Novel & Cerita Quotes About Playing Games

Kanina pa niya ‘yon pinaglalaruan, at parang ginagawang stress reliever pa ang paglalaro roon. Kung hindi kasi cellphone ang hawak niya, maliit na patalim, o hindi kaya ay lighter. Parang bored na bored siya masiyado para maglaro siya nang ganoon sa harapan ko. “Yes since that’s what he said,” he replied, nonchalantly. Humikab pa siya, at ipinikit ang kaniyang mga mata, habang patuloy pa rin sa paglalaro sa maliit na patalim.

He sat across from her, placing his phone on the table. “Hindi naman,” she lied softly, taking a sip of her coffee. “Good,” he said simply. “Don’t think. Just move.” Her brows knitted. “Ganun lang? Parang… parang laro lang ba talaga ang lahat sa iyo, Leonardo?" Leonardo smirked, leaning back on his chair. “It is a game. Life, business, people. You win or you lose. And I don’t like losing.” “Even if… may nasasaktan?”

sagot ko, matigas pero mahinahon, na parang isang larong alam kong hindi ko hahayaang matalo. Umangat ang sulok ng labi niya sa isang ngising puno ng kumpiyansa. "Good," aniya habang marahan niyang ibinaba ang hawak niyang baso ng wine sa mesa. "I like dealing with people who know what they want. Makes the game more... thrilling." "Business isn't supposed to be a game, Mr. Montemayor," sagot ko, bahagyang nakangiti pero may diin ang boses. "It’s a battlefield. And I never step into one without preparing to win."

Favorite Place is indeed a Favorite placemfor this who love games. I'm fascinated with this place. Pero yon lang wala akong alam ni isang games. Ay! meron Tetris hehe. Umupo si Zac sa isa sa mga vacant seat. Ay, barilan game! Ang galing naman. Patay lahat ng mga kalaban. Pumalakpak ako at may palundag-lundag pa. "Galing-galing." Nakangiti kong papuri. "Why don't you try it?" Tanong nito.

mungkahi niya. Pero parang hindi natuwa si Mr. Joaquin. "Kapag kami ng mga kabarkada ko ang naglalaro, palaging may perang nakataya. Ang sa iyo, masyadong boring." "Hindi naman, Dad! Pamilya tayo. Kahit sino pa ang manalo o matalo, sa atin pa rin babagsak ang pera. Kaya hindi na masaya ang may pustahan," kontra ni Hillary.

tanong ni Jacob bigla mula sa likod. “May signal, pero walang Wi-Fi para sa gaming, ha. Work mode tayo today,” seryosong sagot ni Mahal, pero may ngiti sa labi. “WHAT?!” sabay reklamo ni Jacob. “Eh paano ‘yan, mabobored ako!” “May dala kang libro, ‘di ba?” sabay lingon ko sa kanya. “BOOKS are for sad days. Games are for happy days!” sagot niya na parang philosopher.

At pasimpleng luminga rin. "Why don't you join us for a game?" aya ni Red sa kanya. "Ha? Ah, hindi naman ako marunong maglaro niyan. Isa pa, baka makasira lang ako sa bonding moment n'yo ng mga anak mo." "Ofcourse not! The manier the better, hindi ba girls?" Baling nito sa kambal.

"Charlie, events here like that Tower Game is not an ordinary drinking game. Basta hirap i-explain." Napaisip muna si Charlie. "Hm... sounds more exciting."

“Just donʼt forget the consequences when you lose the game, understood?” Ngumisi ako. “Of course, I will surely win this game, donʼt worry, Crystal. Never to worry about.” “Just like ninong mumbled, never say never. Hindi mo hawak ang oras at panahon, Zyckiel. Hindi ka sigurado kung mananalo ka ba sa laro o hindi. Hʼwag kang magsalita na hindi sigurado.” “Donʼt worry, Crystal. Iʼm sure about what I mumbled recently. Love Revenge Game will be the sanguinary and brutal game between me and her. Just watch, Crystal. Just watch,” pagmamayabang kong ani sa kanya.

Napailing siya sa tila babaeng walang preno ang bibig. "Totoo naman, a! 'Yan ang mga nangayayari, tulad na lamang sa mga nababasa ko sa paborito kong online platform reading apps. Like D****e and Yugto." "C'mon, Ms. Gomez. Wala tayo sa non-fiction world. Ano game?" "Aba, game! Kung isang tulad ba na man ang magtuturo sa'kin bakit hindi, 'di ba?"