Quotes For Teachers Day From Students Novels & Stories

Umupo siya sa tabi nito at nagpakawala ng ngiti sa labi. "For you,Miss Jayda, a teacher like you with a beautiful heart is worth to have a bouquet of flowers every morning," malamyos na tinig ng batang tutee na pagkuway pakindat kindat pang nakatunghay sa akin. "Wow, thank you,Tim, I am so happy today," manghang tugon ko sa kanya.

Halos lahat ng link ay puno ng pag-aalipusta laban sa kanya: "Grabe, hindi ko kayang tanggapin na ganito ang isang outstanding teacher!" "Kung ang anak ko ay nasa klase niya, agad ko siyang ililipat!" "Narinig ko, itinapon siya ng mga magulang niya mula sa top class patungo sa last class sa grade!" "Pero hindi ba nito aakitin ang mga tatay ng mga estudyante sa class eight?!" "Iminumungkahi kong kanselahin ang karapatan ng babaeng guro na ito sa Outstanding Teacher Award!"

Kabilang dito, ang pangalan ko na matibay na nakatayo sa unang pwesto. Maraming guro sa school group ang nagpadala ng mga voice message ng pagbati. [Anne, congratulations!] [Teacher Anne, congratulations!] [Anne, treat mo kami this time!] [Tama, Teacher Anne, bukas ay Sabado, bakit hindi tayo bumili ng mga sangkap para sa hot pot at pumunta sa bahay mo para mag-dinner? By the way, pwede na rin nating ipagdiwang ang kasal mo at ang pagkapanalo mo sa first prize sa district teacher competition.]

"Last day mo na today sa school, Teacher Leslie. Nakakalungkot naman na iiwan mo na talaga kami ng mga estudyante mo. Mag iingat ka Leslie ha, kapag may kailangan ka ay tawagan mo lang ako okay, mamimiss kita ng sobra." naiiyak na sabi ni Teacher Melody sa kanya.

Nakatingin ito sa isang post na kasalukuyang nagvi-viral. “Look at this,” sabi niya habang pinapakita ang screen. Sa tablet, isang video compilation ng mga estudyante mula Grade 7 hanggang Grade 12. Hawak nila ang mga placard na may nakasulat: “We stand with Ma’am Allison.” “Not perfect, but real.” “Northview isn’t Northview without her.” May caption ang post na: "Hindi lang siya teacher, siya ang rason kung bakit kami natuto—hindi lang ng lessons, kundi ng tapang at katapatan."

Biglang nag-iwas ng tingin ang mga teacher. Namukhaan ko pa ang ilang teacher na nambully sa akin. Taas noo silang tumingin sa harap na para bang wala silang ginawang kasalanan sa akin. "Akala ko ay okay pa ang school pero bakit nung dumating ako dito ay may nasaksihan ako na hindi kaaya aya." Nilibot ni Ms. Principal ang kaniyang paningin sa buong gymnasium. "I'm so disappointed especially sa mga teacher's na nadala sa pera at walang pusong sinasaktan ang student."

natawa ako dahil sa pagdadrama nito sinabayan rin ako ng lahat sa pagtawa. "Okay okay stop na, let's go to our lesson." natatawang sabi ko, the day is great my students are not that good because it's a last section pero mabilis sila matuto at maganda sila kasama and they are also a good students they are happy every day and made my day okay, the class for today is not whole day because kakabalik lang rin nila 'coz of vacation they need some rest ayoko rin naman na biglain ang utak nila sa mga activities na magaganap.

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

Dumating din ang ilang mga teachers at sabay na nagyuko ng kanilang mga ulo. “M-Mr. Hilton, ang buong eskwelahan ay humihingi ng tawad sa nangyaring gulo.” May pag-aatubili na sabi ng isa sa kanila. Nang mag-angat sila ng tingin ay natigilan ang isang teacher ng makita ang mga mukha ng estudyanteng hawak ng mga tauhan ko. “Sir, hindi po mga estudyante ng NCU ang mga ‘yan.” Kaagad na sabi ng isang teacher, marahil ay kilala nito ang lahat ng mga estudyante ng NCU university.

Dahil doon ay biglaan kaming napatwag ni Joshua sa office para kausapin ng mga teacher namin. "Hindi naman namin kayo pinipigilang ihayag ang feelings ninyo sa isa't-isa. Naiintindihan namin na nasa edad kayo kung saan nagiging mapusok kayo at nadadala ng bugs ng mga damdamin ninyo. But Kyline, please, next time refrain from doing things like that. Hindi magandang tingnan at some way and besides, both of you are one of the model students of our school."