sa passion mo kung bakit mo pinapasok ang mga ganiyang bagay sa trabaho mo.” rinig kong saad ulit ni Jela.

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

Napapikit siya, marahil ay iyon na naman ang sasabihin nito, na hindi pa nga siya nagtatrabaho ay gasta na naman siya ng gasta sa mga bagay na hindi naman ganun kaimportante. Pero kahit anong sermon nito sa kaniya ay hindi niya ito pinapakinggan. Is apa ay ganun lang talaga ang kaniyang ama. Lagi lang siyang nitong sinesermonan ngunit ang totoo ay alam niyang mahal siya nito, gusto lang talaga nitong magkusa na siyang magtrabaho at aralin ang pagpapatakbo ng mga kumpanya nila dahil sa kanilang magkakapatid ay alam niyang pati siya ay mayroong mamanahin, ngunit hindi pa talaga siya handa para sa ganuong bagay.

Park? Bahagya siyang ngumiti, "Master, sobrang nahihiya po ako sa inyo. Sobrang kapal na rin ng pagmumukha ko dahil may gana pa akong magpakita sa’yo matapos ng ginawa ko noon. Hindi na rin ako nakakagagawa ng magandang obra dahil nawalan na rin ako ng passion.”

"Takot na takot ka naman sa kaniya. I got your back, Almira. We are doing our job with passion and heart." "Araw-araw kasi siyang galit ma'am. Pero isang buwan na siguro na paminsan minsan na lang, mukhang nadaanan ng anghel, mas nakakatakot tuloy!" pahabol pa ni Almira. Natawa na lamang ako. I like how Almira express her thoughts. Kaya gustong gusto ko siya simula noong magtrabaho ako rito. Passionate rin siya sa trabaho niya, kahit maingay.

he said while slowly scanning her face, “you’re selfless, too. But I’d appreciate it if you don’t deprive yourself too much, okay? I want you to always be like this. Happy and just going with the flow of life.” Inabot naman niya ang pisngi nito. “At ikaw rin. ‘Wag masiyadong workaholic. Alam kong madami kang tinatrabahong responsibildad pero... pahinga rin ‘pag may time, okay? Marami ka nang pera pero alam ko, marami ka pa ring ambisyon sa life. Pero puwede naman na one task at a time, so isa-isa lang muna sa ngayon, ha?” Parang bata itong tumango. “Yes, Ma’am.”

"May six month contract ako, atsaka kailangan ko ng one year experience bago makahanap ng mas magandang trabaho." Patuloy ako sa paghigop sa mainit kong kape, bigla rin sumagi sa isip ko ang katagang; Mahal mo nga ang trabaho mo pero mahal ka ba ng kompanyang pinapasukan mo? "Gusto ko na rin magresign..." mahinang sabi ni pia na nagpatigil sa akin sa pag-inom ng kape. "Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one."

"I'm efficient and I can multitask. I'm equipped with right skills required by the position and—" "l don't wanna hear that," sansala sa akin ni Mr. Palma. "Gusto kong makarinig ng bagong sagot, 'yong hindi mo minemorize bago ka pumasok sa opisina ko." Napatitig ako kay Mr. Palma "Po?" He stared at me. "Give me an answer that I haven't heard before." Huminga ako nang malalim. "I'm passionate and I'm really, really, starving to death."