Quotes About People Judging You นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko gustong kumausap ng kahit sino. They can easily judge. People who are judgemental easily judge me and my personality without trying to be in my shoes. They always say that I'm selfish, they always say that I'm childish, they always say that I'm self-centered, they always say na pakiramdam ko ako lang lagi 'yong tama. Why? Do they experience what I experienced? That's why I'm afraid to get myself a friend; I'm afraid to be judged again. Dahil isa rin iyon sa trauma na ayaw ko nang maranasan.

Napangisi lang ako saka ko tiningnan si Ellise. “People will always judge what they don’t understand. They’ll look at you and decide who you are before you even take a step. But remember this, you were chosen not because you fit their expectations, but because you have something real. Let them talk. Your job is not to convince them, but to walk with confidence and let your work speak. Every judgement fades the moment you own the runway.” Dagdag ko pa. Napapangiti naman si Ellise. Lahat sila ay tiningnan ko.

Para bang nakaramdam siya nang peace of mind sa pagkakatitig doon. "Kaya ikaw Marion, kung anuman yang mga pinagdaraanan mo, don’t let it as a hindrance. Alam ko mahirap, pero isipin mo na lang na may unli chances ka habang nakikita mo ‘yang paglitaw ng araw. Hindi pa natatapos ang mga possible opportunities para sa’yo dahil lang nagkamali ka. Life has a nonstop lessons. Never fail to try more. People like to judge other people pero hindi ka dapat dumipende sa tingin nila sa’yo. It’s your path and only you can decide where it takes you. And as your good friend, I’m right behind you…"

Hindi alam ang gagawin at hindi makahanap ng lakas para maipagtanggol ang sarili. It's crazy how others can judge someone just by looking at the cover and without understanding the context itself. Just like in my case. I am now judged by those people who first pledged their support to me. Yet in one snap... Hay. Napabuntung hininga na lang ako. Pinilit ko na rin ipikit ang mga mata ko kahit pa patuloy pa rin ang luha sa paglabas mula roon.

Sinalubong ako ng isang babae. ."I'm sorry! The elevator—" "I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod. "I'm explaining." "Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap. “Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko. “Who are you to say that to me?” “I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko. Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.

Totoo naman talaga ang kasabihan na, don’t judge the book by its cover. Sabagay hindi maiwasan na husgahan mo ang isang tao sa panlabas na anyo. Dahil iyon din naman ang nakikita mo, hindi ang buong istorya nito. Kaya bago mo husgahan ang isang tao, make sure na alam mo ang kuwento nila sa buhay. “Huwag kang magpapatalo sa babaeng iyon, Aurora. Kaya mong labanan iyon. Huwag kang mag-alala. Kakampi mo ako, mas pipiliin kita kaysa kay Dervon.”

In just a one picture it's starting to ruin the image I've been trying hard to build. “Trix, please look for him.” Nanginginig ang boses ko, nanlalamig ang kamay ko, tumutulo ang luha ko habang umaasa akong sana ay dumating siya at sabihin sa 'king everything will going to be fine but who am I kidding? Where am I today? Here I am, trending at pinagpepyestahan ng mga tao ang pagiging kabit ko. In this world full of judgements, who's gonna see our worth? Nagising na lang ako isang araw na ang sikretong matagal kong itinago ay mabubunyag.

Pero hindi ko rin talaga alam kung may alam siya o nahahalata man lang. "Aren't you going to judge me?" Kaagad na kumunot ang noo nito. "Anong judge? mas judgemental ka naman sa akin. Saka ayos lang, bagay kayo... pero kung sakaling iyung matandang impakto na prof natin ang pinatulan mo ay hindi lang kita iju-judge, itatakwil pa kita," Napapikit na lamang ako sa naging sagot niya. Alam ko namang seryoso siya sa bagay na iyon.

Hindi sa ayaw ko na magkita kami, hindi ko lang kayang harapin at sagutin ang lahat kung sakaling malaman niya at mag tanong sa'akin. After all, kamag-anak niya ito at alam nitong laki ako sa hirap, hindi malabong isipin nito na pera lang ang habol at gusto ko sa tito niya kahit hindi naman. Accept the fact that people nowaday, can easy to judge you base on what they heard about you.

I hope you'll forgive me. Ate Kyla, I know, you already know why I'm here now. Nandito ako para maglabas ng mga sama ng loob ko ngayon. Ang sikip-sikip na kasi ng dibdib ko. Ate, tama ka pala sa sinabi mo noon sa akin. Huwag akong gumaya sa'yo, ang pumasok sa trabahong madaling kumita ng pera. Tamang-tama ka ate, kasi kahit wala ka namang ibang intensyon kundi ang buhayin at iahon ang sarili mo, pero iba talaga ang naiisip ng ibang tao sa'yo, at nakatatak na iyon sa pagkatao mo. Ang sakit pa lang paratangan ka ng iba na isa kang manggagamit, mukhang pera at higit sa lahat ang dumi ng pagtingin nila sa'yo. People will always judge you, even though you already quit the job. Lahat ng masasakit