Quotes About Sunshine Novels & Stories

Sa ugali ni Adrian ay mahirap makuha ang puso nito kung nanatiling buhay sa isipan nito si Sunshine. "Ganito na lang, huwag ka munang masyadong pahalata na obsessed ka sa atensyon ni Adrian. Palipasin natin ang buwan at ilabas na natin ang bangkay nila." Naisip na solosyon ni Janice.

Nakakatokot iyon, it feels like he is flying daggers by the way his eyes scrutinizes people. Mas lalong nahigit ko ang sarili kong hininga ng may biglang bumulong sa aking kanang tainga, "You look so scared of me, don't worry I won't bite, enjoy your days because it won't last long, Sunshine.The sun always sets," makahulugang sambit niya.

he told me before tapping his leg, telling me to sleep there. I just rolled my eyes before doing what he wanted. I yawned again but I remained with my eyes open. Tinukod niya ang dalawang kamay niya sa magkabilang gilid, supporting his weight. "This is so nice," I commented while looking at the sunset. I've never been in love with the sunset, not until today. "Alam mo ba ang kasabihan nila tungkol sa sunset?" he asked me, I shook my eyes. "Sunsets are proof that no matter what happens, every day can end peacefully. They are the proof that endings can often be beautiful too."

Binasa nya ang message sa sticky notes na naka attach sa supot. 'The water shines only by the sun. And it is you who are my sun. BY Charles de Leusse' - Martin 'It is you who are my sun.. It is you who are my sun..' Paulit ulit niyang binasa ang bahaging iyon ng mensahe. Wala sa loob na naidikit niya sa kanyang dibdib ang notes. Makahulugang tingin naman ang ibinigay sa kanya nina Marky at Caroline.

“So, bakit oras ang problema mo? Ang lalim niyan ah.” Napabuntong-hininga ang binata. “Sa dami ng problema, oras lang kailangan mo. Madali naman sulosyunan kung iisipin. Edi bigyan mo ng oras. Pero sa tingin ko hindi yun madali para sayo.” “Tss. Ngayon ka lang siguro nakarinig na ang problema niya oras.” “Oo. Parang alam ko na kasi. May taning ba ang buhay mo? May malubha ka bang sakit? Opss. Ininom ko pa naman yung tu—.”

“And besides, iisipin naman nila na nagkasundo na tayo bilang... bagong magkapatid.” Kaagad namang umatras si Sunshine, halos mabunggo ang likod sa railing ng veranda. “Huwag mong gamitin ’yong salitang ’yon para lang pagtakpan ang ginagawa mo,” mariin niyang sabi. “Hindi mo alam kung gaano ka nakakainsulto minsan.”

Masuyo niya pa iyung hinalikan bago tumayo at niyakap ako ng mahigpit. "Thank you Sunshine! Ako na siguro ang pinaka-maswerteng tao sa mundo. Alam mo ba kung gaano ako kasaya tuwing gumigising sa umaga na ikaw ang una kong nasisilayan? Alam mo ba kung gaano ako kasaya noong mga panahon na nasa tabi kita palagi habang nagpapagaling ako dahil sa aksidente. Kung alam mo lang, ikaw ang nagbigay ng kulay sa buhay ko! Mahal na mahal kita at gusto ko ngayung araw ding ito, sabay tayong manumpa sa harap ng Diyos na magsasama at magmahalan habang buhay." madamdamin nitong wika sa akin. Lalong nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Luha na simbolo ng kaligayahan.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Sa mga taong tahimik lang na nakangiti habang pinagmamasdan ang papalubog na araw. Tumatak tuloy agad sa akin ang sinabi ni Sorin. “People don’t just remember the sunset, they remember who was standing beside them when the sky turned gold.” Napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko. Hindi ko namalayang napapangiti na pala ako. Parang may mainit na pakiramdam na unti-unting kumalat sa dibdib ko, tapos napatingin ako kay Sorin. Tahimik lang siyang nakatanaw sa dagat. Parang normal lang sa kaniya ang sinabi niya.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!