Novel & Cerita Quotes For Teacher Appreciation

sabi ng emcee ng seremonya, "ay hindi lamang isang mahusay na guro – siya ay isang inspirasyon para sa lahat. Sa kanyang pagmamahal sa mga bata at sa kanyang dedikasyon sa edukasyon, itinatag niya ang Paaralan ng Luna at Sol, isang paaralan na nagbukas ng mga pintuan para sa libu-libong bata na gustong matuto nang may kagalakan at pag-ibig. Siya ay karapat-dapat na tanggapin ang parangal na ito." Naiyak si Seraphina sa kaligayahan habang tinatanggap niya ang parangal. Pagkatapos, nagsalita siya: "Maraming salamat sa Departamento ng Edukasyon para sa parangal na ito. Ngunit hindi ko ito nakamit mag-isa – ito ay para sa aking asawang si Damien, na naging aking lakas at suporta mula noong una p

Umupo siya sa tabi nito at nagpakawala ng ngiti sa labi. "For you,Miss Jayda, a teacher like you with a beautiful heart is worth to have a bouquet of flowers every morning," malamyos na tinig ng batang tutee na pagkuway pakindat kindat pang nakatunghay sa akin. "Wow, thank you,Tim, I am so happy today," manghang tugon ko sa kanya.

May mga nagsilapitan rin na mga teacher at binati si Ace. "I didn't think you will visit here in our school today, Sir. Thank you very much for your computers donation to this school, you have helped the students a lot," ani ng principal nagsitanguan naman ang mga teacher. Bumulong-bulong naman si Avery, "Ah... that's explained everything why we got in."

“Gusto raw makipag-usap ng mga magulang sa’yo.” Tumango si Anne, mahinahon at may kumyansa siyang humila ng upuan at umupo. Nagpatuloy ang principal na nakatingin sa mga magulang. “Sa totoo lang, si Teacher Anne ay isa sa mga pinakamahusay nating guro. Bukod sa pagiging awardee ng ‘Excellent Teacher’ sa lungsod, napakaresponsable rin niya sa mga estudyante kahit sa personal—”

"LUMAYAS KA AT HUMANAP NG TRABAHO PARA MAY PAGKAIN KAMI! WALA KANG PAKINABANG!" Kailan pa nga ba ako nagkaroon ng pakinabang sa inyo? Wala naman diba? Kailan pa kaya darating yung araw na mamahalin nila ako? Kelan pa kaya yun? Kapag tumanda na ako? Kapag namatay na ako o kapag mayaman na ako dun niyo palang ako mamahalin? Sabi ng teacher namin "dapat ang pagmamahal ng isang magulang ay hindi ipinagkakait sa anak." siguro nga talaga ampon ako. Tama si angelo na ampon lang ako. /////////

Sinabi nang sobrang seryoso ni Charlie, “Una, kwalipikado ka talaga na maging teacher, kailangan marami kang alam, at sakto ka sa kategorya na ito. Pangalawa, kailangan mong maging modelo para sa iba, at naniniwala ako na wala ka ring problema dito.” Pagkasabi nito, hindi mapigilan ni Charlie na bumuntong hininga habang sinabi, “Maraming teacher ang nawalan ng orihinal na layunin nila na magbigay kaalaman at pangaralan ang mga tao sa panahon ngayon, at ang iniisip lang nila ay habulin ang kasikatan at kayamanan. Pero, Miss Marianne, naniniwala ako na hindi ka magiging katulad nila kung magiging teacher ka. Kaya, sa tingin ko ay mas magiging magaling ka sa karamihan kapag naging teacher ka.”

“Wala po Ma’am.” Saka napa-peace sign ako sa kanya. Bati na tayo Ma’am, sadyang ikaw lang talaga ang may nararamdamang inis sa akin. Sensya na kung wala talaga akong naibibigay na chocolate kapag teacher’s day. Mahirap lang ako. Napabuntong hininga ito. “Magsi-upo na kayo.” Sabay-sabay naming upo. Ang sungit talaga nitong si Mrs. Fabricio. Yung tipong laging dinaratnan ng kabuwanan niya. Sa dami ng studyante ako pa talaga ang na-special mention kaagad.

“Madali lang naman turuan ang puso basta ‘wag lang kokontrahin.” “Ganun ba yun? “Ou naman, ano kailangan pa ba ng coach ng puso mo?” “Ewan ko sayo. Tara na nga,” masaya ang naging kwentuhan namin ni Teacher Ann. Bago ako nakarating sa aking classroom ay nagkasalubong kami ni Miss Cynthia, “good morning mam,” magalang kong bati sa kanya.

Some of the elementary teachers want to come here dahil sulit na sulit ang bayad. “Hi, Ma’am,” bati ni Sir Deo, isa sa mga co-teachers ko rito. Tipid ko lang siyang nginitian at hindi na rin nilapitan pa dahil alam ko namang bandang huli’y wala rin itong importanteng sasabihin. “May kasabay ka bang umuwi, Ma’am?” tanong pa niya sa akin.