Quotes For Teacher Appreciation の小説・ストーリー

"You made me cry too early." "You just jumped to conclusions. Basta, magte-take ka ng exam. Ipagyayabang ko sa buong mundo na may girlfriend akong educator!" "Mataas talaga ang tingin mo sa mga educator, ano?" "Of course! I can't imagine the world without educators! Sino ang magbubuild ng professionals kun'di sila—kayo. Hindi basta-basta ang mga guro, Lyv. Sila ang siyang tulay patungo sa progresibong mundo na ginagalawan natin ngayon. The world will remain a blank space without the teachers," sabi ng lalaki na puno ng paghanga sa mga guro.

Ngayon ang araw kung kailan siya magpe-perform as the new vocalist of Maze. Hanggang ngayon ay kinakabahan pa rin siya at pakiramdam niya ay may mangyayari na hindi maganda o inaasahan. Kitang-kita na marami ang manonood dahil sa mga nakalagay na stall sa gilid ng School ground. Puno rin ng mga dekorasyon at may nakapaskil na 'Happy Teacher's Day!'. Matatanaw ang mga estudyante na may mga hawak na sulat, bulaklak, tsokolate at iba pang pwedeng iregalo sa kanilang mga guro.

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

“Bakit mo naman hinahayaan na gan’onin ka nila? Nasampal ko na ‘yan sila kung ako sa ‘yo.” Lumingon siya sa akin at ngumiti nang mapait. “Hindi rin naman kasi ako na-iinsulto, e. Kaya lang nila ako sinasabihan na sipsip kasi wala silang respeto sa mga teachers namin. Tamad din ‘yon sila. Naiingit lang ‘yon. ‘Tsaka hindi rin naman akong bakla, and there’s nothing wrong about being gay.” Hindi pa rin ako kuntento sa sagot niya. “E ‘di sana sinumbong mo na lang sa teacher niyo o kaya sa principal,” sagot ko nang nakakunot ang noo. “H’wag mo silang hayaang gawin ‘yon sa ‘yo. Parang pinapapikita mo lang na wala silang ginagawang mali.”

Halos lahat ng link ay puno ng pag-aalipusta laban sa kanya: "Grabe, hindi ko kayang tanggapin na ganito ang isang outstanding teacher!" "Kung ang anak ko ay nasa klase niya, agad ko siyang ililipat!" "Narinig ko, itinapon siya ng mga magulang niya mula sa top class patungo sa last class sa grade!" "Pero hindi ba nito aakitin ang mga tatay ng mga estudyante sa class eight?!" "Iminumungkahi kong kanselahin ang karapatan ng babaeng guro na ito sa Outstanding Teacher Award!"

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

“Lalaki siyang mabuting bata dahil mabuti kang ina at maganda ka magpangaral. Believe your self and your son.” “Sana nga, Kaleed.” Pagdating namin ay sinalubong kami ng teacher ng anak ko. “Mabuti ay nakahabol kayo, ma’am. Nasa loob sila.” “Pasensya na kung pinaghintay ko sayo. Nasiraan kasi ako.” Hingi ko ng pasensya sa mga ito. “Naku wala ‘yon. Sabi nga ng mister mo baka na-traffic ka lang.” may ngiting sabi nito.

“Natuwa na ako sa panlilibreng ginawa mo sa amin, Declan. Hindi ko na matatanggap ang bagay na ito.” Napakatalino, napakadiskarte at gusto ng lahat ang estudyanteng katulad ni Delcan. Nagawa niya ring maalala na Teacher’s Day ngayong araw kaya nagawa nitong maghanda ng regalo para sa kaniyang guro. Pero maraming mga estudyante ang nakatingin kaya hindi naging kumportable si Katherine na tanggapin ang regalo sa kaniya ni Declan.

She extended her hand. Malugod kong tinanggap ang kamay niya. “Hello, please to meet you.” Pagkaupo niya ay inabot niya sa akin ang cake. Namamangha tumingin ako sa kanya. “Para saan po ito?” “My appreciation for taking good care of my son,” she smiled. “Thank you but gifts are unnecessary, Mrs. Pineda. It was my responsibility as his teacher.” “I insist, Teacher Tianna. I know my son is kind of makulit and I'm thankful that you are very patient and warm to him.”

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.