Novel & Cerita Quotes On Good Teacher

“Ano ’yon na alam mo?” “Dahil gumawa si Mama ng mabuti.” Malinaw at malambing ang boses ni Daria. “Sabi ng teacher ko, kapag gumagawa ka ng good deeds, sumasaya ang puso mo.” Napangiti si Harmony at ginulo ang buhok niya. “Ang talino naman ni Daria.” Kapag ang isang tao ay gumawa ng mabuti, puwedeng tumagal ng buong araw ang saya sa puso.

Okay lang siguro kung mga yayamanin ang mga bata. Pero hindi naman maikakaila ang isa niyang rason kung bakit siya nagpasiyang maging teacher kahit sobrang hirap mag-aral. Gusto niya kasi noon na makatanggap din siya ng bulaklak at letters tuwing Teacher’s Day at may mag-surprise sa kaniya tuwing birthday niya. “Nandiyan na nga si Teacher Ell! Ang tagal!”

Ang akala ko pa naman may maaabutan ako sa lesson namin ngayon, Nang makalabas ang teacher namin ay nginitian niya ako at hinawakan sa balikat. “Mukhang nagka-ayos na kayo ahh? Tama ang sinabi ko hindi ba? Mas maganda kapag pinag-uusaan ang problema ara hindi lumaki. Buti naman at nagkaayos na kayo. Sa totoo lang bagay kayong dalawa ni Mr. Quinter. Goodluck na lang sa mga kalaban mong mga babae dahil habulin ng babae ang boyfriend mo.” Magsasalita na sana ako nang bigla siyang umalis. Kaya naiwan akong tulala sa harap ng pintuan.

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

Isang babaeng teacher na may buhok hanggang sa baywang ang nagtanong kay Queta, na sinusuri din ang homework ng kanyang mga mag-aaral. "Pero Miss Lawrie, nire-review ko pa ang mga homework ng mga estudyante ko!" Nahihiyang sumagot si Queta. “Pfft! Kung ayaw mo akong tulungan, sabihin mo na lang. Bakit ka pa gumagawa ng maraming mga dahilan? Huwag mong isipin na magaling ka dahil lamang binigyan ka ni Mr. Teves ng trabaho dito. Hah, isipin mo ng maigi! Sino ka ba, Queta Smith? Nanalo ka bilang pinakamagandang teacher ng Mayberry City Early Childhood Education Academy kahit na kapapasok mo lang bilang kindergarten teacher sa loob ng isang buwan lamang. Ang galing, di ba? Kung ganoon, hindi mo

"LUMAYAS KA AT HUMANAP NG TRABAHO PARA MAY PAGKAIN KAMI! WALA KANG PAKINABANG!" Kailan pa nga ba ako nagkaroon ng pakinabang sa inyo? Wala naman diba? Kailan pa kaya darating yung araw na mamahalin nila ako? Kelan pa kaya yun? Kapag tumanda na ako? Kapag namatay na ako o kapag mayaman na ako dun niyo palang ako mamahalin? Sabi ng teacher namin "dapat ang pagmamahal ng isang magulang ay hindi ipinagkakait sa anak." siguro nga talaga ampon ako. Tama si angelo na ampon lang ako. /////////

Nakita ko ang malalaking butil ng luha ko na nahulog sa semento. "For goodness sake wipe your tears. I'm a teacher in this university Miss. I'm trying my best to be a good example to my students, but because of you napapahiya ako sa mga studyante ko. Ngayon umiiyak ka? Anong gusto mong isipin ng mga estudyante ko ha? Ilang beses ko ba kailangan sabihin sa yong tigilan mo ang pagpunta dito? Tigilan mo ang pangungulit sa akin. Bakit ba di ka nakakaintindi?"

Pumayag naman ito, dahil kung hindi ito pumayag; baka wala na siyang pagkakataon na makita ang kapatid nito. "Tama lang po ang itinawag ko sa iyo, Professor Xhun. Once a teacher is always a teacher. Naging guro po kita kaya bilang pagtanaw ng respeto ay tatawagin kitang Teacher. May problema po ba roon?"

Sinamaan ko siya nang tingin, “tumahimik ka na lang kung wala ka rin lang sasabihin na maganda.” Tumawa siya, iyan na naman ang makalaglag na panty na ngiti ay tawa pala. Improving ang environment, sa tuwing tatawa siya parang nag-slow motion ang paligid ko. Slow motion ang mga tao na parang biglang nanahimik pa nga sa akin pandinig at iyong tawa na lang ni Calvin ang naririnig ko. “Bagay sa ‘yo ang maging teacher, hindi nurse.” Sabi pa nito sa pagitan ng pagtawa niya.

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.