Novel & Cerita Quotes For Teacher Appreciation

nakangiti na sagot niya sa akin. “Hayaan mo ako na paligayahin ka ngayong birthday mo, love. Hayaan mo ako na gawin ang mga natutunan ko mula sa ‘yo,” sabi ko sa kanya. “Then, show me para naman malaman ko kung magaling ba akong teacher o hindi,” nakangiti na sabi niya sa akin kaya naman lumapit na ako sa kanya para gawin na ang dapat kong gawin.

"Ito ay ang maging isang ama. Ang magturo sa aking mga anak kung ano ang tunay na kahulugan ng tagumpay. Ang bawat oras na ginugol ko sa pagtuturo sa kanila kung paano gumawa ng isang simpleng bagay mula sa basura... iyon ang tunay na yaman. At iyon ang gusto kong ipamana sa inyong lahat. Ang pag-asa. Ang pagmamahal. Ang kapayapaan. Dahil ang lahat ng iyon ay matatagpuan sa bawat isa sa atin." Pagkatapos ng kanyang talumpati, ang buong bulwagan ay tumayo at nagbigay ng matagal na palakpak. Ang mga lider ay naglapitan kay Winston, hindi para humingi ng negosyo, kundi para magbigay ng pasasalamat. Ang kanyang mga salita ay nagbukas ng kanilang mga mata sa isang bagong pananaw.

Gusto ko lang ipaalam sa kanya kung gaano ako kagusto ng mga bata bilang teacher nila. "You love me, don't you?" I asked, smiling. "Yes," pa-chorus pa rin silang sumagot. "Love ko rin kayo, and it won't change even if I'm no longer your teacher," sabi ko na may ngiti sa labi. "Be kind to Teacher Michelle, children, okay?" Be kind to animals sana ang gusto kong sabihin dahil talagang nagmistulang hayop ang babaeng 'to sa buhay ko. Ayaw malamangan.

masayang bati niya, habang may nakapaskil na ngiti sa kanyang labi. She need to pretend that everything is okay. Ayaw ni Hadassa na maapektuhan no’n ang pagtuturo niya, isa pa ayaw niya ring idamay ang nga estudyante sa personal niyang buhay. “Good morning, teacher! We missed you!” sabay-sabay na bati ng mga ito. “Aba naman, at talagang na-miss ako ng mga batang ang gugwapo at ang gaganda!” papuri niya.

Why of all people bata pa ang nakakaintindi ng nararamdaman ko? “Levin,” he smiled at me. “Teacher don't lose hope, just always remember that I understand you.” Tumango ako at niyakap siya. I felt his small hands enveloped my body and he caressed my back as I cry. “Thank you so much Levin, I'm so sorry,” humahagulhol na ako sa harapan niya pero komportable ako sa ginagawa ko. “Why apologizing teacher? It's not your fault,” umiling ako. Kasalanan ko 'to, to be honest I don't deserve his sympathy.

Sinusubok talaga ang pagiging ulirang guro niya. Ilang araw nang absent ang isa sa kaniyang estudyante. Hindi sumasagot sa tawag at hindi rin nagre-reply sa messages niya. At bilang adviser ay hindi siya mapakali. Kilala niya ang mga estudyante niya at ramdam niyang may problema ang bata. Kaya heto siya ngayon, tinutupad ang saying na “My Teacher, My Hero”. Kahit sinusubok ng panahon ay pinilit pa rin niyang puntahan ang address na nasa student records.

Isang babaeng teacher na may buhok hanggang sa baywang ang nagtanong kay Queta, na sinusuri din ang homework ng kanyang mga mag-aaral. "Pero Miss Lawrie, nire-review ko pa ang mga homework ng mga estudyante ko!" Nahihiyang sumagot si Queta. “Pfft! Kung ayaw mo akong tulungan, sabihin mo na lang. Bakit ka pa gumagawa ng maraming mga dahilan? Huwag mong isipin na magaling ka dahil lamang binigyan ka ni Mr. Teves ng trabaho dito. Hah, isipin mo ng maigi! Sino ka ba, Queta Smith? Nanalo ka bilang pinakamagandang teacher ng Mayberry City Early Childhood Education Academy kahit na kapapasok mo lang bilang kindergarten teacher sa loob ng isang buwan lamang. Ang galing, di ba? Kung ganoon, hindi mo

“Tsk. Kaya ang we-weird niyo.” “Saka di lang love yung binibigyan, minsan sign of thank you. Kagaya ng Daddy Jeff niyo, thank you message lang ang ibig sabihin ng paboquet niya at chocolates. Haha. Siguro buy one take one yung promo ng flowershop at naisipan na ako ang pagbigyan ng isa. Bilang sign nga ng pasasalamat. Teacher niyo ba, binibigyan niyo ng flower?” “Wala kaming teacher.”

Anak pala siya ng masungit na teacher na 'yon. "Ah, she's my AP teacher," matabang kong sagot. "What's with the face?" he laughed. "Masungit kasi sa mga estudyante ang mama mo." Hindi naman kailangang mahiya, totoo naman ang sinasabi ko. "I know, pero halos lahat ng estudyante niya na nakakausap ko, puro magaganda words tungkol sa kanya ang sinasabi sa akin. Ikaw lang ang hindi nahiyang sabihin sa akin 'yan"

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"