Novelas y relatos de Quotes On Cute Smile

Napaukit naman ang aking labi nang masilayan ko ang larawan namin ng babaeng mahal ko. "Grabe! Ang cute ko talagang ngumiti, di tulad ng isa dyan, parang asong ulol na nakadrugs kapag naka-smile.", pagpaparinig nito sa akin. Tsk! Mukhang napapadalas na yata ang pamimikon nya sa akin ha?

anitong inagaw ang cellphone niya. “Smile. Post mo ‘to sa account mo,” anitong kinuhanan siya ng picture. Lalong umasim ang mukha niya. Parang may sumabog na inis sa loob niya. “Sabi ko smile. O gusto mong halikan pa kita?” Bigla ang pagguhit ng ngiti sa labi niya. “Ako na ang magpost.” “Small things from my hubby, makes me happy,” anito sa caption.

pagbawi ko sa naunang sagot. "Really?" lumiwanag ang mukha niya. Hindi ko maiwasang mapangiti. Parehas sila ng ugali ni Lilac. Madaling magbago ng mood. "Why are you smiling?" tanong niya at ngumuso ulit dahilan para mapatingin ako sa natural na namumulang labi niya. "Is that just a joke?" "Stop pouting!" reklamo ko na lang. Hays! He's hot but cute at the same time! Basa pa ang buhok niya kaya sobrang lakas ng dating pero ngunguso lang siya sa akin na parang bata? That's illegal, Mr. Smith!

Sabay bulong sa tainga niya. "Stop smiling at them," mahinang bulong nito sa tainga niya na klarong-klaro naman niyang narinig. Binibigyan niya kasi ng friendly smile ang bawat makakasalubong nila, mapababae man ito o lalaki. "Why? Bawal ba?" Kunot noong tanong niya sa lalaki. "Those smiles only belong for me," tipid na sagot nito.

Alam kong kukuhanan niya ako ng litrato kaya mas lalo akong bumusangot para ma-turn off siyang ituloy ang plano niya. "Smile," pakiusap niya pero hindi ko magawang ngumiti. "Masakit panga ko," palusot ko. Ayaw ko nang pilit na ngiti kaya nagpalusot nalang ako. "Smile for me," pakiusap niya habang nakangiti. "Masakit nga ngipin ko," agad kong sabi. "I don't believe you."

Kainin mo ng buo yung sili! Usok ilong! Pabalibag ng pinto ko. Parang si kuya din talaga si Jeff, na di ma-appreciate ang sweetness mode ko. Bakit ganoon ang mga taong yun? Haist. Matulog ka na nga Missamy Charm. Masisiraan ka lang nang ulo kapag sila ang iniisip mo. Sige ka, (Jeff POV) That woman, never fail to make me smile, a little bit.

CHAPTER 12 ‘SMILE. Because when I see your smile, it also makes me have a smile.’ Ito ang mga salitang nabasa ni Syler sa kulay blue na sticky note na nakadikit sa ibabaw ng lamesa niya sa opisina.

Nakukuha niya pang ngumiti habang ako dito, halos mapatid na ang ugat sa kakasigaw sa kanya. "What's that smile for? Are you mocking me?" tanong ko sa kanya habang umuusok ang ilong ko sa galit. "I'm not mocking you, baby. It's just that you're so cute right now. Para kang batang nag ta'trantums but still mas gugustuhin pa ng makakakita na pisilin ang pisngi mo kesa sawayin ka sa pagmamaktol mo."

Tinitingnan ko ang mukha niya habang nilalagay niya ng maayos ang mga napiling pagkain sa loob ng cart. Napakalaki ng mga ngiti niya na kahit na sinong tao ay mapapangiti din. Her smile is contagious, it always had been. Ever since before, she managed to make other people smile around her. She's like an angel sent from God above. She always managed to capture me by her Smiles, one of the reason why I love this girl very much and can't move on up until now. Sayang at hindi ko dala ang DSLR ko, nasa kotse. And I'm not planning on moving on from her anymore. 'Cause I have planned something more.

I can’t believe that I look like this when I smile. Despite the sweat and disheveled hair, my face looks bright. It was shining. And I know that it’s because of the smile. Ganito rin si Oxem sa paningin ko kapag ngumingiti siya nang totoo. Nag-iiba ang aura niya. Mas nagiging attractive siya sa paningin ko sa tuwing ganito ang ngiti niya.