Quotes For Teacher Appreciation Mga Nobela at Kwento

Masayang ani ng teacher nila Jessy. "Naku hindi—" naputol ang iba niya pang nais sa sabihin sa teacher nang may biglang umakbay sa kaniya. Pagtingin niya ay si Terence iyon at ang lapad na ngiti sa labi. "Thank you po sa maayos na pagtuturo at guidance sa iyong mga estudyante, isa sa anak namin ang maraming natutunan at hindi rin nabu bully." Pasalamat ni Terence sa guro.

"Just go away. Gusto kong mapag-isa. If you are a real teacher, hindi ba dapat ay asikasuhin mo ang mga parents? Ask if they are okay?" "Done that. Tired. Hindi masamang magpahinga kahit sandali. Ilang oras mula ngayon, sisimulan na ang activities." Magsisimula na rin ang stress niya. "You're beautiful," komento nito. Ipinakita niya ang kanyang kamao. "This is more beautiful. Dahan-dahan ka sa pananalita mo. Teacher ka pa naman." Mapakla itong ngumiti. "Teacher ka pa naman. That word again. I've been hearing that a lot."

Tinitigan ko lang ang kamay na inilihad nito bago sinulyapan si Veronica na noon ay ngiting ngiti pa rin habang palipat lipat ang tingin nito sa akin at sa kanyang bagong teacher. "Get lost! Hindi ka qualified para maging teacher ni Veronica!" seryoso kong sagot. Agad kong napansin ang pagkagulat sa mga mata ni Teacher Josh habang nakatingin sa akin. Pasimple na din nitong binawi ang nakalahad na kamay ng marealized nito na wala ako sa mood na makipagkamay sa kanya.

Hindi naman masagwa tingnan, parang normal lang sa isang estudyante na yakapin ang teacher niya bilang pasasalamat. "Thank you babe," bulong niya sa akin. "Congratulations. I am so happy for you," sabi ko, at unti-unting kumalas sa pagkakayakap sa kanya. Napasulyap ako sa kinaroonan ng parents niya. Busy naman ang mga ito sa pakikipag-usap sa school admin, samantalang napansin ko si Harvey na nakatingin sa amin.

"Ikaw ang trophy ko, Thea. Hindi mo kailangan ng medalya para ipagmalaki ka namin." Pinagkaguluhan din ako ng mga teachers. Lumapit si Ma’am Tolentino, ang favorite kong adviser. “Hindi lang sa talino ka outstanding, Althea. Sa puso, sa disiplina, sa respeto. You will go far. Never forget who you are.”

Okay lang siguro kung mga yayamanin ang mga bata. Pero hindi naman maikakaila ang isa niyang rason kung bakit siya nagpasiyang maging teacher kahit sobrang hirap mag-aral. Gusto niya kasi noon na makatanggap din siya ng bulaklak at letters tuwing Teacher’s Day at may mag-surprise sa kaniya tuwing birthday niya. “Nandiyan na nga si Teacher Ell! Ang tagal!”

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.