Quotes On Heartbreak Novels & Stories

"So, nagbago na ang isip mo na hindi ka na uli magtatangka na magpakamat*y?" "If you do the same." "Minsan sumasagi rin sa isip ko. Pero naghahanap ako lagi ng dahilan para mabuhay." Tinapik-tapik ko ang likuran ni Josh. "Tutulungan kita na makalimutan ang heartbreak mo." "Paano?" Itinaas ko ang lata ng beer. Iyon na yata ang ikawalo. "Maglalasing tayo. Uubusin natin ang mga alak dito."

Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahina niyang paghinga at ang tikatik ng ulan. “Ikaw ang bahala,” sabi niya sa wakas, mabagal, mababa, puno ng bigat. “Dahil sa pinagtapat mo sa akin, ang tanging mapapayo ko lang… tatagan mo ang kalooban mo. At ‘wag mo ring sisihin masyado ang sarili mo. Sometimes, we break not because we’re weak, but because we loved too much. And of course, because we're idiot."

Tinanggap nila ang lahat ng nangyari, nagbigay ng kapatawaran at binigyan ang mva sarili ng pagkakataon na magmahal at makaramdam ulit ng pagmamahal. Ang sugat sa puso ay maghihilom. Nasa iyo lamang bilang taong sugatan kung sa paanong paraan mo ito gustong maghilom. How to heal a broken heart? Learn to accept things no matter how painful they are, forgive and move on. END.....

"Pagkatapos mong makipaghiwalay sa kanya ay pumunta siya ng ibang bansa?" "Oo at nang bumalik siya ay hindi niya na ako gusto pa. Buong akala ko ay hindi magbabago ang nararamdaman niya para sa akin kahit ilang taon pa ang lumipas pero nagkamali ako." "Kapag nasaktan ang puso, asahan mong magbabago ito. It could be fall in love with the same person but it could be not too," saad ko sabay sandal. "Our hearts did the same thing, we didn't fell in love with the same person in our past. We chose to love the person we just met after the painful heartbreak we had been through. It takes two broken hearts to heal each other's wounds," dagdag ko pa. Napasipol naman si Crystal habang ngiting-ngiti lan

Nagtagal bago siya sumagot. Pero nang sumagot siya ito yung unang sagot na walang kasamang pride, fear, or denial. “Araw-araw,” he whispered, “masakit na masaya.” Masakit, kasi hindi siya ang dahilan ng ngiti. Masaya, kasi may ngiti na siya kahit wala siya. And that that was his biggest emotional breakthrough. “You’re healing,” Dr. Elise whispered. “Even in heartbreak.”

May mga gabi pa ring umiiyak siya. May mga kanta pa ring hindi niya kayang pakinggan. Pero hindi na siya tumatawag. Hindi na siya nagme-message. Hindi na siya umaasa. And that was her first victory. Hanggang sa isang gabi. Umuulan. Of course umuulan. Because heartbreak always loves dramatic timing. May kumatok sa pinto niya. Isang beses. Dalawa. Tatlo. Ayaw niyang tumingin.

Marahan na hinawakan din nito ang aking pisngi at binigyan niya ako ng isang mabagal na ngiti. "Bata ka pa, anak. Marami ka pang pagdadaanan tungkol sa pag-ibig." Panimula nito. "Ito ang unang heartbreak mo, masakit talaga lahat sa una. Pakiramdam mo, hindi lang puso mo ang apektado, kung hindi ang buong katawan mo. Manghihina ka, pati kalusugan mo maaapektuhan. Pero alam kong malalampasan mo yan." Dagdag pa niya. Hindi ako nagsalita. Sa halip ay napa iwas lamang ng tingin bago napalunok.

mariin niyang sabi na tila may bigat ng lahat ng alaala sa bawat salita. “Regret changes nothing,” malamig na sagot ni Taki. “No,” tugon ni Quatro habang tumititig kay Taki. “It doesn’t… but neither does hatred.” Muling bumigat ang katahimikan sa buong silid. “She spent the rest of her life trying to fix what she broke,” mahinang sabi ni Quatro. “You can’t fix dead people,” malamig na sagot ni Taki. “I know,” tugon niya, bahagyang pumikit. “I know better than anyone.”

[Cracks in Loyalty] “Loyalty doesn’t break in one moment… it cracks quietly, every time your heart chooses the wrong person.” ~~~ “You were in love with him.” Julian’s words didn’t just land— They shattered everything. “No…” I whispered. My head shook on its own. “That’s not true.” But my voice— It wasn’t convincing. Even to me. Because something inside me reacted. Not denial. Not anger. Recognition. My chest tightened painfully.

"Hindi madali, Jal. Walang madaling paraan para malampasan ang sakit. Pero ang isang bagay na natutunan ko, kahit na masakit, ang mga sugat ay nagiging bahagi ng kwento natin. Kung matutunan mong tanggapin ang sakit, makikita mo na may puwang pa para sa ibang pagmamahal." Tumingin ako sa kanya, hindi ko alam kung paano sisimulan ang pagpapaliwanag ng lahat ng nararamdaman ko. Sa kabila ng sakit at kalungkutan, may isang bahagi sa puso ko na nakaramdam ng tuwa—tuwa na may taong nakakaintindi ng mga pinagdaanan ko, at may pag-asa na hindi ko na kailangang mag-isa.Ibaba niya ang kanyang ulo, at sinubukan niyang ngumiti, pero nakita kong nanginginig ang sakit sa kanyang mga labi. Bigla akong nak